«Όταν προσπαθούμε να εντοπίσουμε τα πρώτα βήματα σε κάθε πράξη του νου μας, συνήθως διστάζουμε από τη δυσκολία της παρακολούθησης, χωρίς να εμποδίζουμε την ελευθερία της δράσης του. Η δυσκολία είναι [...] ιδιαίτερα λόγω του γεγονότος ότι οι στοιχειώδεις πράξεις του νου είναι εξαιρετικά αμυδρές και εφήμερες, και ότι απαιτείται η μεγαλύτερη προσοχή για να τις παρακολουθήσουμε σωστά. Φαίνεται αδύνατο να δώσουμε την απαιτούμενη προσοχή στις διαδικασίες της σκέψης, και όμως να σκεφτούμε τόσο ελεύθερα όσο αν ο νους δεν είχε ασχοληθεί καθόλου. Η ιδιαιτερότητα του πειράματος που πρόκειται να περιγράψω είναι ότι κατάφερα να αποφύγω αυτή τη δυσκολία. Η μέθοδός μου συνίσταται στο να αφήνω το νου να λειτουργεί ελεύθερα για μια πολύ σύντομη περίοδο, μέχρι να περάσουν από αυτό μια ή δύο ιδέες, και στη συνέχεια, ενώ τα ίχνη ή η ηχώ αυτών των ιδεών εξακολουθούν να επιμένουν στον εγκέφαλο, να στρέψω την προσοχή πάνω τους με μια ξαφνική και πλήρη αφύπνιση· να τα σταματήσω, να τα εξετάσω και να καταγράψω την ακριβή εμφάνισή τους" (Galton F: Inquiries into Human Faculty and Its Development. London, MacMillan 1883, σ. 185).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.