Από τη σκοπιά του Μαρξ, η ιδεαλιστική φιλοσοφία του δικαίου παραποιεί το
στόχο των καπιταλιστικών ιδιοκτησιακών σχέσεων. Λαμβάνοντας την ιδιωτική ιδιοκτησία ως
μοντέλο, συλλαμβάνει τις σχέσεις ιδιοκτησίας ως ατομική «εξουσία επί των πραγμάτων»
παρά ως συλλογικό τρόπο ικανοποίησης αναγκών.
From Marx's standpoint, idealist philosophy of law misrepresents the
goal of capitalist property relations. Taking private property as a
model, it conceives property relations as individual "power over things"
rather than as a collective way of satisfying needs.
[Martha Campbell - Marx's Concept of Economic Relations and the Method of Capital in Marx's Method in /Capital/ - A /Reexamination/, Edited by Fred Moseley, p. 146]
Σάββατο 14 Μαρτίου 2026
συλλογικός τρόπος ικανοποίησης αναγκών
Louisa John-Krol – Which Of These Worlds
Louisa John-Krol – Which Of These Worlds
And here’s a world in which I can fly,[και εδω ειναι ενας κοσμος στον οποιο μπορω να πεταξω]and here’s a lake I skim like a mermaid,[και εδω ειναι μια λιμνη που διατρεχω σαν μια γοργονα ]here’s a world where I’m imprisoned,[εδω ενας κοσμος οπου ειμαι φυλακισμενη]
here’s a pentagram of spells[εδω ειναι ενα πενταγραμμο από ξορκια]
that take a shape and burn like fire,[που περνουν σχημα και καιγονται σαν τη φωτια]
and here’s a world where I beg for my life,[και εδω ειναι ενας κοσμος οπου ικετευω για τη ζωη μου]
and here’s a pleasure screamed with delight,[και εδω ειναι μια απολαυση που κραυγάζει με τερψη]
and here’s a street I stalk as a vampire,[και εδω ειναι ενας δρομος οπου ενεδρευω σαν ενα βαμπιρ]
here’s a world where I am a queen,[εδω ειναι ενας κοσμος οπου ειμαι μια βασιλισσα]
and here’s a world where love reigns supreme,[και εδω ειναι ενας κοσμος οπου η αγαπη ηγεμονευει]
and here’s a world where I cannot walk.[και εδω ειναι ενας κοσμος οπου δεν μπορω να περπατησω]———————-And which of these worlds will I cry for?[Και για ποιον απο αυτους τους κοσμους θα κλαψω;]And which of these worlds will I yearn for?[Και ποιον απο αυτους τους κοσμους θα λαχταρησω;]And which world did I choose?[Και ποιον κοσμο διάλεξα;]And which of these was I thrown into?[Και σε ποιον απο αυτους ριχτηκα;]——————-and here’s a lever lowering a bridge[και εδω ειναι ενας μοχλος που κατεβαζει μια γεφυρα]that’s leads to castles far in the wood,[που οδηγει σε καστρα μακρια στο δασος]and here’s a carriage in which I ride[και εδω ειναι ενα οχημα με το οποιο ταξιδευω]to my demise, my execution,[προς τον αφανισμο μου, την εκτελεση μου]here I dance with daggers of steel[εδω xορευω με ατσαλινα στιλετα]and here I run with wolves to the sea,[και εδω τρεχω με λυκους στη θαλασσα]and here’s a plate where poison is placed,[και εδω ειναι ενα πιατο οπου ειναι τοποθετημενο δηλητηριο]a gun to end the life of a rebel[ενα οπλο να τερματισει τη ζωη ενος εξεγερμενου]here is snow where a life did expire,[εδω ειναι χιονι οπου η ζωη εξεπνευσε]and here’s a banquet filled with mirth,[και εδω ειναι ενα συμποσιο πληρες ευθυμιας ]and here’s an edict that would make[και εδω ειναι ενα διαταγμα που θα εκανε]a billion people into slaves,[ενα δισεκατομμύριο ανθρωπους δουλους]and here’s a hole that leads to my freedom,[και εδω ειναι μια τρυπα που οδηγει στην ελευθερια μου]here’s a shroud concealing a grail,[εδω ειναι ενα σαβανο που κρυβει ενα Άγιο Δισκοπότηρο]and here’s a flag, and here’s a sail[και εδω ειναι μια σημαια, και εδω ενα σκαφος]to take me to the next galaxy.[να με παρει στον επομενο γαλαξια]
Μνήμη (λατ. memoria) [runes]
Μνήμη (λατ. *memoria*): Μη-επαγωγική γνώση παλαιών αντιληπτικών αντικειμένων (*αντιληπτική μνήμη*) ή παλαιών συναισθημάτων, αισθημάτων και καταστάσεων συνείδησης του υποκειμένου που θυμάται (*ενδοσκοπική μνήμη*).
Βλ. Ενδοσκόπηση.
