Καθηγητής Michael Hudson: «Πάμε σε νέο ή και χειρότερο 1929!» (konstantakopoulos)

Καθηγητής Michael Hudson: «Πάμε σε νέο ή και χειρότερο 1929!»

[Καθηγητής Michael Hudson: «Πάμε σε νέο ή και χειρότερο 1929!» | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ](https://www.konstantakopoulos.gr/36023/%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b7%ce%b3%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%82-michael-hudson-%cf%80%ce%ac%ce%bc%ce%b5-%cf%83%ce%b5-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%cf%8c%cf%84)

April 7, 2026

<https://www.konstantakopoulos.gr/wp-content/uploads/2026/04/michael-hudson1.jpg>

*Μια συζήτηση του Michael Hudson με τον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο
*/2 Απριλίου 2026/*

Οι πολιτικές ηγεσίες, τα ΜΜΕ, ακόμα και τα χρηματιστήρια (οι «αγορές»)
προσπαθούν να υποτιμήσουν τη σημασία όσων συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή,
όπως και στην Ουκρανία. Αν όμως οι παγκόσμιες ηγεσίες δεν κάνουν κάτι,
αν δεν αλλάξουν οι σημερινές πραγματικότητες, τότε θα πάμε σε οικονομικό
Κραχ, ανάλογο ή και χειρότερο του Μεγάλου Κραχ του 1929, της μεγαλύτερης
μέχρι τώρα κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Αυτό μας λέει ένας από τους γνωστότερους διεθνώς οικονομολόγους,
κορυφαία αυθεντία σε θέματα χρέους και χρηματοπιστωτικών αγορών, ο
Αμερικανός Michael Hudson, ένας από τους 12 οικονομολόγους που
προέβλεψαν την κρίση του 2008 <https://mpra.ub.uni-muenchen.de/15892/1/MPRA_paper_15892.pdf>. Ο Hudson συνδυάζει μια πολύ μεγάλη πρακτική
εμπειρία ως αναλυτής ισολογισμών κατά το παρελθόν στη Wall Street και ως
σύμβουλος πολλών  κυβερνήσεων διεθνώς με πλούσιο ακαδημαϊκό και
ερευνητικό έργο.

Υποτίθεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απετέλεσαν την «προστάτιδα δύναμη»
των «συμμάχων» τους. Σήμερα μεταβλήθηκαν, μας λέει, στην πιο μεγάλη
απειλή εναντίον τους, χρηματιστοπιστωτικά, οικονομικά και στρατιωτικά,
με αυτά που συμβαίνουν εξαιτίας της επίθεσης που εξαπέλυσαν στο Ιράν.

Αν ο πόλεμος δεν σταματήσει και πάμε σε κλιμάκωση το Ιράν δεν θα χάσει.
Αυτό που θα συμβεί είναι η παγκόσμια οικονομία να «ανατιναχθεί» κι αυτό
που ξεκίνησε ως κρίση πετρελαίου να καταλήξει σε ένα παγκόσμιο Κραχ
(depression) τουλάχιστο τόσο σοβαρό όσο και αυτό του 1929.

