Η συζήτηση στράφηκε στη φύση του habitus και στη φύση μιας αρχικά ιδρυτικής πράξης.

Η συζήτηση στράφηκε στη φύση του habitus και στη φύση μιας αρχικά ιδρυτικής πράξης. Ο Husserl αναζήτησε ένα παράδειγμα. Αρχικά πήρε ως παράδειγμα ένα βουνό, αλλά το απέρριψε επειδή πρόκειται για ένα επιμέρους αντικείμενο και, επομένως, δεν αποτελούσε καλή περίπτωση για αυτό που ήθελε να δείξει. Αντί γι’ αυτό είπε: ας υποθέσουμε ότι βλέπω για πρώτη φορά ένα άλμπατρος και μαθαίνω για πρώτη φορά τη φύση του πτηνού ως άλμπατρος. Έκτοτε βλέπω άλμπατρος κάθε φορά που συναντώ τέτοια άτομα.»

The conversation turned to the nature of <i>habitus</i>, and to the nature of an originally establishing act. Husserl looked for an example. At first he took a mountain, but rejected it because it was a particular object, and hence not a good instance of what he wanted to show. Instead he said, suppose I see an albatross for the first time and learn the nature of the bird for the first time as albatross. Ever after I see albatrosses when I come upon such individuals.” 

[Conversations with Husserl and Fink: 16]   

Η αντίληψη ενός δέντρου, παραδείγματος χάριν, «αναφέρεται πίσω» σε προηγούμενες αντιλήψεις δέντρων, στη συγκρότηση ενός habitus, το οποίο καθορίζει ότι βλέπει κανείς ορισμένα πράγματα ως δέντρα. Αυτό ισχύει για κάθε είδος αντικειμενοποίησης.

Η αντίληψη ενός δέντρου, παραδείγματος χάριν, «αναφέρεται πίσω» σε προηγούμενες αντιλήψεις δέντρων, στη συγκρότηση ενός habitus, το οποίο καθορίζει ότι βλέπει κανείς ορισμένα πράγματα ως δέντρα. Αυτό ισχύει για κάθε είδος αντικειμενοποίησης.

The perceiving of a tree, for example, “refers back” to previous perceptions of trees, to the establisment of a <i>habitus</i> which determines that one sees certain things as trees. This applies to every sort of objectivation.

[Conversations with Husserl and Fink: 13]