Η διαδικασία γίνεται μόνο μια καπιταλιστική διαδικασία, και το χρήμα μετατρέπεται σε κεφάλαιο μόνο εάν...

Το χρήμα πράγματι δε μετατρέπεται σε κεφάλαιο ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι
ανταλλάσσεται έναντι των υλικών συνθηκών που απαιτούνται για την
παραγωγή του εμπορεύματος, και του γεγονότος ότι στην εργασιακή διαδικασία αυτές οι
συνθήκες—υλικά εργασίας, μέσα εργασίας και εργασία—αρχίζουν να
ζυμώνονται, ενεργούν η μία με την άλλη, συνδυάζονται μεταξύ τους, υποβάλλονται σε μια
χημική διαδικασία και σχηματίζουν το εμπόρευμα σαν κρύσταλλο ως αποτέλεσμα
αυτής της διαδικασίας. Το αποτέλεσμα αυτού δε θα ήταν κανένα κεφάλαιο, καμία υπεραξία.
Αυτή η αφηρημένη μορφή της εργασιακής διαδικασίας είναι κοινή σε όλους τους τρόπους
παραγωγής ανεξάρτητα από την κοινωνική τους μορφή ή τον ιδιαίτερο ιστορικό τους
χαρακτήρα. Η διαδικασία γίνεται μόνο μια καπιταλιστική διαδικασία, και το χρήμα
μετατρέπεται σε κεφάλαιο μόνο: 1) εάν η *εμπορευματική παραγωγή*, δηλ. η
παραγωγή προϊόντων με τη μορφή εμπορευμάτων, γίνεται η γενική
μορφή παραγωγής· 2) εάν το εμπόρευμα (χρήμα) ανταλλάσσεται έναντι
της εργασιακής ικανότητας (δηλαδή στην πραγματικότητα έναντι της εργασίας) ως
εμπόρευμα, και κατά συνέπεια αν η εργασία είναι μισθωτή εργασία. 3) Αυτό ισχύει μόνο
όταν οι αντικειμενικές συνθήκες, δηλαδή (λαμβάνοντας υπόψη την παραγωγική
διαδικασία ως σύνολο), τα προϊόντα, αντιμετωπίζουν την εργασία ως ανεξάρτητες
δυνάμεις, όχι ως ιδιοκτησία της εργασίας αλλά ως ιδιοκτησία κάποιου
άλλου, και επομένως με τη μορφή *κεφαλαίου*. Η εργασία ως μισθωτή εργασία και οι
συνθήκες εργασίας ως κεφάλαιο (δηλαδή, ως ιδιοκτησία
του καπιταλιστή· είναι οι ίδιες ιδιότητες που προσωποποιούνται στον
καπιταλιστή και του οποίου η ιδιοκτησία σε αυτές, η ιδιοκτησία τους,
αντιπαρατίθεται κατά της εργασίας) είναι εκφράσεις της ίδιας
σχέσης, που φαίνεται μόνο από αντίθετους πόλους. Αυτή η συνθήκη της
καπιταλιστικής παραγωγής είναι το αμετάβλητο αποτέλεσμα της. Είναι το *προηγούμενο* της
που τίθεται από την ίδια. Η καπιταλιστική παραγωγή είναι προγενέστερη του εαυτού της και
ως εκ τούτου τίθεται με τις συνθήκες της μόλις εξελιχθεί και
λειτουργήσει στις κατάλληλες συνθήκες. Ωστόσο, η *καπιταλιστική*
*διαδικασία παραγωγής* δεν είναι απλώς μια παραγωγική διαδικασία καθαρή και απλή.
Το αντιφατικό, κοινωνικά καθορισμένο γνώρισμα των στοιχείων της εξελίσσεται,
γίνεται πραγματικότητα μόνο στην ίδια τη διαδικασία, και αυτό το γνώρισμα είναι το
κυρίαρχο χαρακτηριστικό της διαδικασίας, στο οποίο μετατρέπεται ακριβώς
αυτός ο κοινωνικά καθορισμένος τρόπος παραγωγής, η *καπιταλιστική διαδικασία*
*παραγωγής*. [MECW 32, σελ. 491]

 Money is indeed not converted into capital as a result of the fact that
it is exchanged against the material conditions required for the
production of the commodity, and that in the labour process these
conditions—materials of labour, means of labour and labour—begin to
ferment, act on one another, combine with one another, undergo a
chemical process and form the commodity like a crystal as a result of
this process. The outcome of this would be no capital, no surplus value.
This abstract form of the labour process is common to all modes of
production whatever their social form or their particular historical
character. The process only becomes a capitalist process, and money is
converted into capital only: 1) if /commodity production, /i.e. the
production of products in the form of commodities, becomes the general
form of production; 2) if the commodity (money) is exchanged against
labour capacity (that is, actually against labour) as a commodity, and
consequently if labour is wage labour; 3) this is the case however only
when the objective conditions, that is (considering the production
process as a whole), the products, confront labour as independent
forces, not as the property of labour but as the property of someone
else, and thus in the form of /capital. /Labour as wage labour and the
conditions of labour as capital (that is, consequently, as the property
of the capitalist; they are themselves properties personified in the
capitalist and whose property in them, their property in themselves,
they represent as against labour) are expressions of the same
relationship, only seen from opposite poles. This condition of
capitalist production is its invariable result. It is its /antecedent
/posited by itself. Capitalist production is antecedent to itself and is
therefore posited with its conditions as soon as it has evolved and
functions in circumstances appropriate to it. However, the /capitalist
production process /is not just a production process pure and simple.
The contradictory, socially determined feature of its elements evolves,
becomes reality only in the process itself, and this feature is the
predominant characteristic of the process, which it turns precisely into
that socially determined mode of production, the /capitalist process of
production./ [vol. 32, p. 491]