οι εργαζόμενοι που παρήγαν το πλεόνασμα θα ήταν επίσης εκείνοι που θα το λάμβαναν και θα το διένειμαν. Με άλλα λόγια, η κοινωνική διαίρεση ανάμεσα στους εργάτες και τους καπιταλιστές θα καταργούνταν. Όλοι όσοι εργάζονταν θα είχαν, δικαιωματικά, ισότιμο λόγο στο πόσο πλεόνασμα θα παραγόταν, ποιοι θα το λάμβαναν και με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιούνταν.

Ο Μαρξ έγραψε πολύ λίγα για την κομμουνιστική κοινωνία που επιδίωκε. Προτιμούσε να αναλύει το παρόν παρά να εικάζει για το μέλλον. Οι λιγοστές παρατηρήσεις του σχετικά με τον κομμουνισμό αντανακλούν τη δια βίου εστίασή του στις κοινωνικές τάξεις. Η κομμουνιστική κοινωνία που οραματιζόταν θα οργάνωνε την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών ως εξής: οι εργαζόμενοι που παρήγαν το πλεόνασμα θα ήταν επίσης εκείνοι που θα το λάμβαναν και θα το διένειμαν. Με άλλα λόγια, η κοινωνική διαίρεση ανάμεσα στους εργάτες και τους καπιταλιστές θα καταργούνταν. Όλοι όσοι εργάζονταν θα είχαν, δικαιωματικά, ισότιμο λόγο στο πόσο πλεόνασμα θα παραγόταν, ποιοι θα το λάμβαναν και με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιούνταν.

Marx wrote very little about the communist society he sought. He preferred
to analyze the present rather than speculate on the future. His few
remarks on
communism reflect his life-long focus on class. The communist society
he envisioned would organize the production of goods and services as
follows:
the working people who produced the surplus would also receive and
distribute
it. That is, the social division between workers and capitalists would be
abolished. Everyone who labored would, by rights, also have an equal say in
how much surplus was produced, who was to get it, and what was to be done
with it.

Richard D. Wolff and Stephen A. Resnick, Contending Economic Theories: Neoclassical, Keynesian, and Marxian ,  The MIT Press , p. 29

πλεόνασμα

Το πλεόνασμα, με φυσικούς όρους, δίνεται από τη διαφορά μεταξύ του ακαθάριστου προϊόντος και των εμπορευμάτων που πρέπει να αντικαταστήσουν τα μέσα παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαίας κατανάλωσης των εργατών.

The surplus, in physical terms, is given by the difference between the gross output and the commodities that must replace the means of production, including the necessary consumption of the workers. [Gianni Vaggi, The Economics of François Quesnay, Palgrave Macmillan UK, 1987, 37]