Είναι ακατανόητο πως τα κράτη της Ευρώπης, της Ανατολικής Ασίας και τα
αραβικά ακόμα σουννιτικά κράτη δεν το βλέπουν αυτό και δεν προσπαθούν να
σκεφτούν μια διαφορετική οργάνωση του κόσμου, υποστηρίζει ο  Μάικλ
Χάντσον, Διακεκριμένος Καθηγητής Ερευνητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο
του Missouri–Kansas, Ερευνητής στο Ινστιτούτο Levy, Πρόεδρος του
Ινστιτούτου μελέτης των μακροχρόνιων οικονομικών τάσεων, Καθηγητής
Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου. Ο  Hudson ασχολήθηκε επίσης με
ην οικονομική αρχαιολογία και μελέτησε τη γέννηση και εξέλιξη των
οικονομικών θεσμών όπως η ιδιοκτησία στους αρχαίους πολιτισμού όπως ο
πολιτισμός των Σουμερίων ή ο μυκηναϊκός. Το βιβλίο του
«Υπεριμπεριαλισμός» θεωρείται κλασικό για το πως οικοδομήθηκε η
αμερικανική οικονομική αυτοκρατορία. Τον Ιούνιο 2015, στο αποκορύφωμα
της ελληνικής κρίσης, πριν από το δημοψήφισμα και τη συνθηκολόγηση,
συμμετείχε στη διεθνή διάσκεψη των Δελφών <https://www.defenddemocracy.press/delphi-forum-20-21-june-2015-delphi-greece/>
για την ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση, όπου και μίλησε για το ελληνικό
μνημόνιο <https://www.youtube.com/watch?v=B3m-qarevrI&t=3s> και για τις
δυνατές στρατηγικές της Αθήνας και της αριστεράς. Είναι μέλος της
συντακτικής επιτροπής του www.defenddemocracy.press <http://www.defenddemocracy.press/>.

Προτού προλάβω να αρχίσω τη συζήτηση μαζί του έσπευσε ο ίδιος να με
ρωτήσει για το τι συμβαίνει μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ, μεταξύ Ελλάδας και
Ισραήλ. Τα ελληνικά μέσα ποιούν τη νήσσα, η ελληνική κοινή γνώμη δεν το
γνωρίζει, η Ελλάδα όμως και η Κύπρος έχουν κατεξευτελισθεί διεθνώς για
την αμέριστη, ηθική και υλική υποστήριξη των κυβερνήσεών τους, τόσο στη
γενοκτονία των Παλαιστινίων, όσο και στον πόλεμο κατά του Ιράν.

Πρόκειται για ένα ιστορικό ηθικό Βατερλώ του ελληνισμού που θα πληρώσει
με πολύ μεγάλο τίμημα ο ελληνικός λαός.

------------------------------------------------------------------------

/Ερωτοαπαντήσεις: Συνέντευξη Μάικλ Χάντσον στον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο/

*Δ.Κ. Διάβαζα μερικά από τα κείμενά σου. Σήμερα, οι περισσότεροι
πιστεύουν ότι τελικά ο ρόλος του Ισραήλ και του Σιωνισμού είναι καλά
εδραιωμένος. Αλλά ταυτόχρονα, νομίζω ότι πιστεύεις πως αυτός ο πόλεμος
αντιστοιχεί επίσης σε έναν τρόπο αντιμετώπισης βασικών αναγκών του
αμερικανικού καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού, θα έλεγα.*

Μ.Χ. Φυσικά. Η συμφωνία της Ελλάδας είναι στρατιωτική με το Ισραήλ ή με
τις Ηνωμένες Πολιτείες;

*Δ.Κ. Ναι.*

Μ.Χ. Με ποια; Και με τις δύο;

*Δ.Κ. Ναι.*

Μ.Χ. Εντάξει. Δεν το είχα καταλάβει. Επομένως, είναι πράγματι με τις
Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και με το Ισραήλ; Αυτό δεν κάνει την Ελλάδα και
πολύ δημοφιλή στο Ιράν, ειδικά όταν βλέπεις όλους τους ισραηλινούς
οικισμούς που δημιουργούνται στην Κύπρο. Ένα ερώτημα λοιπόν είναι τι θα
συμβεί με την Κύπρο; Και μετά έχουμε και το τουρκικό ζήτημα. Θα έχουμε
όλα αυτά, εννοώ…

