[Α]ν δεν είναι κυριολεκτικά αληθές ότι η επιθυμία μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το άπλωμα του χεριού μου, και ο κνησμός μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνος για το ξύσιμό μου, και η πεποίθησή μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το ότι λέω.... Αν τίποτε από αυτά δεν είναι κυριολεκτικά αληθές, τότε πρακτικά καθετί που πιστεύω για οτιδήποτε είναι ψευδές, και αυτό σημαίνει το τέλος του κόσμου.

> «[Α]ν δεν είναι κυριολεκτικά αληθές ότι η επιθυμία μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το άπλωμα του χεριού μου, και ο κνησμός μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνος για το ξύσιμό μου, και η πεποίθησή μου είναι αιτιωδώς υπεύθυνη για το ότι λέω.... Αν τίποτε από αυτά δεν είναι κυριολεκτικά αληθές, τότε πρακτικά καθετί που πιστεύω για οτιδήποτε είναι ψευδές, και αυτό σημαίνει το τέλος του κόσμου.» (Fodor, 1989, σ. 77.)

> “[I]f it isn’t literally true that my wanting is causally responsible
for my reaching, and my itching is causally responsible for my
scratching, and my believing is causally responsible for my saying....
If none of that is literally true, then practically everything I believe
about anything is false and it’s the end of the world.” (Fodor, 1989, p. 77.)