Η μνήμη είναι ψυχολογικά αναλύσιμη σε τρεις λειτουργίες:
* ανάκληση ή αναπαραγωγή της μνημονικής εικόνας,
* αναγνώριση της εικόνας ως ανήκουσας στο παρελθόν του υποκειμένου που θυμάται, και
* χρονικός εντοπισμός του αναμνησθέντος αντικειμένου με αναφορά σε ένα ψυχολογικό ή φυσικό χρονικό σχήμα.
— *L.W.* (http://www.ditext.com/runes/m.html)
Τι είναι ο ρατσισμός;
=== Τι είναι ο ρατσισμός; ===
Ο ρατσισμός είναι η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι μπορούν να χωριστούν σε **ξεχωριστές** και **αποκλειστικές** βιολογικές οντότητες που αποκαλούνται «φυλές»· ότι υπάρχει αιτιακή σύνδεση ανάμεσα στα κληρονομημένα φυσικά γνωρίσματα και στα γνωρίσματα της προσωπικότητας, της διανοητικής ικανότητας, της ηθικής, καθώς και σε άλλα πολιτισμικά και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά· και ότι κάποιες φυλές είναι εκ φύσεως ανώτερες από άλλες. Ο ρατσισμός βρισκόταν στον πυρήνα της δουλείας στη Βόρεια Αμερική και των αποικιοκρατικών και αυτοκρατορικών δραστηριοτήτων των δυτικοευρωπαίων, ιδιαίτερα τον 18ο αιώνα. Από τα τέλη του 20ού αιώνα η έννοια της βιολογικής φυλής έχει αναγνωριστεί ως πολιτισμική επινόηση, απολύτως χωρίς επιστημονική βάση. Οι περισσότερες ανθρώπινες κοινωνίες έχουν καταλήξει ότι ο ρατσισμός είναι λανθασμένος, και οι κοινωνικές τάσεις έχουν κινηθεί μακριά από αυτόν.
=== Ποιες είναι μερικές από τις κοινωνικές όψεις του ρατσισμού; ===
Ιστορικά, η πρακτική του ρατσισμού υποστήριζε ότι τα μέλη φυλών με χαμηλό κοινωνικό στάτους έπρεπε να περιορίζονται σε χαμηλού στάτους επαγγέλματα ή στη δουλεία και να αποκλείονται από την πρόσβαση στην πολιτική εξουσία, στους οικονομικούς πόρους και στα απεριόριστα πολιτικά δικαιώματα. Η βιωμένη εμπειρία του ρατσισμού για τα μέλη φυλών χαμηλού στάτους περιλαμβάνει πράξεις σωματικής βίας, καθημερινές προσβολές και συχνές πράξεις και λεκτικές εκφράσεις περιφρόνησης και έλλειψης σεβασμού.
=== Ποια είναι ορισμένα από τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την καταπολέμηση του ρατσισμού; ===
Ο ρατσισμός προκαλεί μίσος και δυσπιστία και αποκλείει κάθε προσπάθεια κατανόησης των θυμάτων του. Πολλές κοινωνίες επιχειρούν να καταπολεμήσουν τον ρατσισμό μέσω της ενίσχυσης της επίγνωσης σχετικά με ρατσιστικές πεποιθήσεις και πρακτικές και μέσω της προώθησης της ανθρώπινης κατανόησης στις δημόσιες πολιτικές. Η Παγκόσμια Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που υιοθετήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1948, αποτελεί παράδειγμα ενός μέτρου που ελήφθη για την καταπολέμηση του ρατσισμού. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο αγώνας του American civil rights movement ενάντια στον ρατσισμό απέκτησε εθνική προβολή κατά τη δεκαετία του 1950 και είχε διαρκείς θετικές επιπτώσεις. [britannica]
- Φυλή vs. Εθνοτική Ταυτότητα vs. Εθνικότητα: Όλα Όσα Χρειάζεται να Γνωρίζετε
- φυλή / britannica 20250916
- Δήλωση της AAPA για τη Φυλή και το Ρατσισμό
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026
Δεν σκοτώνουν όλοι οι ψυχοπαθείς, κύριε...
Δεν σκοτώνουν όλοι οι ψυχοπαθείς, κύριε. Οι περισσότεροι ψυχοπαθείς στερούνται ενσυναίσθησης για τους άλλους και δεν έχουν καμία τύψη. Αλλά, κατά κανόνα, δεν βλάπτουν στην πραγματικότητα σωματικά κανέναν — εκτός, βεβαίως, από τους ανάπηρους, τους ηλικιωμένους και τους μακροχρόνια ανέργους. Πολλοί στρέφονται στον τραπεζικό τομέα, γίνονται διευθύνοντες σύμβουλοι, επιχειρηματίες, δικηγόροι ή πολιτικοί — αδίστακτοι άνδρες και γυναίκες που έλκονται από θέσεις εξουσίας.
— Σύμφωνα με τον Kryten στο *Red Dwarf*, Σεζόν 12, Επεισόδιο 1.
