Κανόνας (κοινωνικός) (wikipedia)

Κανόνας (κοινωνικός)

Οι κανόνες είναι πολιτισμικά προϊόντα (στα οποία περιλαμβάνονται αξίες, έθιμα και παραδόσεις) που εκφράζουν τη βασική γνώση των ατόμων σχετικά με το τι κάνουν τα άλλα και τι θεωρείται ότι πρέπει να κάνουν. Οι κοινωνιολόγοι περιγράφουν τους κανόνες ως άτυπες κατανοήσεις που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των ατόμων μέσα στην κοινωνία. Από την άλλη πλευρά, η κοινωνική ψυχολογία έχει υιοθετήσει έναν πιο γενικό ορισμό, αναγνωρίζοντας ότι μικρότερες ομαδικές μονάδες, όπως μια ομάδα εργασίας ή ένα γραφείο, μπορούν επίσης να υιοθετούν κανόνες ανεξάρτητα ή επιπρόσθετα προς τις πολιτισμικές ή κοινωνικές προσδοκίες. Με άλλα λόγια, οι κανόνες θεωρούνται ότι υπάρχουν τόσο ως συλλογικές αναπαραστάσεις αποδεκτής ομαδικής συμπεριφοράς όσο και ως ατομικές αντιλήψεις καθέκαστης ομαδικής συμπεριφοράς.

Norm (social)

Norms are cultural products (including values, customs, and traditions) which represent individuals' basic knowledge of what others do and think that they should do. Sociologists describe norms as informal understandings that govern individuals' behavior in society. On the other hand, social psychology has adopted a more general definition, recognizing smaller group units, such as a team or an office, may also endorse norms separate or in addition to cultural or societal expectations. In other words, norms are regarded to exist as collective representations of acceptable group conduct as well as individual perceptions of particular group conduct. [wikipedia]

Οι Κυνικοί τόνισαν τη σημασία της αυτάρκειας και της απομάκρυνσης από τις κοινωνικές προσδοκίες για την επίτευξη μιας κατάστασης ψυχικής ηρεμίας και ελευθερίας (ευδαιμονία).

 Η σχολή των Κυνικών, με κύριους εκπροσώπους τους Αντισθένη και Διογένη,
προσέγγισε τη φιλοσοφία των συναισθημάτων από μια ριζικά διαφορετική
οπτική γωνία σε σύγκριση με άλλες ελληνιστικές σχολές. Οι κυνικοί
φιλόσοφοι πίστευαν ότι οι συμβατικές αξίες και οι κοινωνικοί κανόνες
ήταν συχνά η αιτία συναισθηματικής αγωνίας. Υποστήριξαν μια απλή, λιτή
ζωή σύμφωνα με τη φύση, απορρίπτοντας τον υλικό πλούτο, την κοινωνική
θέση και τη συμβατική ηθική ως πηγές συναισθηματικής αναταραχής. Οι
Κυνικοί τόνισαν τη σημασία της αυτάρκειας και της απομάκρυνσης από τις
κοινωνικές προσδοκίες για την επίτευξη μιας κατάστασης ψυχικής ηρεμίας
και ελευθερίας (ευδαιμονία). Υποστήριξαν ότι ζώντας μια ζωή απογυμνωμένη
από τεχνητές επιθυμίες και κοινωνικούς περιορισμούς, τα άτομα μπορούσαν
να επιτύχουν γνήσια ευτυχία και συναισθηματική ευεξία, πέρα από τα άγχη
και τις ανησυχίες που μαστίζουν τη συμβατική ύπαρξη (Ιεροδιακόνου,
2011). Η εστίαση της Κυνικής σχολής στον ριζοσπαστικό ατομικισμό και την
επιδίωξη της ευτυχίας έξω από τα όρια των κοινωνικών κανόνων μπορεί να
θεωρηθεί ως πρόδρομος μεταγενέστερων φιλοσοφικών κινημάτων, όπως ο
υπαρξισμός και ορισμένα είδη του σύγχρονου αναρχισμού.

Κιοστεράκης Γεώργιος, Ψυχοπαθολογία και Φιλοσοφία των Συναισθημάτων. Μια επιστημικά προσανατολισμένη προσέγγιση της σχέσης τους