Το καθαρό φως και το καθαρό σκοτάδι είναι δύο κενά που ισοδυναμούν μεταξύ τους. Μόνο στο καθορισμένο φως (και το φως καθορίζεται μέσω του σκοταδιού: άρα στο θολό φως), όπως μόνο στο καθορισμένο σκοτάδι (και το σκοτάδι καθορίζεται μέσω του φωτός: άρα στο φωτισμένο σκοτάδι), μπορεί κάτι να διακριθεί, αφού μόνο το θολό φως και το φωτισμένο σκοτάδι εμπεριέχουν διάκριση μέσα τους και συνεπώς είναι καθορισμένο είναι, ύπαρξη.

 

Artwork: [JEAN LOUIS THÉODORE GÉRICAULT - La Balsa de la Medusa (Museo del Louvre, 1818-19)](https://en.wikipedia.org/wiki/The_Raft_of_the_Medusa#/media/File:JEAN_LOUIS_TH%C3%89ODORE_G%C3%89RICAULT_-_La_Balsa_de_la_Medusa_(Museo_del_Louvre,_1818-19).jpg)

Αλλά η κοινή πρακτική είναι να *φανταζόμαστε* το ον, σαν να ήταν μια εικόνα καθαρού φωτός, η διαύγεια της αδιατάρακτης όρασης, και έπειτα το μηδέν ως το καθαρό σκοτάδι — και η διάκριση ανάμεσα στα δύο καθιερώνεται έτσι μέσα σε αυτή τη γνωστή αισθητηριακή διαφορά. Στην πραγματικότητα όμως, αν αυτή η ίδια η όραση συλληφθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια, μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί ότι στο απόλυτο φως βλέπει κανείς εξίσου όσο και στο απόλυτο σκοτάδι· ότι η μία όραση είναι τόσο καλή όσο και η άλλη· ότι η καθαρή όραση είναι μια όραση του μηδενός. Το καθαρό φως και το καθαρό σκοτάδι είναι δύο κενά που ισοδυναμούν μεταξύ τους. Μόνο στο καθορισμένο φως (και το φως καθορίζεται μέσω του σκοταδιού: άρα στο θολό φως), όπως μόνο στο καθορισμένο σκοτάδι (και το σκοτάδι καθορίζεται μέσω του φωτός: άρα στο φωτισμένο σκοτάδι), μπορεί κάτι να διακριθεί, αφού μόνο το θολό φως και το φωτισμένο σκοτάδι εμπεριέχουν διάκριση μέσα τους και συνεπώς είναι καθορισμένο είναι, *ύπαρξη*.

But the common practice is to
/imagine /being, as if it were a picture of pure light, the clarity of
unclouded seeing, and then nothing as the pure night – and the
distinction between the two is then enshrined into this well-known
sensuous difference. But in fact, if this very seeing is more accurately
imagined, one can readily perceive that in absolute light one sees just
as much and just as little as in absolute darkness; that the one seeing
is just as good as the other; that pure seeing is a seeing of nothing.
Pure light and pure darkness are two voids that amount to the same
thing. Only in determinate light (and light is determined through
darkness: in clouded light therefore), just as only in determinate
darkness (and darkness is determined through light: in illuminated
darkness therefore), can something be distinguished, since only clouded
light and illuminated darkness have distinction in them and hence are
determinate being, /existence/. [G.W.F. Hegel, The Science of Logic, p. 69 (trans. George Di Giovanni)]