«Δείξε μου τα χρήματα», λέει ο έμπορος, «ακολούθησε το χρήμα», λέει ο ερευνητής, γιατί αυτή είναι η πιστοποιήσιμη αντικειμενική καταγραφή για τη μεταφορά της κοινωνικής εξουσίας από ένα άτομο σε άλλο.

Για παράδειγμα, μια κυλιόμενη αντίφαση ανάμεσα στα «εμπορεύματα ως ανταλλακτικές
αξίες και χρήμα» παίρνει το επίκεντρο. Ενώ «το χρήμα οφείλει την ύπαρξή του
μόνο στην τάση της ανταλλακτικής αξίας να διαχωρίζεται από την
ουσία των εμπορευμάτων και να λαμβάνει μια καθαρή μορφή, ωστόσο
τα εμπορεύματα δεν μπορούν να μετατραπούν άμεσα σε χρήμα». Είναι
φυσικά εμπορεύματα και αυτό είναι όλο. Αυτό σημαίνει ότι «η ύπαρξη
του χρήματος προϋποθέτει την αντικειμενοποίηση του κοινωνικού δεσμού», που
σημαίνει «ότι οι άνθρωποι τοποθετούν σε ένα πράγμα (χρήμα) την πίστη που δεν τοποθετούν
το ένα στο άλλο» (160). «Δείξε μου τα χρήματα», λέει ο έμπορος,
«ακολούθησε το χρήμα», λέει ο ερευνητής, γιατί αυτή είναι
η πιστοποιήσιμη αντικειμενική καταγραφή για τη μεταφορά της κοινωνικής εξουσίας από ένα
άτομο σε άλλο. Το χρήμα χρησιμεύει, λέει ο Μαρξ, «μόνο ως η 'νεκρή
υπόσχεση' της κοινωνίας». Έχει αυτή τη συμβολική κοινωνική ιδιότητα «γιατί
τα άτομα έχουν αποξενώσει τη δική τους κοινωνική σχέση από τον εαυτό τους
έτσι ώστε [η σχέση] να παίρνει τη μορφή ενός πράγματος». Μπορεί ακόμη και να
αξιολογήσουμε την αυτοεκτίμησή μας σε σχέση με το πόσα χρήματα έχουμε.

For example, a rolling contradiction between “commodities as exchange
values and money” takes center stage. While “money owes its existence
only to the tendency of exchange value to separate itself from the
substance of commodities and to take on a pure form, nevertheless
commodities cannot be directly transformed into money.” They are
physically commodities and that is that. This means that “the existence
of money presupposes the objectification of the social bond,” which in
turn means “that people place in a thing (money) the faith they do not
place in each other” (160). “Show me the money,” says the trader,
“follow the money,” says the investigator, because that is the
certifiable objective record for the transfer of social power from one
individual to another. Money serves, says Marx, “only as the ‘dead
pledge’ of society.” It has this symbolic social property “because
individuals have alienated their own social relationship from themselves
so that it [the relationship] takes the form of a thing.” We may even
evaluate our self-worth in terms of how much money we have.
[David Harvey, A Companion to Marx’s Grundrisse, Verso 2023]