Η ζωή είναι ταυτόχρονα απίθανη και αναπόδραστη
Ο μόνος λόγος που υπήρξες δεν είναι κάποια θεϊκή αποστολή, αλλά η τυχαία συνάντηση ενός σπερματοζωαρίου με ένα ωάριο· η συμπτωματική διασταύρωση δύο γενετικών γραμμών μέσα στον αχανή χρόνο της βιολογικής εξέλιξης. Πριν γεννηθείς, κανένα δεν μπορούσε να προβλέψει την ύπαρξή σου. Δεν υπήρχε κανένα προδιαγεγραμμένο σχέδιο που να οδηγεί αναπόφευκτα σε εσένα· η εμφάνισή σου υπήρξε το αποτέλεσμα μιας εξαιρετικά απίθανης αλληλουχίας συμβάντων, η οποία θα μπορούσε, με την παραμικρή μεταβολή των συνθηκών, να είχε καταλήξει σε ένα εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα.
Αν οποιοδήποτε από τα αναρίθμητα συμβάντα που προηγήθηκαν είχε εξελιχθεί έστω και ανεπαίσθητα διαφορετικά —αν ένα διαφορετικό σπερματοζωάριο είχε γονιμοποιήσει το ίδιο ωάριο, αν οι γονείς σου δεν είχαν συναντηθεί ακριβώς τότε, αν κάποιος πρόγονός σου είχε πάρει μία διαφορετική απόφαση ή είχε πεθάνει λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα— εσύ δεν θα είχες υπάρξει ποτέ. Η ύπαρξή σου δεν ήταν αναγκαία· ήταν μία ακραία βιολογική και ιστορική συγκυρία, ένα ενδεχόμενο που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε αμέτρητες άλλες δυνατότητες που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Η ύπαρξή σου δεν αποτελεί την εκπλήρωση κάποιου προϋπάρχοντος σκοπού. Αν υπάρχει νόημα ή σκοπός στη ζωή σου, αυτός δεν προϋπάρχει της ύπαρξής σου· δημιουργείται μόνο εκ των υστέρων, μέσα από τις πράξεις, τις επιλογές και τις σχέσεις που συγκροτούν την ίδια τη ζωή σου.
