Όποιος χρησιμοποιεί, για να προωθήσει την αρετή, τις παραινέσεις και την πειθώ του λόγου, θα ’χει καλύτερα αποτελέσματα, παρά αν χρησιμοποιήσει τον νόμο και τον καταναγκασμό. (Δημόκριτος)

[181. (N.) -- --  59

Κρείσσων ἐπ᾿ ἀρετὴν φανεῖται προτροπῆι χρώμενος καὶ λόγου πειθοῖ ἤπερ νόμωι καὶ ἀνάγκηι. Λάθρηι μὲν γὰρ ἁμαρτέειν εἰκὸς τὸν εἰργμένον ἀδικίης ὑπὸ νόμου, τὸν δὲ ἐς τὸ δέον ἠγμένον πειθοῖ οὐκ εἰκὸς οὔτε λάθρηι οὔτε φανερῶς ἔρδειν τι πλημμελές. Διόπερ συνέσει τε καὶ ἐπιστήμηι ὀρθοπραγέων τις ἀνδρεῖος ἅμα καὶ εὐθύγνωμος γίγνεται.] (https://remacle.org/bloodwolf/philosophes/democrite/diels.htm)

Όποιος χρησιμοποιεί, για να προωθήσει την αρετή, τις παραινέσεις και
την πειθώ του λόγου, θα ’χει καλύτερα αποτελέσματα, παρά αν
χρησιμοποιήσει τον νόμο και τον καταναγκασμό. Γιατί είναι πολύ πιθανό να
αμαρτάνει κρυφά εκείνος που μόνο ο νόμος τον αποτρέπει από την αδικία,
ενώ εκείνος που οδηγείται από την πίστη στο πρέπον, δε θα κάνει τίποτα
άπρεπο ούτε κρυφά ούτε φανερά. Γι αυτό, όποιος κάνει το σωστό με σύνεση
κι επίγνωση αναδεικνύεται γενναίος και ευθύς άνθρωπος.

(Δημόκριτος, απόσπ. 181) (https://ebooks.edu.gr/ebooks/d/8547/874/21-0118-02_Anthologio-Filosofikon-Keimenon_G-Gymnasiou_Vivlio-Mathiti.pdf)

Η μετριοπάθεια στην ιδιοσυγκρασία είναι πάντοτε αρετή· αλλά η μετριοπάθεια στις αρχές αποτελεί ένα είδος κακίας. (Thomas Paine)

«Αυτές οι λέξεις, “συγκρατημένος και μετριοπαθής”, είναι λέξεις είτε πολιτικής δειλίας είτε πανουργίας είτε αποπλάνησης. — Ένα πράγμα που είναι μέτρια καλό δεν είναι τόσο καλό όσο θα έπρεπε να είναι. Η μετριοπάθεια στην ιδιοσυγκρασία είναι πάντοτε αρετή· αλλά η μετριοπάθεια στις αρχές αποτελεί ένα είδος κακίας.»

"Those words, “temperate and moderate,” are words either of political cowardice, or of cunning, or seduction. — A thing, moderately good is not so good as it ought to be. Moderation in temper, is always a virtue; but moderation in principle, is a species of vice."

- Thomas Paine, letter to the addressers on the late proclamation against seditious writings

Το έργο Ηθικά Νικομάχεια προωθεί μια κατανόηση της ηθικής γνωστή ως ηθική της αρετής (sparknotes)

Το έργο Ηθικά Νικομάχεια προωθεί μια κατανόηση της ηθικής γνωστή ως ηθική της αρετής, εξαιτίας της έντονης εξάρτησής της από την έννοια της αρετής. Η λέξη που μεταφράζουμε ως «virtue» είναι ἀρετή (aretê), και θα μπορούσε εξίσου να αποδοθεί ως «τελειότητα» ή «αριστεία». Κάτι έχει ἀρετή αν επιτελεί καλά τη λειτουργία του. Ένας καλός ιππέας, για παράδειγμα, έχει την ἀρετή του να χειρίζεται καλά τα άλογα, και ένα καλό μαχαίρι έχει την ἀρετή της αιχμηρότητας. Για τους Έλληνες, η ηθική αρετή δε διαφέρει ουσιωδώς από αυτά τα άλλα είδη αριστείας. Οι Έλληνες δε διαθέτουν μια ιδιαίτερη έννοια της ηθικότητας όπως εμείς, η οποία φέρει συνδηλώσεις ιερότητας ή καθήκοντος. Η ηθική αρετή είναι απλώς ζήτημα καλής επιτέλεσης της λειτουργίας του να είναι κανείς άνθρωπος. Για τους Έλληνες, το κίνητρο για το να είναι κανείς καλός δε βασίζεται σε έναν θεϊκό νομοθέτη ή σε ένα σύνολο ηθικών επιταγών και απαγορεύσεων, αλλά μάλλον στο ίδιο είδος επιδίωξης της αριστείας που θα μπορούσε να κάνει έναν αθλητή να προπονείται σκληρά. Η ελληνική λέξη «ἦθος» (ethos), από την οποία παράγεται η λέξη «ηθική», σημαίνει κυριολεκτικά «χαρακτήρας», και ο στόχος του Αριστοτέλης είναι να περιγράψει ποιες ιδιότητες συγκροτούν έναν άριστο χαρακτήρα.

[https://www.sparknotes.com/philosophy/aristotle/section8/]