Not all psychopaths kill, sir. Most psychopaths lack empathy for others and have no remorse. But, as a rule, they don't actually physically harm anyone, except, of course, the disabled, elderly, and long-term unemployed. Many go into banking, become CEOs, businessmen, lawyers, or politicians - ruthless men and women drawn to positions of power.
-- According to Kryten in Red Dwarf Season 12, Episode 1
Let in the migrants, kick out the racists
κατανομή του εισοδήματος στον καπιταλισμό
The distribution of income in capitalism is not determined by “marginal
products” (which don’t exist), but instead is determined by class
conflict, i.e. by the balance of power between capitalists and workers,
which depends mainly on the rate of unemployment, government policies,
and the degree of organization of workers. [Moseley]
Η κατανομή του εισοδήματος στον καπιταλισμό δεν καθορίζεται από «οριακά
προϊόντα» (που δεν υπάρχουν), αλλά αντ' αυτού καθορίζεται από την ταξική
σύγκρουση, δηλαδή από την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ καπιταλιστών και εργατών,
που εξαρτάται κυρίως από το ποσοστό ανεργίας, τις κυβερνητικές πολιτικές,
και το βαθμό οργάνωσης των εργατών.
Στην εργατική τάξη τελικά ανήκει όποιος χρειάζεται να εργαστεί για να ζήσει
Στην εργατική τάξη τελικά ανήκει όποιος χρειάζεται να εργαστεί για να ζήσει.
Tony Benn
Aziz Nesin - Σώπα, μη μιλάς
'Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή
κοψ’ τη φωνή σου, σώπασε
κι επιτέλους
αν ο λόγος είναι άργυρος
η σιωπή είναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια, οι πρώτες λέξεις
που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα
μου έλεγαν: «Σώπα».
Στο σχολείο μου έκρυψαν την αλήθεια τη μισή
και μου έλεγαν: «Εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»
Με φιλούσε το πρώτο αγόρι
που ερωτεύτηκα και μου έλεγε:
«Κοίτα, μην πεις τίποτα, και σώπα!».
Κοψ’ τη φωνή σου, μη μιλάς, σώπαινε.
Κι αυτό βάστηξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.
Ο λόγος του μεγάλου, η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στα πεζοδρόμια
«Τι σε νοιάζει, μου έλεγαν,
θα βρεις το μπελά σου, τσιμουδιά, σώπα».
Αργότερα φώναζαν οι προϊστάμενοι:
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις και σώπα».
Παντρεύτηκα κι έκανα παιδιά και τα έμαθα να σωπαίνουν.
Ο άντρας μου ήταν τίμιος κι εργατικός
κι ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή που του έλεγε «σώπα».
Στα χρόνια τα δίσεχτα οι γείτονες με συμβούλευαν:
«Μην ανακατεύεσαι, πες πως δεν είδες τίποτα και σώπα».
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμία ζηλευτή
μας ένωνε όμως το «σώπα».
Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι κι οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «σώπα»,
και μαζευτήκαμε πολλοί,
μια πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη
αλλά μουγκή!
Πετύχαμε πολλά και φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε και παράσημα
κι όλα πολύ εύκολα, μόνο με το «σώπα».
Μεγάλη τέχνη αυτό το «σώπα».
Μάθε το στα παιδιά σου, στη γυναίκα σου και στην πεθερά σου
κι αν νιώθεις την ανάγκη να μιλήσεις, ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και καν’ την να σωπάσει.
Κοψ’ τη σύρριζα.
Πέταξε την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο απ’ τη στιγμή
που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.
Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δεν θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου
και θα γλιτώσεις απ’ το βραχνά
να μιλάς χωρίς να μιλάς
να λες «έχετε δίκιο, είμαι με ‘σας».
Αχ, πόσο θα ήθελα να μιλήσω ο κερατάς
και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.
Κόψε τη γλώσσα σου, κοψ’ την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις
κόψε τη γλώσσα σου.
Για να είμαι τουλάχιστον σωστός
στα σχέδια και τα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς
κρατώ τη γλώσσα μου
γιατί νομίζω πως θα έρθει η στιγμή
που δε θ’ αντέξω
και θα ξεσπάσω
και δε θα φοβηθώ
και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω
μ’ έναν φθόγγο
μ’ ένα τραύλισμα
με μια κραυγή
που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ!'
~ Aziz Nesin
παραισθήσεις vs. ψευδαισθήσεις vs. παραληρητικές ιδέες
Οι **παραισθήσεις** είναι αντιληπτικές εμπειρίες που συμβαίνουν απουσία (https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/epileptic-absence) εξωτερικών αισθητηριακών ερεθισμάτων (https://www.sciencedirect.com/topics/medicine-and-dentistry/sensory-stimulation). Αν και οι παραισθήσεις είναι συχνότερα οπτικής ή ακουστικής φύσης, μπορούν να βιωθούν σε οποιαδήποτε αισθητηριακή τροπικότητα, συμπεριλαμβανομένων της οσφρητικής, της γευστικής, της απτικής και της σπλαγχνικής.
