> «[Α]ν δεν είναι κυριολεκτικά αληθές ότι η επιθυμία μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το άπλωμα του χεριού μου, και ο κνησμός μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνος για το ξύσιμό μου, και η πεποίθησή μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το ότι λέω.... Αν τίποτε από αυτά δεν είναι κυριολεκτικά αληθές, τότε πρακτικά καθετί που πιστεύω για οτιδήποτε είναι ψευδές, και αυτό σημαίνει το τέλος του κόσμου.» (Fodor, 1989, σ. 77.)
> “[I]f it isn’t literally true that my wanting is causally responsible
for my reaching, and my itching is causally responsible for my
scratching, and my believing is causally responsible for my saying....
If none of that is literally true, then practically everything I believe
about anything is false and it’s the end of the world.” (Fodor, 1989, p. 77.)
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026
[Α]ν δεν είναι κυριολεκτικά αληθές ότι η επιθυμία μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το άπλωμα του χεριού μου, και ο κνησμός μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνος για το ξύσιμό μου, και η πεποίθησή μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το ότι λέω.... Αν τίποτε από αυτά δεν είναι κυριολεκτικά αληθές, τότε πρακτικά καθετί που πιστεύω για οτιδήποτε είναι ψευδές, και αυτό σημαίνει το τέλος του κόσμου.
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026
Τι είναι λοιπόν η αλήθεια; Ένα κινούμενο πλήθος από μεταφορές, μετωνυμίες και ανθρωπομορφισμούς· με λίγα λόγια, ένα σύνολο ανθρώπινων σχέσεων που έχουν ποιητικά και ρητορικά ενταθεί, μεταφερθεί και εξωραϊστεί, και οι οποίες, ύστερα από μακρά χρήση, φαίνονται σε έναν λαό σταθερές, κανονικές και δεσμευτικές.
1979, Daniel Breazeale (translator), Friedrich Nietzsche, On Truth and Lies in a Nonmoral Sense [1873, Über Wahrheit und Lüge im außermoralischen Sinn], in *Philosophy and Truth*, page 84, quoted in 1998, Ian Markham, *Truth and the Reality of God: An Essay in Natural Theology*, page 103,
What then is truth? A movable host of metaphors, metonymies, and anthropomorphisms: in short, a sum of human relations which have been poetically and rhetorically intensified, transferred, and embellished, and which, after long usage, seems to a people to be fixed, canonical, and binding. Truths are illusions which we have forgotten are illusions; they are metaphors that have become worn out and have been drained of sensuous force, coins which have lost their embossing and are now considered as metal and no longer as coins.
Τι είναι λοιπόν η αλήθεια; Ένα κινούμενο πλήθος από μεταφορές, μετωνυμίες και ανθρωπομορφισμούς· με λίγα λόγια, ένα σύνολο ανθρώπινων σχέσεων που έχουν ποιητικά και ρητορικά ενταθεί, μεταφερθεί και εξωραϊστεί, και οι οποίες, ύστερα από μακρά χρήση, φαίνονται σε έναν λαό σταθερές, κανονικές και δεσμευτικές. Οι αλήθειες είναι ψευδαισθήσεις τις οποίες έχουμε λησμονήσει ότι είναι ψευδαισθήσεις· είναι μεταφορές που έχουν φθαρεί και έχουν απογυμνωθεί από την αισθητηριακή τους δύναμη, νομίσματα που έχουν χάσει την ανάγλυφη σφραγίδα τους και θεωρούνται πλέον ως μέταλλο και όχι πλέον ως νομίσματα.
[Metaphor - Wikipedia](https://en.wikipedia.org/wiki/Metaphor)
Κυριακή 3 Μαΐου 2026
Η τέχνη, όπως το θέατρο, πρέπει να είναι πάντα ένα μέσο και ποτέ ο αυτοσκοπός.
«Η τέχνη, όπως το θέατρο, πρέπει να είναι πάντα ένα μέσο και ποτέ ο αυτοσκοπός. Ένα εκπληκτικό εφαλτήριο για να φτάσεις σε κάτι άλλο: στην επιστήμη, στη γνώση, στην αλήθεια. Σε όλη μου τη ζωή δεν έγραψα τίποτα με μόνο σκοπό τη διασκέδαση. Πάντα επιδίωκα να συμπεριλάβω στα κείμενά μου τις ρωγμές εκείνες που θα ήταν σε θέση να ταρακουνήσουν τις βεβαιότητες, να αμφισβητήσουν παγιωμένες απόψεις, να προκαλέσουν θυμό, να ανοίξουν λιγάκι το μυαλό του κόσμου. Όλα τα υπόλοιπα, η ομορφιά για την ομορφιά, η τέχνη για την τέχνη, δεν μ’ ενδιαφέρουν»...
– Ντάριο Φο (24 Μαρτίου 1926 — 13 Οκτωβρίου 2016)