Σε έναν μονόλογο οι λέξεις δεν μπορούν να επιτελέσουν καμία λειτουργία ένδειξης της ύπαρξης νοητικών ενεργημάτων, αφού μια τέτοια ένδειξη θα ήταν εκεί εντελώς άσκοπη. Διότι τα εν λόγω ενεργήματα τα βιώνουμε εμείς τα ίδια ακριβώς εκείνη τη στιγμή.

«Σε έναν μονόλογο οι λέξεις δεν μπορούν να επιτελέσουν καμία λειτουργία ένδειξης της ύπαρξης νοητικών ενεργημάτων, αφού μια τέτοια ένδειξη θα ήταν εκεί εντελώς άσκοπη. Διότι τα εν λόγω ενεργήματα τα βιώνουμε εμείς τα ίδια ακριβώς εκείνη τη στιγμή.» (ό.π.) (*Λογικές Έρευνες*, Έρευνα Ι, §8)

“In a monologue words can perform no function of indicating the existence of mental acts, since such indication would there be quite purposeless. For the acts in question are themselves experienced by us at that very moment.”(ibid.)(Edmund Husserl, Invest. 1, sect. 8)

 

Τα νοητικά ενεργήματα είναι ακριβώς ο σύνδεσμος «εξαιτίας του οποίου και μόνο οι λέξεις μας δείχνουν πέρα τον εαυτό τους στα πράγματα στον κόσμο».

Για την ώρα, όμως, παραμένει το ερώτημα αν αυτά που αποκηρύσσουν το νοητικό
στην πραγματικότητα δε χάνουν το πιο σημαντικό πράγμα που υποτίθεται
ότι φυλάσσουν, δηλαδή, τη γλώσσα ως μια σημαίνουσα, //ζωντανή//
εμπειρία. Η γλώσσα στην ουσιαστική χρήση της είναι κάτι παραπάνω από σωστή
ονομασία και επικοινωνία μέσα στο δεσμευμένο από κανόνες κύκλωμα του γλωσσικού παιχνιδιού.
Ένας υπολογιστής ή μια μηχανή λέξεων μπορεί να επιτελέσει τέτοιες λειτουργίες εξίσου καλά με έναν
ανθρώπινο ομιλητή. Πέρα από αυτή τη λεκτικά ακριβή, αλλά στην ουσία μηχανική
επιτέλεση, πρέπει να υπάρχει η διαδικασία της ανθρώπινης κατανόησης — της
κατάστασης που απλώνεται στο χρόνο και στο χώρο. Αυτός ο χωροχρονικός
ορίζοντας είναι ο //κόσμος// στον οποίο ζούμε, και για τον οποίο ο Husserl
εισήγαγε τον μοναδικά σημαντικό (resonant) όρο «βιόκοσμος». <nb/>Τα νοητικά ενεργήματα είναι
ακριβώς ο σύνδεσμος «εξαιτίας του οποίου και μόνο οι λέξεις μας δείχνουν πέρα
τον εαυτό τους στα πράγματα στον κόσμο».

[Kah Kyung Cho, HISTORY AND SUBSTANCE OF LOGICAL INVESTIGATIONS] 

Οι νόμοι της λογικής, λέει [ο Χούσερλ], δε βασίζονται σε πραγματικά νοητικά ενεργήματα αλλά σε ιδεατές σχέσεις που είναι αδιάφορες για κάθε υποκειμενική συνείδηση ​​και οι οποίες είναι κατά συνέπεια αντικειμενικές.

Οι νόμοι της λογικής, λέει [ο Χούσερλ], δε βασίζονται σε πραγματικά νοητικά ενεργήματα αλλά σε ιδεατές σχέσεις που είναι αδιάφορες για κάθε υποκειμενική συνείδηση ​​και οι οποίες είναι κατά συνέπεια αντικειμενικές.

[BERTRAND BOUCKAERT - THE PUZZLING CASE OF ALTERITY IN HUSSERL'S /LOGICAL INVESTIGATIONS/ 
DAN ΖAHAVI AND FREDERIK STJERNFELT (EDS.)
ONE HUNDRED YEARS OF PHENOMENOLOGY
Husserl's /Logical Investigations /Revisited, 2002 Springer Science+Business Media Dordrecht]
 

Η δραστηριότητα του εγώ είναι η θέση του είναι (Dorion Cairns)

The activity of the ego is the setting of being. In self-awareness it sets its own being. Such positing is involved in the sense of every act. Phenomenology is the coming to self-awareness of the ego over its own activities. As such, [it is] an infinite task.

«Η δραστηριότητα του εγώ είναι η θέση του είναι. Στην αυτοσυνείδηση θέτει το ίδιο το είναι του. Μια τέτοια θέση εμπλέκεται στο νόημα κάθε ενέργηματος. Η φαινομενολογία είναι η έλευση του εγώ σε αυτοσυνείδηση ως προς τις ίδιες του τις δραστηριότητες. Ως τέτοια, [αποτελεί] ένα άπειρο έργο.»

[Cairns, Conv IX, p. 14]