*Δ.Κ. Ξέρεις, αγαπητέ Μάικλ, εσύ μου παίρνεις συνέντευξη ή εγώ σε σένα
(γέλια); Αλλά, τέλος πάντων, μπορούμε να παίξουμε και τους δύο ρόλους.
Άκου. Μιλώντας για την Κύπρο, είναι αλήθεια ότι σήμερα το Ισραήλ
αποικίζει την Κύπρο. Έχει γίνει. Και σε μεγάλο βαθμό, έχει αρχίσει
επίσης να αποικίζει και την Ελλάδα. Τουλάχιστον ελέγχουν την πολιτική
ηγεσία και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Φοβάμαι ότι ελέγχουν μεγάλο μέρος
των ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών. Δεν ελέγχουν την κοινή
γνώμη, πρέπει να πω.*

Μ.Χ. Περίμενε. Είναι οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ ή και τα δύο;

*Δ.Κ. Νομίζω και τα δύο, αλλά το Ισραήλ παίρνει τώρα την πρωτοβουλία.
Και όσον αφορά τον αποικισμό, ξέρεις, σε σχέση με την ιδιοκτησία, είναι
το Ισραήλ.*

Μ.Χ. Η μετακίνηση πληθυσμού γίνεται από το Ισραήλ προς την Κύπρο.

*Δ.Κ. Ναι. Αλλά, ξέρεις, η Κύπρος ήταν από την πρώτη μέρα που
δημιουργήθηκε το σιωνιστικό κίνημα, ο πρώτος στόχος ήταν η δημιουργία
ενός εβραϊκού κράτους στην Κύπρο. Το Ισραήλ, για το σιωνιστικό κίνημα,
επρόκειτο να δημιουργηθεί στην Κύπρο. Και σου υπενθυμίζω ότι υπήρχαν
τρομερές μάχες μεταξύ Εβραίων και Ελλήνων την εποχή της Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας, υπήρξαν οι εβραϊκοί πόλεμοι, και υπήρξε επίσης η
επανάσταση των Εβραίων. Αλλά όπως λέει ο Καρλ Κάουτσκι, ξέρεις, οι
εβραϊκές επαναστάσεις, αν και κατά κάποιο τρόπο αντιιμπεριαλιστικές,
γίνονται πολύ γρήγορα ιμπεριαλιστικές. Υπάρχει λοιπόν ένα τρομερό
παρελθόν, αλλά απαγορεύεται να το υπενθυμίζουμε στην Ελλάδα ή στην
Κύπρο. Καταλαβαίνεις; Απαγορεύεται εντελώς. Τώρα, οι ισραηλινές μυστικές
υπηρεσίες, οι εκπρόσωποί τους απειλούν ανοιχτά τον Έλληνα πρωθυπουργό.
Και στο παρελθόν, έχουν απειλήσει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοώ, ανοιχτά.
Αλλά παρά αυτή την κατάσταση, παρά τη συνεχή προπαγάνδα που λέει ότι το
Ισραήλ είναι ο μεγάλος μας σύμμαχος ενάντια στην τουρκική απειλή, η
πλειοψηφία των Ελλήνων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, πιστεύει ότι το
Ισραήλ είναι ο δεύτερος εχθρός μετά την Τουρκία! Εξήντα πέντε τοις
εκατό, μετά από χρόνια επίσημης προπαγάνδας για την υποτιθέμενη συμμαχία
μας με το Ισραήλ.*

Μ.Χ. Εξήντα πέντε τοις εκατό είναι κατά της συμμαχίας;

*Δ.Κ. Πιστεύουν ότι η Τουρκία και το Ισραήλ δεν είναι φιλικές χώρες, ότι
είναι εχθρικές χώρες.*

Μ.Χ. Καταλαβαίνω.

