Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καθόλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καθόλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 21 Ιουνίου 2026

κατά πόσον η εκάστοτε μορφή νομιναλισμού παρέχει ένα σύνολο οντοτήτων κατάλληλων να υπαχθούν στην έκταση κατηγορημάτων όπως «ιδιότητα», «χαρακτηριστικό γνώρισμα» και «κατηγόρημα», μολονότι καμία από αυτές τις απόψεις δεν αποδέχεται ποιοτικές φύσεις, νοούμενες ως sui generis οντότητες που απαιτούνται για να εξηγήσουν την ποικιλία και την ομοιότητα (π.χ. καθόλου, τρόπους (tropes) ή κατασκευές που προκύπτουν από αυτά).

Η παρούσα επισκόπηση οργανώνεται γύρω από το καθοδηγητικό ερώτημα κατά πόσον η εκάστοτε μορφή νομιναλισμού παρέχει ένα σύνολο οντοτήτων κατάλληλων να υπαχθούν στην έκταση κατηγορημάτων όπως «ιδιότητα», «χαρακτηριστικό γνώρισμα» και «κατηγόρημα», μολονότι καμία από αυτές τις απόψεις δεν αποδέχεται ποιοτικές φύσεις, νοούμενες ως *sui generis* οντότητες που απαιτούνται για να εξηγήσουν την ποικιλία και την ομοιότητα (π.χ. καθόλου, τρόπους (*tropes*) ή κατασκευές που προκύπτουν από αυτά).

The present survey is organized around the
guiding question of whether the form of nominalism at hand supplies a
stock of entities eligible to populate the extension of predicates like
“property”, “feature”, and “attribute” although none of these views
accept qualitative natures, understood as sui generis posits required to
explain variety and resemblance (e.g. universals, tropes, or
constructions therefrom).

[Nominalism in Metaphysics (Stanford Encyclopedia of Philosophy)](https://plato.stanford.edu/entries/nominalism-metaphysics/) 

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

haecceity vs. quiddity

Ενώ η haecceity αναφέρεται στις όψεις ενός πράγματος που το καθιστούν ένα καθέκαστο/ιδιαίτερο πράγμα, η quiddity αναφέρεται στις καθολικές ιδιότητες ενός πράγματος, στην «τι-ότητα» του («whatness»), δηλαδή στις όψεις εκείνες που μπορεί να μοιράζεται με άλλα πράγματα και μέσω των οποίων μπορεί να αποτελεί μέρος ενός γένους πραγμάτων.

[https://en.wikipedia.org/wiki/Haecceity] 

Κυριακή 12 Απριλίου 2026

η σκέψη αφορά τα καθόλου (universals), ενώ η αντίληψη τα καθέκαστα (particulars)

Ο Αριστοτέλης μερικές φορές συνάγει από αυτού του είδους τη θεώρηση ότι η σκέψη αφορά τα καθόλου (universals), ενώ η αντίληψη τα καθέκαστα (particulars) (*De Anima* ii 5, 417b23, *Posterior Analytics* i 31, 87b37–88a7), αν και αλλού θα δεχθεί ότι έχουμε επίσης γνώση των ατόμων (*De Anima* ii 5, 417a29· *Metaphysics* xiii 10, 1087a20). Τα χωρία αυτά δεν είναι αντιφατικά, αφού ο Αριστοτέλης μπορεί απλώς να τονίζει ότι η σκέψη τείνει να προχωρεί σε υψηλότερο επίπεδο γενικότητας από την αντίληψη, λόγω του ότι πραγματεύεται συγκριτικά αφηρημένα δομικά χαρακτηριστικά των αντικειμένων της. Ένας άνθρωπος μπορεί να σκεφθεί τι είναι το να είναι κάτι λίθος, αλλά δεν μπορεί, με καμία άμεση και κυριολεκτική έννοια του όρου, να το αντιληφθεί αισθητηριακά.

[https://plato.stanford.edu/cgi-bin/encyclopedia/archinfo.cgi?entry=aristotle-psychology (Jan 8, 2016)]