η εκτίμηση του LTRFP πρέπει να γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο

Αναγνωρίζοντας ότι η ανάλυση του ποσοστού κέρδους μιας επιμέρους χώρας είναι ανεκτίμητη για την εκτίμηση της εθνικής οικονομικής ανάπτυξης και κρίσης, υποστηρίζω ότι η εκτίμηση του LTRFP πρέπει να γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο καπιταλισμός είναι κατ’ ουσίαν ένα παγκόσμιο σύστημα με εγγενή τάση προς την παγκόσμια αγορά (Hoe-Gimm 2012: 384· Albo 2012: 87· Roberts 2012: 1· Moseley 1991: 154, 182· Karl Marx 1973: 333–34· Fine et al. 2010: 71). Το κεφάλαιο και, σε μικρότερο βαθμό, η εργασία μετακινούνται διασυνοριακά. Οι μετακινήσεις αυτές επηρεάζουν τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, τα επιτόκια, τους χρηματιστηριακούς δείκτες, τους χρόνους παραγωγικής εργασίας και την πορεία της ανάπτυξης (Duménil και Lévy 2011: 140· Foley 2009: 27· Dunn 2014: 8, 74–75· Radice 2012: 357· Shaikh 1979, 1980· Weeks 2012: 99–100). Μπορούν να διευκολύνουν τη μεταφορά αξίας τουλάχιστον μέσω της άνισης ανταλλαγής, ως μέρος της εξίσωσης των ποσοστών κέρδους μεταξύ χωρών, καθώς και λόγω διαφορών στο μέγεθος, τη σύνθεση και τη θέση στην αγορά των κεφαλαίων (Seretis και Tsaliki 2012: 967–74· Foley 2013: 259–61). Όποιος κι αν είναι ο μηχανισμός μεταφοράς αξίας, η ύπαρξή του υποδηλώνει τη δυνατότητα αποκλίσεων μεταξύ της παραγόμενης και της πραγματοποιούμενης υπεραξίας σε κάθε έθνος. Μια παγκόσμια οπτική, στο επίπεδο αυτού που ο Foley (2013) αποκαλεί «παγκόσμια δεξαμενή υπεραξίας», παρακάμπτει αυτές τις αποκλίσεις.

[https://thenextrecession.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/04/karambakhsh-2026-measuring-the-world-rate-of-profit-a-marxian-approach.pdf]