*Δ.Κ. Η κοινή γνώμη έχει γίνει αυτόνομη από τον επίσημο λόγο. Αλλά το
πρόβλημα είναι, το οποίο υπάρχει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και
πιθανώς στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ότι μεγάλο μέρος της
πολιτικής ελίτ ελέγχεται από πολύ σκοτεινές δυνάμεις και ειδικά από το
Ισραήλ, τη CIA και τα διάφορα αμερικανικά ινστιτούτα. Είναι ένα είδος
αποκεφαλισμού των κοινωνιών. Δηλαδή, οι κοινωνίες πιστεύουν ό,τι θέλουν,
αλλά δεν έχουν τους πολιτικούς ηγέτες, τα πολιτικά εργαλεία, τα μέσα
ενημέρωσης που χρειάζονται για να ακολουθήσουν μια διαφορετική πορεία
σύμφωνα με τις επιθυμίες τους. Μπορεί να επιθυμούν ό,τι θέλουν, αλλά δεν
είναι εύκολο να βρουν εκπροσώπους ή ηγέτες ή εργαλεία για να το κάνουν.
Βρισκόμαστε σε μια προχωρημένη κατάσταση ολοκληρωτισμού, και δεν ξέρω τι
θα συμβεί και με την τεχνητή νοημοσύνη, γιατί θα προσπαθήσουν να κάνουν
τους ανθρώπους να ζουν σε μια εντελώς ψεύτικη πραγματικότητα. Αυτό
φοβάμαι. Εσύ τι πιστεύεις;*

.Χ. Αυτό ακούγεται σαν αυτό που συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή
Ένωση. Οι ψηφοφόροι είναι ενάντια στον πόλεμο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ κατά
της Ρωσίας και ενάντια σε αυτό που συμβαίνει στους Παλαιστίνιους, και
ωστόσο οι ηγέτες είναι όλοι υπέρ του πολέμου κατά της Ρωσίας και υπέρ
του πολέμου κατά του Ιράν. Υπάρχει λοιπόν ένα χάσμα. Προφανώς, η
δημοκρατία δεν λειτουργεί όπως υποτίθεται στα βιβλία. Οι ηγέτες, οι
λεγόμενοι εκλεγμένοι ηγέτες, λένε κάτι που είναι το αντίθετο από αυτό
που θέλουν οι ψηφοφόροι, είτε πρόκειται για τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη
Βρετανία ή, από ό,τι μου λες, την Ελλάδα και την Κύπρο.

*Δ.Κ. Φυσικά. Αλλά νομίζω ότι τώρα προσπαθούν, οι ελίτ προσπαθούν να
διορθώσουν την κατάσταση.*

Μ.Χ. Πώς το κάνουν αυτό; Ναι; Το κάνουν;

*Δ.Κ. Ναι. Ξέρεις, υπάρχει μια αντίφαση μεταξύ της δημοκρατικής
ιδεολογίας και της ολιγαρχικής ή ακόμη και ολοκληρωτικής πραγματικότητας
των χωρών μας. Έτσι αρχίζουν να λύνουν αυτή την αντίφαση καταργώντας
όποιους δημοκρατικούς κανόνες έχουν απομείνει. Για παράδειγμα, υπάρχει
ένας αριθμός Ευρωπαίων πολιτών που έχουν υποστεί κυρώσεις από την
Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό είναι ένα διοικητικό μέτρο. Δεν οφείλεται στο
ότι καταδικάστηκαν από κάποιον για κάποιο έγκλημα. Δεν έχουν πρόσβαση
στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Μπορούν να πάρουν μόνο ένα ελάχιστο
ποσό, πεντακόσια δολάρια, για να ζήσουν. Ένας Γερμανός δημοσιογράφος
έχει υποστεί αυτό, και πολύ λίγοι άνθρωποι διαμαρτύρονται. Και αυτό,
ξέρεις, έχει τρομοκρατήσει πολλούς άλλους ανθρώπους.*

Μ.Χ. Ναι. Συνέβη και σε διεθνείς δικαστές και σε εισηγητές του ΟΗΕ επίσης.

