Δεύτερον, μετά την κατάργηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, αλλά με τη διατήρηση της κοινωνικής παραγωγής, η καθοριστικότητα της αξίας εξακολουθεί να επικρατεί με την έννοια ότι η ρύθμιση του εργάσιμου χρόνου και η κατανομή της κοινωνικής εργασίας ανάμεσα στις διάφορες παραγωγικές ομάδες—τελικά, η λογιστική καταγραφή όλων αυτών—καθίστανται πιο ουσιώδεις από ποτέ.

Δεύτερον, μετά την κατάργηση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, αλλά με τη διατήρηση της κοινωνικής παραγωγής, η καθοριστικότητα της αξίας εξακολουθεί να επικρατεί με την έννοια ότι η ρύθμιση του εργάσιμου χρόνου και η κατανομή της κοινωνικής εργασίας ανάμεσα στις διάφορες παραγωγικές ομάδες—τελικά, η λογιστική καταγραφή όλων αυτών—καθίστανται πιο ουσιώδεις από ποτέ.
[MECW 37, σ. 838]