Τι θα γινόταν αν η ελευθερία ήταν η ικανότητα να αποφασίσουμε τι θα θέλαμε να επιδιώξουμε, με ποιους θα θέλαμε να το επιδιώξουμε και τι είδους δεσμεύσεις θέλουμε να αναλάβουμε στη διαδικασία;

«Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί, πώς θα μπορούσε αυτό το πιο βασικό στοιχείο όλων των ανθρώπινων ελευθεριών, η ελευθερία να δίνεις υποσχέσεις και δεσμεύσεις και έτσι να χτίζεις σχέσεις, να μετατραπεί στο ακριβώς αντίθετό του: σε δουλεία, δουλοπαροικία ή μόνιμη σκλαβιά; Συμβαίνει, θα προτείναμε, ακριβώς όταν οι υποσχέσεις γίνονται απρόσωπες, μεταβιβάσιμες – με λίγα λόγια, όταν γραφειοκρατικοποιούνται».

“One might ask, how could that most basic element of all human freedoms, the freedom to make promises and commitments and thus build relationships, be turned into its very opposite: into peonage, serfdom or permanent slavery? It happens, we’d suggest, precisely when promises become impersonal, transferable – in a nutshell, bureaucratized.”

― David Graeber, The Dawn of Everything: A New History of Humanity

«Τι θα γινόταν αν η ελευθερία ήταν η ικανότητα να αποφασίσουμε τι θα θέλαμε να επιδιώξουμε, με ποιους θα θέλαμε να το επιδιώξουμε και τι είδους δεσμεύσεις θέλουμε να αναλάβουμε στη διαδικασία; Η ισότητα, λοιπόν, θα ήταν απλώς θέμα εξασφάλισης ίσης πρόσβασης σε εκείνους τους πόρους που απαιτούνται για την επιδίωξη μιας ατελείωτης ποικιλίας μορφών αξίας. Η δημοκρατία σε αυτή την περίπτωση θα ήταν απλώς η ικανότητά μας να συγκεντρωθούμε ως λογικά ανθρώπινα όντα και να επιλύσουμε τα κοινά προβλήματα που προκύπτουν - αφού προβλήματα θα υπάρχουν πάντα - μια ικανότητα που μπορεί πραγματικά να πραγματοποιηθεί μόνο όταν οι γραφειοκρατίες του καταναγκασμού που κρατούν τις υπάρχουσες δομές εξουσίας μαζί καταρρεύσουν ή σβήσουν».

“What if #freedom were the ability to make up our minds about what it was we wished to pursue, with whom we wished to pursue it, and what sort of commitments we wish to make to them in the process? #Equality, then, would simply be a matter of guaranteeing equal access to those resources needed in the pursuit of an endless variety of forms of value. #Democracy in that case would simply be our capacity to come together as reasonable human beings and work out the resulting common problems—since problems there will always be—a capacity that can only truly be realized once the bureaucracies of coercion that hold existing structures of power together collapse or fade away.”

― David Graeber, The Democracy Project: A History, a Crisis, a Movement 

Υπάρχουν δομές βίας που λένε στους ανθρώπους να σωπάσουν (David Graeber)

 

Υπάρχουν δομές βίας που λένε στους ανθρώπους να σωπάσουν.

There are structures of violence telling people to shut up.

— David Graeber

 

Έτσι: Η #αστυνομία είναι #γραφειοκράτες με #όπλα. Αν το καλοσκεφτείτε, αυτό είναι ένα πραγματικά έξυπνο κόλπο. Γιατί όταν οι περισσότεροι σκέφτονται την αστυνομία, δεν τη θεωρούμε ως #επιβολή των κανόνων. Τους θεωρούμε σαν να #καταπολεμούν το έγκλημα και όταν σκεφτόμαστε το «έγκλημα», το είδος του εγκλήματος που έχουμε στο μυαλό μας είναι το βίαιο έγκλημα. Παρόλο που, στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει κυρίως η αστυνομία είναι ακριβώς το αντίθετο: ασκεί την απειλή της βίας σε καταστάσεις που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία σχέση με αυτήν.

 

“So: #Police are #bureaucrats with #weapons. If you think about it, this is a really ingenious trick. Because when most of think about police, we do not think of them as #enforcing regulation. We think of them as #fighting crime, and when we think of "crime," the kind of crime we have in our minds in violent crime. Even though, in fact, what police mostly do is exactly the opposite: they bring the threat of force to bear on situations that would otherwise have nothing to do with it.”

― David #Graeber