*Δ.Κ. Επίσης, ναι. Και είναι αρκετά γνωστά πρόσωπα. Είναι τρομερό.
Πιστεύω λοιπόν ότι υπάρχει μια αλληλεξάρτηση μεταξύ φασισμού και
πολέμου, όπως υπήρχε και πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τώρα
πιστεύω, αυτή είναι η ανάλυσή μου, ότι προς αυτή την κατεύθυνση κινείται
το σύστημα. Η έσχατη λύση του είναι ο φασισμός και ο πόλεμος. Αλλά άκου,
δεν ξεκίνησα μια συνέντευξη μαζί σου για να πω τη γνώμη μου. Θέλω τη
γνώμη σου. Και παρεμπιπτόντως, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο πρώτος που έχει
ξεκινήσει με τον πιο σαφή τρόπο αυτή τη διαδικασία, δηλώνοντας ότι δεν
υπάρχει διεθνές δίκαιο. Ότι δεν τον ενδιαφέρει το δίκαιο. Τον ενδιαφέρει
αυτό που θέλει και τέτοια πράγματα, που σαφώς είναι η πρώτη φορά που τα
ακούμε αυτά από έναν μεγάλο πολιτικό ηγέτη μετά το 1945, μετά την ήττα
του γερμανικού ναζισμού. Πώς είναι λοιπόν η κατάσταση στις Ηνωμένες
Πολιτείες; Πώς βλέπεις όλα αυτά να συμβαίνουν; Πώς αντιδρά η κοινή γνώμη
σας;*

Μ.Χ. Η ίδια κατάσταση όπως στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων είναι
κατά του πολέμου, κατά της γενοκτονίας στη Γάζα και τώρα στη Δυτική Όχθη
και τώρα στον Νότιο Λίβανο, κι ωστόσο το καθεστώς Τραμπ είναι εξ
ολοκλήρου υπέρ. Και πάλι, υπάρχει μια αποσύνδεση. Το γεγονός ότι στην
Αμερική και τα δύο κόμματα έχουν σε μεγάλο βαθμό τους ίδιους χορηγούς
και ελέγχονται και τα δύο από τους νεοφιλελεύθερους, δεν έχει σημασία αν
είναι ο Τραμπ ή ένας Δημοκρατικός. Ο Τραμπ απλώς ακολουθεί την ίδια
πολιτική που ακολουθούσε ο Μπάιντεν και πριν από αυτόν ο Ομπάμα, και
πριν από αυτούς ο Τζορτζ Μπους. Αυτή είναι η σταθερή πολιτική των ΗΠΑ
για τον έλεγχο του εμπορίου πετρελαίου, και όχι μόνο του εμπορίου
πετρελαίου, αλλά και του τι συμβαίνει με τα δολάρια και το συνάλλαγμα
που κερδίζεται από το εμπόριο πετρελαίου, ώστε να μπορεί να έχει
στραγγαλιστικό έλεγχο στην πρόσβαση άλλων χωρών στο πετρέλαιο και την
ενέργεια για τις αγορές τους, όπως ακριβώς ο Ντόναλντ Τραμπ έχει
καθιερώσει με τους δασμούς του, έναν στραγγαλιστικό έλεγχο στις
προσπάθειες άλλων χωρών να εξάγουν στην αμερικανική αγορά. Λοιπόν, αυτό
που συμβαίνει στην περίπτωση του εμπορίου είναι ότι άλλες χώρες
ουσιαστικά αρχίζουν να εγκαταλείπουν την αμερικανική αγορά. Η Κορέα έχει
υποσχεθεί, το κοινοβούλιο της Κορέας έχει συμφωνήσει να καταβάλει τα 350
δισεκατομμύρια δολάρια στον λογαριασμό του Ντόναλντ Τραμπ, ένα
λογαριασμό που διαχειρίζεται ο Ντόναλντ Τραμπ, όπου τα κέρδη θα πάνε όλα
στις Ηνωμένες Πολιτείες για 350 δισεκατομμύρια, αν και είναι δύσκολο να
πει κανείς ποιες θα είναι οι εξαγωγές της Κορέας προς τις Ηνωμένες
Πολιτείες τώρα που δεν έχει ήλιο, φυσικό αέριο, θείο και πετρέλαιο για
να κατασκευάσει τα αυτοκίνητα και τα ηλεκτρονικά που ήλπιζε να εξάγει
στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συγκεντρώσει τα τριακόσια δισεκατομμύρια
για να δώσει ως χρήματα προστασίας στον Τραμπ. Η ίδια κατάσταση με την
Ιαπωνία με τα 650 δισεκατομμύρια που μπορεί να φτάσουν τα 750
δισεκατομμύρια. Πώς μπορεί η Ιαπωνία να αντέξει οικονομικά να πληρώσει
αυτό το τεράστιο ποσό που δίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες για τον
Ντόναλντ Τραμπ προσωπικά και στις ΗΠΑ για να επενδύσουν όπου θέλουν,
δηλαδή στις επιχειρήσεις των χρηματοδοτών της εκστρατείας του για να
βγάλουν τεράστια κέρδη από τις προσαυξήσεις όλων αυτών των δωρεάν
χρημάτων. Πώς μπορεί η Ιαπωνία, όπως και η Κορέα, να συγκεντρώσει τα
χρήματα εάν δεν μπορεί να εξάγει τα αυτοκίνητα, τα ηλεκτρονικά και άλλα
αγαθά της στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή δεν έχει πετρέλαιο, φυσικό
αέριο, ήλιο και όλα τα άλλα που χρειάζονται για τη βαριά βιομηχανία. Δεν
καταλαβαίνω πώς οι άλλες χώρες μπορούν να είναι τόσο ήσυχες επιτρέποντας
αυτήν την κατάρρευση του παγκόσμιου εμπορίου που βλέπουμε, όταν αυτό θα
προκαλέσει κραχ στις οικονομίες τους, που θα είναι εξίσου σημαντικό με
αυτό της δεκαετίας του ’30. Θυμηθείτε, αυτό που ανάγκασε την Ιαπωνία να
μπει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έκοψαν
τον εφοδιασμό της σε πετρέλαιο, και ήταν απελπισμένη. Και γι’ αυτό
εισέβαλε στη Σιγκαπούρη και σε άλλες περιοχές εκεί, εκτός από την Κίνα.

