Όταν πεθαίνουμε, παύει πράγματι να υπάρχει κάτι; Αν είμαστε απλώς τα υλικά μας συστατικά, τότε η απάντηση είναι όχι, διότι αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν. Έτσι, όποιος θεωρεί ότι είμαστε απλώς τα υλικά μας συστατικά, πρέπει να αποκαλεί τον θάνατο μια μεταβολή και όχι ένα παύειν-του-είναι, και μάλιστα μια συμπτωματική μεταβολή. Εκείνοι, ωστόσο, που θεωρούν ότι είμαστε κάτι επιπλέον από τα υλικά μας συστατικά, μπορεί να πιστεύουν ή να μην πιστεύουν ότι υπάρχει ένα παύειν-του-είναι. Μπορεί να θεωρούν ότι η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει όπως και η ύλη. Σε αυτή την περίπτωση, ο θάνατος είναι απλώς μια αλλαγή συνθηκών για την ψυχή και όχι ένα πραγματικό τέλος.
[Aristotle on Change](https://www.uvm.edu/~jbailly/courses/Aristotle/notes/Aristotle%20on%20Change.html)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.