Και οι νεώτεροι και οι κλασικοί φιλελεύθεροι μπορούν να παραπέμπουν στη θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου...

Και οι νεώτεροι και οι κλασικοί φιλελεύθεροι μπορούν να παραπέμπουν στη θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου για να δικαιολογήσουν είτε την έμφαση που δίνουν στο ελεύθερο πεδίο του ατόμου είτε την καλλιέργεια εκείνων των συνθηκών που οι φιλελεύθεροι γενικά θεωρούν αναγκαίες για την ανθρώπινη ευημερία. Οι κλασικοί φιλελεύθεροι αντλούν τη θεωρία τους περί κοινωνικού συμβολαίου αρχικά από το υπόδειγμα του Τόμας Χομπς (στο *Λεβιάθαν*), σύμφωνα με το οποίο τα άτομα, σε μια φυσική κατάσταση, θα συνέρχονταν για να συγκροτήσουν μια κοινωνία. Φιλελεύθεροι και των δύο εκδοχών δεν πίστεψαν ποτέ ότι ένα τέτοιο συμβόλαιο έλαβε πράγματι χώρα, αλλά χρησιμοποιούν το υπόδειγμα για να αξιολογούν την παρούσα κατάσταση της κοινωνίας με βάση κριτήρια που θεωρούν ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνει το συμβόλαιο. Ο Χομπς έτεινε προς μια περισσότερο αυταρχική εκδοχή του συμβολαίου, στην οποία τα άτομα εκχωρούν όλα τα πολιτικά τους δικαιώματα (εκτός από εκείνο της αυτοσυντήρησης, το οποίο θεωρεί φυσικό και αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα) στο κυρίαρχο πολιτικό σώμα, του οποίου το πρωταρχικό καθήκον είναι η διασφάλιση της ειρήνης· ο Τζον Λοκ έτεινε προς μια πιο περιορισμένη διακυβέρνηση (η οποία, ωστόσο, θα μπορούσε δικαίως να αφαιρέσει την αλλοτριωτή ζωή ενός επιτιθέμενου)· ο Ρουσσώ επεδίωξε ένα πλήρως δημοκρατικό όραμα του κοινωνικού συμβολαίου· και, πιο πρόσφατα, ο Ρολς εξέτασε ποια δικαιώματα και παροχές θα κατανέμονταν μεταξύ τους από μια επιτροπή κοινωνικού συμβολαίου, εάν τα μέλη της δεν είχαν καμία γνώση —και συνεπώς καμία προκατάληψη— το ένα για το άλλο.

Both modern and classical liberals may refer to the theory of a social contract to justify either their emphasis on the free realm of the individual or the fostering of those conditions liberals in general deem necessary for human flourishing. Classical liberals derive their theory of the social contract initially from Thomas Hobbes’s model (in Leviathan) in which individuals in a state of nature would come together to form a society. Liberals of both variations have never believed such a contract ever took place, but use the model to assess the present status of society according to criteria they believe the contract should include. Hobbes leaned towards a more authoritarian version of the contract in which individuals give up all political rights (except that of self-preservation which he sees as a natural, inalienable right) to the sovereign political body whose primary duty is to ensure the peace; John Locke leaned towards a more limited government (but one that could justly take the alienable life of an aggressor); Rousseau sought a thoroughly democratic vision of the social contract; and more recently Rawls has entertained what rights and entitlements a social contract committee would allot themselves if they had no knowledge and hence prejudices of each other.
[http://www.iep.utm.edu/polphil/]