Σχέση εργάτη-καπιταλιστή

Προφανώς, ο εργάτης δεν μπορεί να παράγει χωρίς τις αντικειμενικές
{202} συνθήκες της εργασίας. [VII-41] Αυτές είναι πλέον διαχωρισμένες από
τον ίδιο με τη μορφή κεφαλαίου και αντιπαρατίθενται σε αυτόν
ανεξάρτητα. Μπορεί να σχετίζεται με αυτές ως συνθήκες εργασίας μόνο
στον βαθμό που η ίδια η εργασία του έχει προηγουμένως ιδιοποιηθεί από
το κεφάλαιο. Από τη σκοπιά του κεφαλαίου, οι αντικειμενικές συνθήκες
της εργασίας δεν εμφανίζονται ως αναγκαίες για τον εργάτη. Αυτό που
είναι ουσιώδες γι’ αυτό είναι να υπάρχουν ανεξάρτητα απέναντί του,
να είναι διαχωρισμένες από αυτόν, να ανήκουν στον καπιταλιστή,
και ότι αυτός ο διαχωρισμός θα μπορούσε να καταργηθεί μόνο με την
παράδοση από τον εργάτη της παραγωγικής του δύναμης στο κεφάλαιο, με
αντάλλαγμα το κεφάλαιο να τον συντηρεί ως αφηρημένη εργασιακή
ικανότητα, δηλαδή ακριβώς ως μια απλή ικανότητα να αναπαράγει τον
πλούτο ως δύναμη που κυριαρχεί πάνω σε αυτή την ικανότητα και
αντιπαρατίθεται σε αυτήν με τη μορφή του κεφαλαίου.

Obviously, the worker cannot produce without the objective
{202} conditions of labour. [VII-41] These are now separated from him in the
form of capital and independently confront him. He can relate himself to
them as conditions of labour only in so far as his labour itself has
previously been appropriated by capital. From the standpoint of capital,
the objective conditions of labour do not appear as necessary for the
worker. What is essential to it is that they should /exist independently
over against him, that he should be separated from them, that they
should be owned by the capitalist, /and that this separation could only
be abolished by his giving up his productive power to capital, in return
for which capital should maintain him as abstract labour capacity, i.e.,
precisely as a mere capacity to reproduce wealth as a force dominating
that capacity and confronting it in the form of capital.

[Karl Marx, MECW 29: 201] 

Ολόκληρο το σύστημα της καπιταλιστικής παραγωγής βασίζεται στο γεγονός ότι ο εργάτης πουλά την εργατική του δύναμη ως εμπόρευμα

«Ολόκληρο το σύστημα της καπιταλιστικής παραγωγής βασίζεται στο γεγονός ότι ο εργάτης πουλά την εργατική του δύναμη ως εμπόρευμα» (1867a: 430).

Ο Μαρξ το καθιστά αυτό σαφές σε πολλά σημεία. Βλ., μεταξύ άλλων: 1863a, σ. 45· 1863c, σσ. 471–472, 490–491· 1865a, σ. 879 κ.ε.· 1865b, ενότητα VII· 1867a, κεφ. VI· 1878, σσ. 119–120, 357, 389.

1863a, /Theories of Surplus Value (Capital, /vol. IV). Parts I—III.
b, c Moscow: Progress, 1963, 1968, 1971. Selections, ed. E. Burns,
London: Lawrence & Wishart, 1951. Extracts, MSW.

1865a /Capital, /vol. Ill (Ed. F. Engels). Moscow: Progress, 1971.
Extracts, MSW.

1865b /Wages, Price and Profit. /Peking: FLP, 1973. SW II, SW, and as
separate edn from Moscow: Progress. In EL under title /Value, Price and
Profit./

1867a /Capital, /vol. I. Ed. F. Engels, tr. S. Moore/E. Aveling from
third German edn, incorporating changes by Engels in fourth German edn,
London: Lawrence & Wishart, 1967. Part VIII of this edition is available
in SW II and separately from Moscow: Progress, under the title 'Genesis
of Capital'; MSW gives substantial extracts from the whole, also using
this translation.
Other English edns include: Chicago: Kerr, 1906 (tr. E. Untermann);
London, Allen & Unwin, 1970 (facsimile of first English edn of 1887,
with details of passages subsequently amended); London: Dent, 1974^(tr.
E. and C. Paul from 4th German edn); Harmondsworth: Penguin, 1976 (tr.
F. Fowkes from MEW 23, which incorporates changes in all German edns and
the French edn of 1872-5). To note the different source edns here is
important: see my Appendix.

1878 /Capital, /vol. II (ed. F. Engels). Moscow: Progress, 1967. (The
bulk of this was drafted 1865-70; 1878 is the date of the last
MSS used by Engels. See my Appendix.)

[Derek Sayer - Marx's Method: Ideology Science and Critique in Capital (Humanities Press), 1979]

 

Ο εργάτης στην καπιταλιστική παραγωγή δεν κατέχει τα μέσα παραγωγής· δεν κατέχει ούτε τη γη που καλλιεργεί ούτε τα εργαλεία με τα οποία εργάζεται.

Ο εργάτης στην καπιταλιστική παραγωγή *δεν κατέχει* τα μέσα παραγωγής· δεν κατέχει ούτε τη γη που καλλιεργεί ούτε τα εργαλεία με τα οποία εργάζεται.

The worker in capitalist production /does not own /the conditions of
production, [he owns] neither the land he cultivates nor the
tools with which he works. [Karl Marx, MECW, vol. 32, pp. 533-34]

labour creates all wealth

2 lumberjacks, 104 years ago.jpg
14 lumberjacks 124 years ago.jpg
A family, a sod house, and a windmill. Nebraska, 1886.jpg
ALABAMA mineritos 1910.jpg
labor_creates_all_wealth.jpg
thank_you_workers.jpg
Women factory workers in a cotton mill in Lancashire, circa 1908.jpg
worker.jpg
workers2.jpg
workers_are_the_union.png
workers_emancipation.jpg
workers_frontline.jpg
workers_power.jpg
workers-returning-home.png
workers_unite.jpg
workers_working.jpg
Young girls working at an oyster shucking processing plant, 1912.jpg

Ο αντικειμενικός πλούτος μετατρέπεται σε κεφάλαιο αποκλειστικά και μόνο επειδή ο εργάτης πουλά την εργασιακή του ικανότητα για να ζήσει

Ο αντικειμενικός πλούτος μετατρέπεται σε #κεφάλαιο αποκλειστικά και μόνο επειδή ο εργάτης πουλά την #εργασιακή του #ικανότητα για να ζήσει. | Το #χρήμα δεν μπορεί να γίνει κεφάλαιο χωρίς να ανταλλαγεί με εργασιακή ικανότητα ως εμπόρευμα που πωλείται από τον ίδιο τον εργάτη. | Η #μισθωτή εργασία αποτελεί, επομένως, αναγκαία συνθήκη για τη διαμόρφωση του κεφαλαίου και παραμένει η διαρκώς αναγκαία προϋπόθεση της καπιταλιστικής παραγωγής. [#Marx, MECW 34]

Objective wealth is converted into #capital solely because the worker sells his #labour #capacity in order to live. | #Money cannot become capital without being exchanged for labour capacity as a commodity sold by the worker himself. | #Wage labour is therefore a necessary condition for the formation of capital, and it remains the constantly necessary presupposition for capitalist production. [#Marx, MECW 34]