Κάθε αντικείμενο του κόσμου, και ο ίδιος ο κόσμος, προφανώς υπάρχει μόνο ως αντιληπτικά δεδομένο για ένα εγώ και για τη συνείδησή του, μέσω της διαδικασίας της νοηματοδότησης (sense-giving), η οποία επιτελείται ακριβώς μέσα σε αυτή τη συνείδηση μέσω ειδικών επιτελέσεων της συνείδησης. Και αυτή η νοηματοδότηση είναι το πρόβλημα.

Κάθε αντικείμενο του κόσμου, και ο ίδιος ο κόσμος, προφανώς υπάρχει μόνο ως αντιληπτικά δεδομένο για ένα εγώ και για τη συνείδησή του, μέσω της διαδικασίας της νοηματοδότησης (sense-giving), η οποία επιτελείται ακριβώς μέσα σε αυτή τη συνείδηση μέσω ειδικών επιτελέσεων της συνείδησης. Και αυτή η νοηματοδότηση είναι το πρόβλημα.

Every object of the
world, and the world itself, is obviously only there perceptually for an
ego and its consciousness through the process of sense-giving that is
carried out precisely in this consciousness
through special accomplishments of consciousness. And this
sense-giving is the problem. [Edmund Husserl, Analyses Concerning Passive and Active Synthesis: 581]

 

Αυτό το Είναι μου, ό,τι κι αν είναι στην πραγματικότητα, αποτελείται από λίγο σάρκα, λίγο πνοή, και το μέρος που κυβερνά (Marcus Aurelius)

«Αυτό το Είναι μου, ό,τι κι αν είναι στην πραγματικότητα, αποτελείται από λίγο σάρκα, λίγο πνοή, και το μέρος που κυβερνά.»

"This Being of mine, whatever it really is, consists of a little flesh, a little breath, and the part which governs."

- Marcus Aurelius, Meditations, II, 2

Η δραστηριότητα του εγώ είναι η θέση του είναι (Dorion Cairns)

The activity of the ego is the setting of being. In self-awareness it sets its own being. Such positing is involved in the sense of every act. Phenomenology is the coming to self-awareness of the ego over its own activities. As such, [it is] an infinite task.

«Η δραστηριότητα του εγώ είναι η θέση του είναι. Στην αυτοσυνείδηση θέτει το ίδιο το είναι του. Μια τέτοια θέση εμπλέκεται στο νόημα κάθε ενέργηματος. Η φαινομενολογία είναι η έλευση του εγώ σε αυτοσυνείδηση ως προς τις ίδιες του τις δραστηριότητες. Ως τέτοια, [αποτελεί] ένα άπειρο έργο.»

[Cairns, Conv IX, p. 14]