Για να παράγει όμως ένα εμπόρευμα, πρέπει το προϊόν που παράγεται απ' αυτόν να μην ικανοποιεί μονάχα μια οποιαδήποτε κοινωνική ανάγκη, αλλά πρέπει η ίδια η εργασία του να αποτελεί ένα συστατικό μέρος και ένα κλάσμα του συνολικού ποσού εργασίας, που ξοδεύεται από την κοινωνία.

Επειδή οι /ανταλλακτικές αξίες /των εμπορευμάτων είναι μονάχα
/κοινωνικές λειτουργίες /αυτών των πραγμάτων και δεν έχουν καμιά σχέση
με τις /φυσικές /τους ιδιότητες, τότε μπαίνει πρώτα το ερώτημα: Ποια
είναι η κοινή /κοινωνική ουσία /όλων των εμπορευμάτων; Είναι η /εργασία.
/Για να παραχθεί ένα εμπόρευμα, πρέπει να ξοδευτεί γι' αυτό ή να
δουλευτεί μέσα σ' αυτό ένα ορισμένο ποσό εργασίας. Μ' αυτό δεν εννοώ
απλώς /εργασία, /αλλά /κοινωνική εργασία. /Όταν παράγει κανείς ένα είδος
για τη δική του, την άμεση ατομική κατανάλωση, δημιουργεί βέβαια ένα
/προϊόν, /όχι όμως ένα /εμπόρευμα. /Σαν παραγωγός, που παράγει για τον
εαυτό του, δεν έχει καμιά σχέση με την κοινωνία. Για να παράγει όμως ένα
/εμπόρευμα, /πρέπει το προϊόν που παράγεται απ' αυτόν να μην ικανοποιεί
μονάχα μια οποιαδήποτε /κοινωνική /ανάγκη, αλλά πρέπει η ίδια η εργασία
του να αποτελεί ένα συστατικό μέρος και ένα κλάσμα του συνολικού ποσού
εργασίας, που ξοδεύεται από την κοινωνία. Η εργασία του θα πρέπει να
υπάγεται στον /καταμερισμό της εργασίας μέσα στην κοινωνία. /Δεν είναι
τίποτα χωρίς τις άλλες μερικές εργασίες και είναι απαραίτητο αυτή με τη
σειρά της να /συμπληρώνει /τις άλλες.

[Karl Marx, Μισθός, Τιμή και Κέρδος, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, σελ. 35]