Οι γνήσιες παραισθήσεις πρέπει να διακρίνονται από τις **«ψευδαισθήσεις» (illusions)**, οι οποίες αναφέρονται σε εσφαλμένες αντιλήψεις πραγματικών εξωτερικών ερεθισμάτων, και από τις **«παραληρητικές ιδέες» (delusions)**, οι οποίες αναφέρονται σε παγιωμένες ψευδείς πεποιθήσεις. Η διάκριση αυτή είναι σημαντική σε διαταραχές όπως η **σχιζοφρένεια** (https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/dementia-praecox), στην οποία παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις και παραληρητικές ιδέες μπορεί να εμφανίζονται όλες στο ίδιο άτομο. Οι παραισθήσεις και οι ψευδαισθήσεις αποτελούν αυστηρά ανωμαλίες της αισθητηριακής αντίληψης, ενώ οι παραληρητικές ιδέες αποτελούν ανωμαλίες του περιεχομένου της σκέψης.
View chapter <https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123851574001354> Explore book<https://www.sciencedirect.com/referencework/9780123851581>
Read full chapter <https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123851574001354>
URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123851574001354
Reference work
Encyclopedia of the Neurological Sciences (Second Edition)
2014, Encyclopedia of the Neurological Sciences (Second Edition)
<https://www.sciencedirect.com/referencework/9780123851581>
J.A Fraser
https://www.sciencedirect.com/topics/nursing-and-health-professions/hallucination
παραίσθηση
Μια **παραισθήση** είναι μια υποκειμενική αισθητηριακή εμπειρία που συμβαίνει απουσία (https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/epileptic-absence) αντίστοιχης εξωτερικής διέγερσης του σχετικού αισθητηριακού οργάνου (https://www.sciencedirect.com/topics/medicine-and-dentistry/sensory-organ), και διαθέτει επαρκή αίσθηση πραγματικότητας ώστε να μοιάζει με πραγματική αντίληψη. Μπορεί να εμφανιστεί ως συνέπεια νευρολογικής ή ψυχιατρικής νόσου, ή από κατάποση (https://www.sciencedirect.com/topics/medicine-and-dentistry/ingestion) ποικίλων ουσιών.
Έχουν προταθεί τέσσερις πιθανοί μηχανισμοί για την παραγωγή παραισθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της φλοιϊκής αποστέρησης αισθητικών ερεθισμάτων (https://www.sciencedirect.com/topics/medicine-and-dentistry/deafferentation), της άμεσης φλοιϊκής διέγερσης ή αναστολής, της υποφλοιϊκής αποδέσμευσης και της δυσλειτουργίας από πάνω προς τα κάτω (top–down). Το παρόν άρθρο εξετάζει τη νευρολογία (https://www.sciencedirect.com/topics/medicine-and-dentistry/neurology) των παραισθήσεων, συζητά τους μηχανισμούς με τους οποίους αυτές παράγονται και τις πιθανές θεραπείες.
View chapter <https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123750006001877> Explore book<https://www.sciencedirect.com/referencework/9780080961804>
Read full chapter <https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123750006001877>
URL: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123750006001877
Reference work
Encyclopedia of Human Behavior (Second Edition)
2012, Encyclopedia of Human Behavior (Second Edition)
<https://www.sciencedirect.com/referencework/9780080961804>
https://www.sciencedirect.com/topics/nursing-and-health-professions/hallucination
K.A. Bujarski, M.R. Sperling
Ψύχωση (impaired reality testing)
Ψύχωση
Ένα σύνολο συμπτωμάτων που χαρακτηρίζεται από διαταραγμένο έλεγχο της πραγματικότητας (impaired reality testing), όπως οι παραληρητικές ιδέες και/ή οι παραισθήσεις.
https://www.sciencedirect.com/topics/nursing-and-health-professions/reality-testing
Οι παραισθήσεις μπορούν να βιωθούν σε οποιαδήποτε αισθητηριακή τροπικότητα
Hallucinations may be experienced in any sensory modality—visual,
olfactory, gustatory, tactile, and somatic <https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/somatics>, proprioceptive,
equilibroceptive, nociceptive, thermoceptive, and chronoceptive
(Table 29-12).
Οι **παραισθήσεις** μπορούν να βιωθούν σε οποιαδήποτε αισθητηριακή τροπικότητα—οπτική, οσφρητική, γευστική, απτική και σωματική (https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/somatics), ιδιοδεκτική, ισορροποδεκτική, αλγοδεκτική, θερμοδεκτική και χρονοδεκτική (Πίνακας 29-12).
https://www.sciencedirect.com/topics/nursing-and-health-professions/reality-testing
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας ψευδαίσθησης και μιας παραίσθησης;
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας ψευδαίσθησης και μιας παραίσθησης;
Οι παραισθήσεις είναι αισθήσεις (οπτικές, ακουστικές, οσφρητικές, γευστικές ή απτικές) χωρίς ερέθισμα και αντιδιαστέλλονται προς τις ψευδαισθήσεις, οι οποίες είναι εσφαλμένες αντιλήψεις ενεργεία ερεθισμάτων (π.χ. η αντίληψη μιας σκιάς στον τοίχο ως φιδιού).
