Ως μορφή παγκόσμιου πλούτου, καθώς η ανταλλακτική αξία γίνεται ανεξάρτητη, το χρήμα είναι ανίκανο για οποιαδήποτε άλλη κίνηση εκτός από την ποσοτική: να αυξάνεται.

Το κεφάλαιο του Χέγκελ για το «Πραγματικό Μέτρο» τελειώνει με αποσπάσματα για το
«Άμετρο», το λογοτεχνικό ύφος του οποίου μοιάζει με το γράψιμο του Μαρξ
για την κυκλοφορία του χρήματος ως κεφαλαίου, την οποία περιγράφει ως απεριόριστη».
Το μέτρο του Χέγκελ στην τρίτη του όψη είναι «άμετρο» που φαίνεται να είναι
αυτοκαταστροφικό, συνεπάγεται «άρνηση» και οδηγεί στην ουσία.
Ο «θησαυρός» [hoard] του Μαρξ περιλαμβάνει άρνηση και εισάγει το κεφάλαιο. «Το ποιοτικό
πεπερασμένο *γίνεται* το άπειρο· το ποσοτικό πεπερασμένο είναι από μόνο του
πέρα από τον εαυτό του ​​και *τείνει πέρα ​​από τον εαυτό του*», γράφει ο Χέγκελ. Ο Μαρξ, στο
*Urtext*, αναπτύσσει την έννοια του χρήματος κατά τη μετάβασή του στο κεφάλαιο
χρησιμοποιώντας παρόμοιους όρους:

> Ως μορφή παγκόσμιου πλούτου, καθώς η ανταλλακτική αξία γίνεται ανεξάρτητη,
το χρήμα είναι ανίκανο για οποιαδήποτε άλλη κίνηση εκτός από την ποσοτική: να
αυξάνεται. Από την έννοια του είναι η ουσία όλων των αξιών χρήσης· αλλά
τα ποσοτικά του όρια, ως τα όρια αυτού που είναι πάντα απλώς ένα
καθορισμένο μέγεθος της αξίας, ένα καθορισμένο άθροισμα χρυσού και αργύρου, βρίσκεται
σε αντίθεση με την ποιότητά του. Γι' αυτό ριζωμένη στη φύση του είναι μια
συνεχής ώθηση να υπερβεί τα δικά του όρια.^42

Hegel’s chapter on ‘Real Measure’ ends with passages on ‘The
Measureless’ the literary style of which is similar to Marx’s writing on
the circulation of money as capital, which he describes as limitless’.
Hegel’s measure in its third aspect is ‘measureless’ which seems to be
self-destructive, involves ‘negation’, and ushers in essence. Marx’s
‘hoard’ involves negation, and introduces capital. ‘The qualitative
finite /becomes /the infinite; the quantitative finite is in its own
self its beyond and /points beyond itself,’ /writes Hegel. Marx, in the
/Urtext, /develops the concept of money in its transition to capital
using similar terms:

As a form of universal wealth, as exchange value become independent,
money is incapable of any other movement but the quantitative one: to
expand itself. By concept it is the essence of all the use values; but
its quantitative limits, as the limits of what is always merely a
definite magnitude of value, a definite sum of gold and silver, is in
contradiction with its quality. That is why rooted in its nature is a
constant drive to go beyond its own limits.^42 

^42 Hegel, The Science of Logic, σελ. 371–4. Capital Ι, σ. 253–4. Urtext, σελ. 495.

[Anitra Nelson, *Marx's Concept of Money / The god of commodities*, Routledge Studies in the History of Economics, 2005: 152]