Κατόπιν διαμορφώθηκε η θεωρία των κυττάρων· κάθε φυτό, κάθε ζώο, αποτελείται από εκατομμύρια κύτταρα και έχει αναπτυχθεί μέσω αδιάκοπης διαίρεσης και διαφοροποίησης μεμονωμένων κυττάρων. Έχοντας φτάσει ως εκεί, η σκέψη ότι οι ανώτεροι οργανισμοί κατάγονται από πρωτόγονα όντα που είχαν μόλις ένα κύτταρο, δεν θα μπορούσε να φαίνεται παράξενη.

Κατόπιν διαμορφώθηκε η θεωρία των κυττάρων· κάθε φυτό, κάθε ζώο, αποτελείται από εκατομμύρια κύτταρα και έχει αναπτυχθεί μέσω αδιάκοπης διαίρεσης και διαφοροποίησης μεμονωμένων κυττάρων. Έχοντας φτάσει ως εκεί, η σκέψη ότι οι ανώτεροι οργανισμοί κατάγονται από πρωτόγονα όντα που είχαν μόλις ένα κύτταρο, δεν θα μπορούσε να φαίνεται παράξενη.

Then the theory of cells was formed; every plant, every animal, consists of millions of cells and has been developed by incessant division and differentiation of single cells. Having gone so far, the thought that the highest organisms have descended from primitive beings having but a single cell, could not appear as strange.

Anton Pannekoek, Marxism And Darwinism, 1912 (http://www.marxists.org/archive/pannekoe/1912/marxism-darwinism.htm)

Η ομιλία είναι το μεγάλο μέσο μέσω του οποίου πραγματοποιείται η ανθρώπινη συνεργασία. Είναι το μέσο με το οποίο οι ποικίλες δραστηριότητες των ανθρώπων συντονίζονται και συσχετίζονται μεταξύ τους για την επίτευξη κοινών και αμοιβαίων σκοπών. Οι άνθρωποι δεν μιλούν απλώς για να εκτονώσουν τα συναισθήματά τους ή να εκθέσουν τις απόψεις τους, αλλά για να αφυπνίσουν μια ανταπόκριση στους συνανθρώπους τους και να επηρεάσουν τις στάσεις και τις πράξεις τους.

Η ομιλία είναι ένα κοινοτικό όργανο. Σχεδόν όλοι οι συγγραφείς που ασχολούνται με αυτήν έχουν εκφράσει, λιγότερο ή περισσότερο σαφώς, ότι αυτό αποτελεί την ουσιώδη βάση της. «Η ομιλία είναι το μεγάλο μέσο μέσω του οποίου πραγματοποιείται η ανθρώπινη συνεργασία. Είναι το μέσο με το οποίο οι ποικίλες δραστηριότητες των ανθρώπων συντονίζονται και συσχετίζονται μεταξύ τους για την επίτευξη κοινών και αμοιβαίων σκοπών. Οι άνθρωποι δεν μιλούν απλώς για να εκτονώσουν τα συναισθήματά τους ή να εκθέσουν τις απόψεις τους, αλλά για να αφυπνίσουν μια ανταπόκριση στους συνανθρώπους τους και να επηρεάσουν τις στάσεις και τις πράξεις τους.» (De Laguna, σ. 19). Η ομιλία δεν θα μπορούσε να υπάρχει αν δεν υπήρχε κοινότητα· θα ήταν άχρηστη για απομονωμένα όντα που ζουν εκτός κοινότητας και θα μπορούσε να έχει προκύψει τόσο λίγο όσο ένα μάτι μέσα σε διαρκές σκοτάδι.

Speech is a communal organ. Nearly all authors who deal with it have expressed, more or less clearly, this to be its essential basis. “Speech is the great medium through which human co-operation is brought about. It is the means by which the diverse activities of men are co-ordinated and correlated with each other for the attainment of common and reciprocal ends. Men do not speak simply to relieve their feelings or to air their views, but to awaken a response in their fellows and to influence their attitudes and acts.” (De Laguna, p. 19). Speech would have been non-existent if there had not been a community; it would have been useless for isolated beings living outside a community, and could as little have originated as an eye in perpetual darkness.

Anton Pannekoek - Anthropogenesis: A Study of the Origin of Man (http://www.marxists.org/archive/pannekoe/1944/anthropogenesis.htm)