Οι ιδέες δεν είναι οι μόνοι τρόποι σκέψης
Οι ιδέες δεν είναι οι μόνοι τρόποι σκέψης. Για παράδειγμα, η αμφιβολία και η κρίση είναι τρόποι σκέψης. Ακόμα κι έτσι, σύμφωνα με τουλάχιστον μια ανάλυση που παρέχει ο Descartes, οι ιδέες νοούνται ως στοιχεία ή συστατικά αυτών των άλλων τρόπων σκέψης. Στις αρχές του Τρίτου Διαλογισμού, για παράδειγμα, ο Ντεκάρτ επεξεργάζεται μια βασική διαίρεση των τρόπων σκέψης. Τις ταξινομεί σε δύο βασικά είδη: τις ιδέες και τους άλλους τρόπους σκέψης, οι οποίοι είναι πιο σύνθετοι αφού περιλαμβάνουν μια ιδέα και κάποιο «πρόσθετο» νοητικό χαρακτηριστικό. Γράφει:
> Πρώτον, ωστόσο, η σκέψη της τάξης φαίνεται να υπαγορεύει τώρα να ταξινομήσω τις σκέψεις μου σε συγκεκριμένα είδη και να ρωτήσω ποια από αυτές μπορεί να ειπωθεί σωστά ότι είναι φορέας της αλήθειας και του ψεύδους. Μερικές από τις σκέψεις μου είναι, τρόπος του λέγειν, εικόνες των πραγμάτων, και μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις ο όρος «ιδέα» είναι απολύτως κατάλληλος — για παράδειγμα, όταν σκέφτομαι έναν άνθρωπο, ή μια χίμαιρα, ή τον ουρανό ή ένα άγγελο ή το Θεό. Άλλες σκέψεις έχουν διάφορες πρόσθετες μορφές: έτσι όταν θέλω, ή φοβάμαι, ή βεβαιώνω ή αρνούμαι, υπάρχει πάντα ένα συγκεκριμένο πράγμα που θεωρώ ως αντικείμενο της σκέψης μου, αλλά η σκέψη μου περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από την ομοιότητα αυτού του πράγματος. Ορισμένες σκέψεις αυτής της κατηγορίας ονομάζονται βουλήσεις ή συναισθήματα, ενώ άλλες ονομάζονται κρίσεις. (AT VII 36–7, CSM II 25–6)
Ideas are not the only modes of thought. For example, doubting and judging are modes of thought. Even so, according to at least one analysis Descartes provides, ideas are understood as being elements or constituents of these other modes of thought. Early in the Third Meditation, for instance, Descartes works out a basic division of the modes of thought. He sorts them into two basic kinds: ideas and the other modes of thought, which are more complex since they include an idea and some “additional” mental feature. He writes:
> First, however, considerations of order appear to dictate that I now classify my thoughts into definite kinds, and ask which of them can properly be said to be the bearers of truth and falsity. Some of my thoughts are as it were the images of things, and it is only in these cases that the term 'idea' is strictly appropriate — for example, when I think of a man, or a chimera, or the sky, or an angel, or God. Other thoughts have various additional forms: thus when I will, or am afraid, or affirm, or deny, there is always a particular thing which I take as the object of my thought, but my thought includes something more than the likeness of that thing. Some thoughts in this category are called volitions or emotions, while others are called judgements. (AT VII 36–7; CSM II 25–6)
[Descartes’ Theory of Ideas (Stanford Encyclopedia of Philosophy)](https://plato.stanford.edu/entries/descartes-ideas/)
...αλλιώς περιφέρονται σαν άγρια ζώα
«Εφόσον μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο //νομαδικός τρόπος ζωής//, είναι η πρώτη μορφή
της ύπαρξης· ότι η φυλή δεν εγκαθίσταται σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία αλλά
ότι βόσκει ό,τι βρίσκει εκεί και προχωρά -- οι άνθρωποι δεν
εγκαθίστανται εκ φύσεως (εκτός αν ίσως σε μια τόσο εξαιρετικά γόνιμη
περιοχή που εγκαθίστανται σε ένα δέντρο όπως οι πίθηκοι· αλλιώς
περιφέρονται σαν άγρια ζώα).» (Marx, 1857-61, CW 28:400) 42
McLellan, D. (1995) *The Thought of Karl Marx*, Λονδίνο: Papermac.
