Επομένως, η συσσώρευση κεφαλαίου με τη μορφή χρήματος δεν είναι σε καμία περίπτωση μια υλική συσσώρευση των υλικών συνθηκών της εργασίας, αλλά η συσσώρευση τίτλων ιδιοκτησίας στην εργασία. Θέτει τη μελλοντική εργασία ως μισθωτή εργασία, ως αξία χρήσης του κεφαλαίου. Κανένα ισοδύναμο δεν υπάρχει για τη νέα αξία· η δυνατότητά του [υπάρχει] μόνο στη νέα εργασία.

Το *χρήμα*, εφόσον υπάρχει ήδη *καθεαυτό* ως κεφάλαιο, είναι επομένως απλώς μια *επιταγή για μελλοντική* (νέα) εργασία. | Ακριβώς όπως ο κρατικός πιστωτής, κάθε καπιταλιστής έχει στη νεοαποκτηθείσα αξία του μια επιταγή για μελλοντική εργασία και έχει ήδη οικειοποιηθεί τη μελλοντική εργασία με την ίδια την ιδιοποίηση της τρέχουσας εργασίας. | Επομένως, η συσσώρευση κεφαλαίου με τη μορφή χρήματος δεν είναι σε καμία περίπτωση μια υλική συσσώρευση των υλικών συνθηκών της εργασίας, αλλά η συσσώρευση τίτλων ιδιοκτησίας στην εργασία. Θέτει τη μελλοντική εργασία ως *μισθωτή εργασία*, ως αξία χρήσης του κεφαλαίου. Κανένα *ισοδύναμο* δεν υπάρχει για τη νέα αξία· η δυνατότητά του [υπάρχει] μόνο στη νέα [III-44] εργασία. [Karl Marx, MECW, τόμ. 28, 291 επ.]

/Money, /so far as it already exists /in itself /as capital, is thus merely a /draft on future /(new) labour. | Just like the State creditor, every capitalist possesses in his newly acquired value a draft on future labour, and has already appropriated future labour by the very appropriation of current labour. | The accumulation of capital in the form of money is therefore in no way a material accumulation of the material conditions of labour, but the accumulation of property titles to labour. It posits future labour as /wage labour, /as use value of capital. No /equivalent /exists for the newly created value; its possibility [exists] only in new [III-44] labour. [Karl Marx, MECW, vol. 28, 291ff]