οι αξίες χρήσης … όσον αφορά τους ανθρώπους, αποτελούν βεβαίως πλούτο, αλλά ένα πράγμα είναι αξία χρήσης και, συνεπώς, στοιχείο του πλούτου για τους ανθρώπους μέσω *των δικών του ιδιοτήτων*, των δικών του ποιοτήτων … Ο πλούτος, ο οποίος ταυτίζεται με τις αξίες χρήσης, είναι *ιδιότητες των πραγμάτων* που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους και οι οποίες εκφράζουν μια σχέση προς τις ανάγκες τους … (Αλλά) ως αξίες, τα εμπορεύματα είναι *κοινωνικά* μεγέθη, [41] δηλαδή κάτι εντελώς διαφορετικό από τις «ιδιότητές» τους ως «πράγματα». Ως αξίες, συνιστούν μόνο σχέσεις των ανθρώπων μέσα στη δραστηριότητά τους ως παραγωγών (1863c: 129).
use-values ... as far as men are concerned, are, of course, riches, but
it is through /its own properties, /its own qualities, that a thing is a
use-value and therefore an element of wealth for men . . . Riches which
are identical with use-values are /properties of things /that are made
use of by men and which express a relation to their wants . . . (But) as
values, commodities are /social /magnitudes,
[41] that is to say, something absolutely different from their 'properties'
as 'things'. As values, they constitute only relations of men in their
productive activity (1863c: 129).
[1863a, /Theories of Surplus Value (Capital, /vol. IV). Parts I—III. b, c Moscow: Progress, 1963, 1968, 1971. Selections, ed. E. Burns, London: Lawrence & Wishart, 1951. Extracts, MSW.]
This /quid pro quo /occasions the following comment:
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου μου (ο Μαρξ αναφέρεται εδώ στο 1859b) ανέφερα ότι είναι χαρακτηριστικό της εργασίας που βασίζεται στην ιδιωτική ανταλλαγή πως ο κοινωνικός χαρακτήρας της εργασίας «εκδηλώνεται» με μια ανεστραμμένη μορφή — ως «ιδιότητα» των πραγμάτων· ότι μια κοινωνική σχέση εμφανίζεται ως σχέση μεταξύ πραγμάτων (μεταξύ προϊόντων, αξιών χρήσης, εμπορευμάτων). Αυτή η *εμφάνιση* γίνεται αποδεκτή ως κάτι πραγματικό από τον φετιχιστή μας, και αυτός πράγματι πιστεύει ότι η ανταλλακτική αξία των πραγμάτων καθορίζεται από τις ιδιότητές τους ως πραγμάτων και ότι αποτελεί, συνολικά, μια φυσική ιδιότητα των πραγμάτων. Κανένας επιστήμονας δεν έχει ακόμη ανακαλύψει ποιες φυσικές ιδιότητες καθιστούν ορισμένες ποσότητες πρέζας καπνού και ζωγραφικών πινάκων «ισοδύναμες» μεταξύ τους.
Έτσι αυτός, ο εξυπνάκιας, μετατρέπει την αξία σε κάτι απόλυτο, σε «ιδιότητα των πραγμάτων», αντί να βλέπει σε αυτήν μόνο κάτι το σχετικό, δηλαδή τη σχέση των πραγμάτων προς την κοινωνική εργασία, την κοινωνική εργασία που βασίζεται στην ιδιωτική ανταλλαγή, μέσα στην οποία τα πράγματα δεν προσδιορίζονται ως ανεξάρτητες οντότητες, αλλά ως απλές εκφράσεις της κοινωνικής παραγωγής (στο ίδιο, σ. 130· βλ. επίσης 1867a: 83).
In the first part of my book (Marx is referring to 1859b) I mentioned
that it is characteristic of labour based on private exchange that the
social character of labour 'manifests' itself in a perverted form - as
the 'property' of things; that a social relation appears as a relation
between things (between products, values in use, commodities). This
/appearance /is accepted as something real by our fetish worshipper, and
he actually believes that the exchange-value of things is determined by
their properties as things, and is altogether a natural property of
things. No scientist has yet discovered what natural qualities make
definite proportions of snuff tobacco and paintings 'equivalents' for
one another.
Thus he, the wiseacre, transforms value into something absolute, 'a
property of things', instead of seeing in it only something relative,
the relation of things to social labour, social labour based on private
exchange, in which things are defined not as independent entities, but
as mere expressions of social production (ibid. 130; cf 1867a: 83).
1859b /A Contribution to the Critique of Political Economy. /London:
Lawrence & Wishart, 1971.
1867a /Capital, /vol. I. Ed. F. Engels, tr. S. Moore/E. Aveling from
third German edn, incorporating changes by Engels in fourth German edn,
London: Lawrence & Wishart, 1967.
[Derek Sayer - Marx's Method: Ideology Science and Critique in Capital (Humanities Press), 1979]
[rotenotes: Το εμπόρευμα ως είσοδος στην κοινωνική θεωρία του Μαρξ](https://rotenotes.blogspot.com/2026/07/blog-post_29.html)