Το στάτους ενός ατόμου καθορίζεται από τον ρόλο που παίζει στη διαδικασία της κοινωνικής παραγωγής και αυτή με τη σειρά της εξαρτάται άμεσα από τον χαρακτήρα των παραγωγικών δυνάμεων και τον βαθμό ανάπτυξής τους σε κάθε δεδομένο στάδιο.
Το στάτους ενός ατόμου καθορίζεται από τον ρόλο που παίζει
στη διαδικασία της κοινωνικής παραγωγής και αυτή με τη σειρά της εξαρτάται
άμεσα από τον χαρακτήρα των παραγωγικών δυνάμεων και τον βαθμό
ανάπτυξής τους σε κάθε δεδομένο στάδιο. 105
[Berlin, I. (1963) //Karl Marx: His Life and Environment//, Νέα Υόρκη: Time.]
McLellan, D. (1995) *The Thought of Karl Marx*, Λονδίνο: Papermac.
[Ο Μαρξ] συμπέρανε ότι η ιστορία της κοινωνίας είναι η ιστορία του ανθρώπου που επιδιώκει να επιτύχει την κυριαρχία του εαυτού του και του εξωτερικού κόσμου μέσω της δημιουργικής του εργασίας.
[Ο Μαρξ] συμπέρανε ότι η ιστορία της κοινωνίας είναι η ιστορία του
ανθρώπου που επιδιώκει να επιτύχει την κυριαρχία του εαυτού του και του εξωτερικού
κόσμου μέσω της δημιουργικής του εργασίας. 6
[Berlin, I. (1963) //Karl Marx: His Life and Environment//, Νέα Υόρκη: Time.]
McLellan, D. (1995) *The Thought of Karl Marx*, Λονδίνο: Papermac.
αγωνία μόχθου
> Η συσσώρευση πλούτου σε έναν πόλο είναι, επομένως, ταυτόχρονα
συσσώρευση δυστυχίας, αγωνίας μόχθου (agony of toil), σκλαβιάς, άγνοιας,
βαρβαρότητας, ψυχικής υποβάθμισης, στον αντίθετο πόλο, δηλ. στην
πλευρά της τάξης που //παράγει το δικό της προϊόν με τη μορφή//
//κεφαλαίου.// 289
[Engels, F. (1877) /Anti-Duhring: Selected Works/]
McLellan, D. (1995) *The Thought of Karl Marx*, Λονδίνο: Papermac.
υλιστική αντίληψη της ιστορίας
> [...] από τη συγκεκριμένη μορφή υλικής παραγωγής προκύπτει αφενός
μια συγκεκριμένη δομή της κοινωνίας, αφετέρου μια
συγκεκριμένη σχέση των ανθρώπων με τη φύση. Το Κράτος τους και η πνευματική τους
νοοτροπία καθορίζεται και από τα δύο. Επομένως και το είδος
πνευματικής παραγωγής τους. 165
[Karl Marx, *Θεωρίες της Υπεραξίας*, 1862]
> Η υλιστική αντίληψη της ιστορίας ξεκινά από την αρχή ότι η παραγωγή, και με την παραγωγή η ανταλλαγή των προϊόντων της, είναι η βάση κάθε κοινωνικής τάξης (social order). 279
[Engels, F. (1877) *Anti-Duhring: Selected Works*]
McLellan, D. (1995) *The Thought of Karl Marx*, Λονδίνο: Papermac.
διαλεκτική και άρνηση
Η διαλεκτική «περιλαμβάνει στην κατανόησή της και στην καταφατική
αναγνώριση τής υπάρχουσας κατάστασης των πραγμάτων ταυτόχρονα επίσης
την αναγνώριση της άρνησης αυτής της κατάστασης, της αναπόφευκτης
διάλυσής της· θεωρεί κάθε ιστορικά αναπτυγμένη κοινωνική μορφή ως
σε ρευστή κίνηση, και επομένως λαμβάνει υπόψη την παροδική της
φύση όχι λιγότερο από ό,τι τη στιγμιαία ύπαρξή της· γιατί δεν αφήνει τίποτα να
της επιβάλλεται και είναι στην ουσία της κριτική και επαναστατική.
[McLellan (1995): Έγραψε το 1872, 140]
κάθε μεταρρύθμιση που βασίζεται είτε στην ηθική ρητορική είτε απλά στο νόμο, ή μόνο στη διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων...
[...] κάθε μεταρρύθμιση που βασίζεται είτε στην ηθική ρητορική είτε απλά στο
νόμο, ή μόνο στη διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων είναι απίθανο να πάει
στη βάση του προβλήματος: την έλλειψη οικονομικής ισχύος
ενός μεγάλου ποσοστού ατόμων στην κοινωνία και την εξατομίκευση και
ανομία που παράγει και αναπαράγει ο καπιταλισμός. [McLellan (1995): 254]
Έτσι ο Μαρξ έβλεπε το κράτος, όπως και τη θρησκεία...
