Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θάνατος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θάνατος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Τη γέννηση και τον θάνατο τα γνωρίζουμε μόνο στη βάση της διυποκειμενικότητας (Dorion Cairns)

Τη γέννηση και τον θάνατο τα γνωρίζουμε μόνο στη βάση της διυποκειμενικότητας. Ο θάνατος εμφανίζεται ως παύση μιας άλλης ζωής. Ως προς αυτό είναι ανάλογος με τον ύπνο. Όμως ο ύπνος εμφανίζεται και στην πρωτογενή σφαίρα επίσης ‒ ομοίως ως παύση, και η ανάλυσή του είναι πολύ δύσκολη.

[Conversations with Husserl and Fink: 19]

M
T
G
Η λειτουργία ομιλίας περιορίζεται σε 200 χαρακτήρες

Κυριακή 10 Μαΐου 2026

Ο δικός μας θάνατος είναι πράγματι εντελώς αδιανόητος...

«Ο δικός μας θάνατος είναι πράγματι εντελώς αδιανόητος, και κάθε φορά που επιχειρούμε να τον φανταστούμε, … στην πραγματικότητα εξακολουθούμε να επιζούμε ως θεατές… . Κατά βάθος κανείς δεν πιστεύει στον δικό του θάνατο· ή, για να πούμε το ίδιο με διαφορετικό τρόπο, στο ασυνείδητο ο καθένας από εμάς είναι πεπεισμένος για τη δική του αθανασία.»

"Our own death is indeed quite unimaginable, and whenever we make the attempt to imagine it we … really survive as spectators… . At bottom nobody believes in his own death, or to put the same thing in a different way, in the unconscious every one of us is convinced of his own immortality."

— Freud, Sigmund. “Thoughts for the Times on War and Death.” The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud, Vol. 4. London: Hogarth Press, 1953, pp. 304–305

Παρασκευή 10 Απριλίου 2026

Όταν πεθαίνουμε, παύει πράγματι να υπάρχει κάτι;

Όταν πεθαίνουμε, παύει πράγματι να υπάρχει κάτι; Αν είμαστε απλώς τα υλικά μας συστατικά, τότε η απάντηση είναι όχι, διότι αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν. Έτσι, όποιος θεωρεί ότι είμαστε απλώς τα υλικά μας συστατικά, πρέπει να αποκαλεί τον θάνατο μια μεταβολή και όχι ένα παύειν-του-είναι, και μάλιστα μια συμπτωματική μεταβολή. Εκείνοι, ωστόσο, που θεωρούν ότι είμαστε κάτι επιπλέον από τα υλικά μας συστατικά, μπορεί να πιστεύουν ή να μην πιστεύουν ότι υπάρχει ένα παύειν-του-είναι. Μπορεί να θεωρούν ότι η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει όπως και η ύλη. Σε αυτή την περίπτωση, ο θάνατος είναι απλώς μια αλλαγή συνθηκών για την ψυχή και όχι ένα πραγματικό τέλος.

[Aristotle on Change](https://www.uvm.edu/~jbailly/courses/Aristotle/notes/Aristotle%20on%20Change.html)