Κάρλο Καφιέρo - Αναρχία και Κομμουνισμός

Στον Πρώτο Τόμο του *Anarchism: A Documentary History of Libertarian Ideas* του Robert Graham συμπεριελήφθησαν αποσπάσματα από την ομιλία του Κάρλο Καφιέρo στην Ομοσπονδία Ζυρά (Jura) το 1880, όπου μίλησε για την υπόθεση του αναρχικού κομμουνισμού. Αργότερα επεκτάθηκε στο θέμα σε μια μακρά εργασία του με τον τίτλο “Επανάσταση”, η οποία μεταφράστηκε πρόσφατα στα αγγλικά από τον Nestor McNab και κυκλοφόρησε σε βιβλίο από την Black Cat Press (στη φωτογραφία μας το εξώφυλλο) του Καναδά. Εδώ αναδημοσιεύεται ένα σύντομο απόσπασμα:

Αναρχία - Ένας Κόσμος Χωρίς Σύνορα

Αναρχία και Κομμουνισμός

Το επαναστατικό ιδανικό μας είναι το πανάρχαιο ιδανικό όλων εκείνων που αρνούνται να παραιτηθούν οι ίδιοι για χάρη της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Για μας, όπως και για τους προκατόχους μας, αυτό συνοψίζεται σε δύο όχι ελάχιστα αρχαίους όρους: Ελευθερία και Ισότητα.

Η ανθρώπινη δουλεία είναι πανάρχαια, δηλαδή ως ανθρωπότητα, το ιδανικό αυτό είχε πάντα μια περιορισμένη, εν μέρει πρακτική εφαρμογή χάρη στις προσπάθειες των κάθε είδους αντιδραστικών, που εμπόδισαν την επανάσταση σε κάθε εποχή. Ωστόσο, παρ’ όλο το παρελθόν και τις αντιδράσεις, αυτό [το ιδανικό] συνέχισε να εξαπλώνεται και είναι έτοιμο για μια πιο πλήρη πραγματοποίησή του διαμέσου της επανάστασής μας.

Έχοντας μάθει από την παρελθούσα ιστορία, η οποία μας δείχνει τις ατέλειωτες απάτες που ασκούνται από τους αντιδραστικούς κάθε είδους και κάθε ηλικίας, προκειμένου να μειώσουν, να διαφθείρουν και να παραποιήσουν την πραγματική αξία της ελευθερίας και της ισότητας, δηλαδή της ίδιας της επανάστασης, έχουμε προειδοποιηθεί και τώρα βγάζουμε στην επιφάνεια παράλληλα με την πραγματική αξία αυτών των δύο νομισμάτων, την ακριβή αξία που πραγματικά έχουν, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τις δεχθούμε ως γνήσιες.

Αυτά τα δύο πολύτιμα νομίσματα πρέπει να αποτελέσουν το όχημα για την αιώνια λύτρωση της ανθρωπότητας και η διαδικασία αυτή δεν πρόκειται ποτέ να λάβει χώρα έως ότου και αυτή τη στιγμή η πραγματική τους αξία δεν ταιριάξει ακριβώς με την ονομαστική τους αξία.

Τώρα, εκφράζουμε την πραγματική αξία της ελευθερίας και της ισότητας με τους δύο όρους Αναρχία και Κομμουνισμός.

Κατά συνέπεια, δεν θα δεχθούμε ως αλήθεια κάθε ελευθερία που δεν αντιστοιχεί ακριβώς, που δεν θα είναι απολύτως όμοια και απόλυτα ίση με την Αναρχία - οτιδήποτε άλλο θα είναι ψευδές και αναληθές για μας. Ούτε θα δεχθούμε ως αληθινή ισότητα κάτι που δεν αντιστοιχεί ακριβώς σε κάτι τέτοιο, κάτι που δεν είναι απολύτως όμοιο και απόλυτα ίσο προς τον κομμουνισμό - οποιαδήποτε άλλη υποτιθέμενη ισότητα θα είναι ψευδής και αναληθής για μας.

Έτσι, αν η ελευθερία για μας είναι αναρχία και η ισότητα είναι κομμουνισμός, τότε η επαναστατική φόρμουλά μας θα είναι: (Επανάσταση) = (Ελευθερία και Ισότητα) (Αναρχία και Κομμουνισμός).