> Έτσι ο Μαρξ έβλεπε το κράτος, όπως και τη θρησκεία, ως μια δήλωση των ιδεατών στόχων του ανθρώπου, και επίσης ως μια αντιστάθμιση για την έλλειψη πραγματοποίησής τους. [McLellan (1995): 208]
Υπάρχουν δομές βίας που λένε στους ανθρώπους να σωπάσουν (David Graeber)
Υπάρχουν δομές βίας που λένε στους ανθρώπους να σωπάσουν.
There are structures of violence telling people to shut up.
— David Graeber
Έτσι: Η #αστυνομία είναι #γραφειοκράτες με #όπλα. Αν το καλοσκεφτείτε, αυτό είναι ένα πραγματικά έξυπνο κόλπο. Γιατί όταν οι περισσότεροι σκέφτονται την αστυνομία, δεν τη θεωρούμε ως #επιβολή των κανόνων. Τους θεωρούμε σαν να #καταπολεμούν το έγκλημα και όταν σκεφτόμαστε το «έγκλημα», το είδος του εγκλήματος που έχουμε στο μυαλό μας είναι το βίαιο έγκλημα. Παρόλο που, στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει κυρίως η αστυνομία είναι ακριβώς το αντίθετο: ασκεί την απειλή της βίας σε καταστάσεις που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία σχέση με αυτήν.
“So: #Police are #bureaucrats with #weapons. If you think about it, this is a really ingenious trick. Because when most of think about police, we do not think of them as #enforcing regulation. We think of them as #fighting crime, and when we think of "crime," the kind of crime we have in our minds in violent crime. Even though, in fact, what police mostly do is exactly the opposite: they bring the threat of force to bear on situations that would otherwise have nothing to do with it.”
― David #Graeber
Bumpei Usui - 1925 - The Furniture Factory
Metropolitan Museum of Art
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026
γιατί αυτή η συγκεκριμένη διαδικασία βιολογικών κυττάρων συνοδεύεται από υποκειμενική εμπειρία;
Το hard problem of consciousness αναρωτιέται:
> γιατί αυτή η συγκεκριμένη διαδικασία βιολογικών κυττάρων συνοδεύεται από υποκειμενική εμπειρία;
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026
Σε ένα σύμπαν στο οποίο ο χώρος διαστέλλεται, τα πάντα απομακρύνονται από τα πάντα.
Σε ένα σύμπαν στο οποίο ο χώρος διαστέλλεται, τα πάντα απομακρύνονται από τα πάντα.
[Why might the Big Bang theory be in crisis very soon? | Aeon Essays](https://aeon.co/essays/why-might-the-big-bang-theory-be-in-crisis-very-soon)
Το Σύμπαν είχε αρχή; Θα φτάσει τελικά σε ένα τέλος;
Το Σύμπαν είχε αρχή; Θα φτάσει τελικά σε ένα τέλος;
Με όποιον τρόπο κι αν κοιτάξουμε το σύμπαν, είναι γεμάτο με ύλη και ενέργεια παντού και πάντα
Με όποιον τρόπο κι αν κοιτάξουμε το σύμπαν, είναι γεμάτο με ύλη και ενέργεια παντού και πάντα.
[Did the Big Bang begin from a singularity? Not anymore. - Big Think](https://bigthink.com/starts-with-a-bang/big-bang-beginning-universe/)
Κυριακή 8 Μαρτίου 2026
ταυτότητα που συγκροτείται μέσα στην πολλαπλότητα των εμφανίσεων
Με φαινομενολογικούς όρους θα λέγαμε:
το είναι ενός πράγματος είναι
* η ταυτότητα που συγκροτείται μέσα στην πολλαπλότητα των εμφανίσεων.
Δηλαδή:
το αντικείμενο είναι
* η ενότητα όλων των δυνατών εμφανίσεών του.
Η εμπειρία δεν είναι στατική.
Είναι:
* ροή
* χρονική σύνθεση
* συνεχής μεταβολή εμφανίσεων.
Ένα αντικείμενο είναι
* κόμβος χωρικών σχέσεων
* κόμβος χρονικών σχέσεων
* κόμβος πρακτικών σχέσεων
* κόμβος διυποκειμενικών σχέσεων.
Η ταυτότητά του προκύπτει από αυτό το πλέγμα.
Σάββατο 7 Μαρτίου 2026
βασικές αρχές βιολογίας
1. όλα τα έμβια όντα αποτελούνται από κύτταρα
2. το κύτταρο είναι βασική μονάδα ζωής
3. κάθε κύτταρο προέρχεται από άλλο κύτταρο
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026
Οι Κυνικοί τόνισαν τη σημασία της αυτάρκειας και της απομάκρυνσης από τις κοινωνικές προσδοκίες για την επίτευξη μιας κατάστασης ψυχικής ηρεμίας και ελευθερίας (ευδαιμονία).
