Η μνήμη ενός αντικειμένου είναι ταυτόχρονα και μνήμη του προγενέστερου ενεργήματος αντίληψης του αντικειμένου

Η μνήμη ενός αντικειμένου είναι ταυτόχρονα και μνήμη του προγενέστερου ενεργήματος αντίληψης του αντικειμένου (236). [PICM: XXXIV]

Αρκεί να ειπωθεί προς το παρόν ότι η μνήμη του παρελθόντος αντικειμένου και η μνήμη της αντίληψής του αποτελούν δύο όψεις ενός ενιαίου ενεργήματος, και όχι δύο χωριστά ενεργήματα, και ότι είναι μέσω της ανα-παράστασης της αντίληψης μέσα στην οποία το αντικείμενο εμφανίστηκε αρχικά που «“εγώ μετατίθεμαι στο παρελθόν”» (244) και βλέπω ξανά το αντικείμενο ενώπιόν μου (345). Με ανάλογο τρόπο, μεταφέρομαι στο μέλλον μέσω της αναμονής/προσδοκίας, αναπαριστώντας μια μελλοντική πράξη αντίληψης στην οποία ένα αντικείμενο θα σταθεί πράγματι ενώπιόν μου αυτοπροσώπως. [PICM: XXXV]

[T]he memory of an object is at the same time the memory of the earlier
act of perceiving the object (236). [PICM: XXXIV]

Suffice it
to say for the moment that the memory of the past object and the memory
of its perception are two aspects of a single act, not two separate
acts, and that it is by re-presenting the perception in which the object
originally appeared that “ ‘I am displaced into the past’ ” (244) and
see the object before me again (345). In a similar way, I am transported
into the future in expectation by re-presenting a future act of
perceiving in which an object will actually stand before me in person.
[PICM: XXXV]

[JOHN B. BROUGH στο EDMUND HUSSERL - PHANTASY, IMAGE CONSCIOUSNESS, AND MEMORY (1898–1925)]