Το έργο Ηθικά Νικομάχεια προωθεί μια κατανόηση της ηθικής γνωστή ως ηθική της αρετής, εξαιτίας της έντονης εξάρτησής της από την έννοια της αρετής. Η λέξη που μεταφράζουμε ως «virtue» είναι ἀρετή (aretê), και θα μπορούσε εξίσου να αποδοθεί ως «τελειότητα» ή «αριστεία». Κάτι έχει ἀρετή αν επιτελεί καλά τη λειτουργία του. Ένας καλός ιππέας, για παράδειγμα, έχει την ἀρετή του να χειρίζεται καλά τα άλογα, και ένα καλό μαχαίρι έχει την ἀρετή της αιχμηρότητας. Για τους Έλληνες, η ηθική αρετή δε διαφέρει ουσιωδώς από αυτά τα άλλα είδη αριστείας. Οι Έλληνες δε διαθέτουν μια ιδιαίτερη έννοια της ηθικότητας όπως εμείς, η οποία φέρει συνδηλώσεις ιερότητας ή καθήκοντος. Η ηθική αρετή είναι απλώς ζήτημα καλής επιτέλεσης της λειτουργίας του να είναι κανείς άνθρωπος. Για τους Έλληνες, το κίνητρο για το να είναι κανείς καλός δε βασίζεται σε έναν θεϊκό νομοθέτη ή σε ένα σύνολο ηθικών επιταγών και απαγορεύσεων, αλλά μάλλον στο ίδιο είδος επιδίωξης της αριστείας που θα μπορούσε να κάνει έναν αθλητή να προπονείται σκληρά. Η ελληνική λέξη «ἦθος» (ethos), από την οποία παράγεται η λέξη «ηθική», σημαίνει κυριολεκτικά «χαρακτήρας», και ο στόχος του Αριστοτέλης είναι να περιγράψει ποιες ιδιότητες συγκροτούν έναν άριστο χαρακτήρα.
[https://www.sparknotes.com/philosophy/aristotle/section8/]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.