Η αναρχία και ο κομμουνισμός, όπως η δύναμη και η ύλη, είναι δύο όροι που θα πρέπει να αποτελέσουν έναν ενιαίο όρο, δεδομένου ότι εκφράζουν από κοινού μια ενιαία αντίληψη.

Η εξάρτηση των προλετάριων, της συντριπτικής πλειοψηφίας της ανθρωπότητας, από αυτούς που συσσωρεύουν ύλη και μέσα εργασίας, μια μικρή μειοψηφία, είναι η πρωταρχική αιτία κάθε καταπίεσης και εκμετάλλευσης, κάθε ανισότητας, δεσποτισμού και ανθρώπινης κτηνωδίας. Η διεκδίκηση από την ανθρώπινη κοινότητα των υλικών και των μέσων εργασίας είναι ένα αίτημα για την ελευθερία και την ισότητα όλων των ανθρώπων. Αλλά στη φύλαξη του θησαυρού που έχει κλαπεί από εμάς βρίσκεται το κράτος με όλες τις θεσμισμένες αρχές του και τις ένοπλες δυνάμεις του, εμπόδια που πρέπει να ανατρέψουμε, αν θέλουμε τα προϊόντα της εργασίας μας να επιστραφούν σε μας. Και ως εκ τούτου, ενώ οι δύο όροι της επανάστασής μας είναι δίδυμοι, η αναρχία προορίζεται να βγει από τη μήτρα πρώτη για να ανοίξει το δρόμο στον κομμουνισμό.

Κάρλο Καφιέρo, 1881

* Ελληνική μετάφραση “Ούτε Θεός-Ούτε Αφέντης”, 21 Γενάρη 2013.

Πηγή: http://www.anarkismo.net/article/24731

Πριν η αρχική σύλληψη της σχετικής ισότητας μπορούσε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα στο κράτος και στην κοινωνία, πριν αυτό το συμπέρασμα μπορούσε να φανεί ακόμα και ως κάτι φυσικό και αυτονόητο έπρεπε όμως να περάσουν χιλιάδες χρόνια και όντως πέρασαν.

> Πριν η αρχική σύλληψη της σχετικής ισότητας μπορούσε να οδηγήσει
στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα στο κράτος και στην
κοινωνία, πριν αυτό το συμπέρασμα μπορούσε να φανεί ακόμα και
ως κάτι φυσικό και αυτονόητο έπρεπε όμως να περάσουν χιλιάδες χρόνια
και όντως πέρασαν. 250

> Η ιδέα της ισότητας, λοιπόν, τόσο στην αστική όσο και στην
προλεταριακή μορφή της, είναι η ίδια ένα ιστορικό προϊόν, η δημιουργία του
οποίου απαιτούσε καθορισμένες ιστορικές συνθήκες οι οποίες με τη σειρά τους
προϋποθέτουν οι ίδιες μια μακρά προηγούμενη ιστορική εξέλιξη. 254

Engels, F. (1877) Anti-Duhring: Selected Works

Σε ένα δημοκρατικό κράτος κανείς δε μεταβιβάζει το φυσικό του δικαίωμα σε άλλον τόσο ολοκληρωτικά ώστε στη συνέχεια να μη ζητείται η γνώμη του' το μεταφέρει στην πλειοψηφία ολόκληρης της κοινότητας της οποίας ανήκει. Με αυτόν τον τρόπο όλοι οι άνθρωποι παραμένουν ίσοι, όπως ήταν πριν στη φυσική κατάσταση.

«Σε ένα δημοκρατικό κράτος κανείς δε μεταβιβάζει το φυσικό του δικαίωμα σε άλλον τόσο ολοκληρωτικά ώστε στη συνέχεια να μη ζητείται η γνώμη του' το μεταφέρει στην πλειοψηφία ολόκληρης της κοινότητας της οποίας ανήκει. Με αυτόν τον τρόπο όλοι οι άνθρωποι παραμένουν ίσοι, όπως ήταν πριν στη φυσική κατάσταση».

“In a democratic state nobody transfers his natural right to another so completely that thereafter he is not to be consulted; he transfers it to the majority of the entire community of which he is part. In this way all men remain equal, as they were before in a state of nature.” —Baruch Spinoza