Η σχολή των Κυνικών, με κύριους εκπροσώπους τους Αντισθένη και Διογένη,
προσέγγισε τη φιλοσοφία των συναισθημάτων από μια ριζικά διαφορετική
οπτική γωνία σε σύγκριση με άλλες ελληνιστικές σχολές. Οι κυνικοί
φιλόσοφοι πίστευαν ότι οι συμβατικές αξίες και οι κοινωνικοί κανόνες
ήταν συχνά η αιτία συναισθηματικής αγωνίας. Υποστήριξαν μια απλή, λιτή
ζωή σύμφωνα με τη φύση, απορρίπτοντας τον υλικό πλούτο, την κοινωνική
θέση και τη συμβατική ηθική ως πηγές συναισθηματικής αναταραχής. Οι
Κυνικοί τόνισαν τη σημασία της αυτάρκειας και της απομάκρυνσης από τις
κοινωνικές προσδοκίες για την επίτευξη μιας κατάστασης ψυχικής ηρεμίας
και ελευθερίας (ευδαιμονία). Υποστήριξαν ότι ζώντας μια ζωή απογυμνωμένη
από τεχνητές επιθυμίες και κοινωνικούς περιορισμούς, τα άτομα μπορούσαν
να επιτύχουν γνήσια ευτυχία και συναισθηματική ευεξία, πέρα από τα άγχη
και τις ανησυχίες που μαστίζουν τη συμβατική ύπαρξη (Ιεροδιακόνου,
2011). Η εστίαση της Κυνικής σχολής στον ριζοσπαστικό ατομικισμό και την
επιδίωξη της ευτυχίας έξω από τα όρια των κοινωνικών κανόνων μπορεί να
θεωρηθεί ως πρόδρομος μεταγενέστερων φιλοσοφικών κινημάτων, όπως ο
υπαρξισμός και ορισμένα είδη του σύγχρονου αναρχισμού.
Κιοστεράκης Γεώργιος, Ψυχοπαθολογία και Φιλοσοφία των Συναισθημάτων. Μια επιστημικά προσανατολισμένη προσέγγιση της σχέσης τους
Κυριακή 1 Μαρτίου 2026
Μια σύγχρονη, λειτουργική προσέγγιση στη μελέτη της χρήσης της γλώσσας...
«Μια σύγχρονη, λειτουργική προσέγγιση στη μελέτη της χρήσης της γλώσσας... μετατοπίζεται από τη μελέτη μεμονωμένων προτάσεων στη μελέτη του κειμένου (μεγαλύτερων σημασιολογικών μονάδων), και από εκεί στη μελέτη του διαπροσωπικού και κοινωνικού πλαισίου» (Dawson et al. 1980).
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026
Παρατήρηση του νου (Galton)
«Όταν προσπαθούμε να εντοπίσουμε τα πρώτα βήματα σε κάθε πράξη του νου μας, συνήθως διστάζουμε από τη δυσκολία της παρακολούθησης, χωρίς να εμποδίζουμε την ελευθερία της δράσης του. Η δυσκολία είναι [...] ιδιαίτερα λόγω του γεγονότος ότι οι στοιχειώδεις πράξεις του νου είναι εξαιρετικά αμυδρές και εφήμερες, και ότι απαιτείται η μεγαλύτερη προσοχή για να τις παρακολουθήσουμε σωστά. Φαίνεται αδύνατο να δώσουμε την απαιτούμενη προσοχή στις διαδικασίες της σκέψης, και όμως να σκεφτούμε τόσο ελεύθερα όσο αν ο νους δεν είχε ασχοληθεί καθόλου. Η ιδιαιτερότητα του πειράματος που πρόκειται να περιγράψω είναι ότι κατάφερα να αποφύγω αυτή τη δυσκολία. Η μέθοδός μου συνίσταται στο να αφήνω το νου να λειτουργεί ελεύθερα για μια πολύ σύντομη περίοδο, μέχρι να περάσουν από αυτό μια ή δύο ιδέες, και στη συνέχεια, ενώ τα ίχνη ή η ηχώ αυτών των ιδεών εξακολουθούν να επιμένουν στον εγκέφαλο, να στρέψω την προσοχή πάνω τους με μια ξαφνική και πλήρη αφύπνιση· να τα σταματήσω, να τα εξετάσω και να καταγράψω την ακριβή εμφάνισή τους" (Galton F: Inquiries into Human Faculty and Its Development. London, MacMillan 1883, σ. 185).
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026
The human body is organized at several levels of scale that can each be examined
* The human body has many levels of structural organization: atoms,
cells, tissues, organs, and organ system.
* The simplest level is the chemical level, which includes tiny
building blocks such as atoms.
* Cells are the smallest functional units of life.
* Tissues are groups of similar cells that have a common function.
* An organ is a structure that is composed of at least two or more
tissue types and performs a specific set of functions for the body.
* Many organs working together to accomplish a common purpose is
called an organ system.
[Introduction to Tissues | Boundless Anatomy and Physiology | Study Guides](https://www.nursinghero.com/study-guides/boundless-ap/introduction-to-tissues)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)