Λοιπόν, το ίδιο συμβαίνει τώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν
στραγγαλιστικό έλεγχο στην Ιαπωνία, αλλά δεν είναι μόνο με τη μορφή
πρόσβασης στις αγορές των ΗΠΑ και στο πετρέλαιο. Φαίνεται ότι είναι ένας
στραγγαλιστικός έλεγχος του προσωπικού που έχει εγκαθιδρυθεί από το
1945, όταν υποστήριξαν τη Γιακούζα (σ.σ. ιαπωνική μαφία) και τις
ιαπωνικές συμμορίες για να διαλύσουν το σοσιαλιστικό κίνημα που
προσπάθησε να καταλάβει την κυβέρνηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο στρατηγός Μακ Άρθουρ ήταν υπεύθυνος για να διασφαλίσει ότι η δεξιά
πτέρυγα θα παρέμενε στην εξουσία.

Έτσι, η Ιαπωνία, η Κορέα, όλες αυτές οι χώρες έχουν το ίδιο πρόβλημα για
το οποίο μιλάμε. Οι ηγέτες αυτών των χωρών ακολουθούν τις πολιτικές
κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών, όχι αυτό που ωφελεί τις ίδιες τους τις
χώρες και τους εκλογείς αυτών των χωρών. Οι ψηφοφόροι το αντιλαμβάνονται
αυτό, αλλά δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να κάνουν οι ψηφοφόροι για να
εκτοπίσουν αυτούς τους ηγέτες που φαίνεται να έχουν ανατραφεί από την
αμερικανική κυβέρνηση, από το Εθνικό Ίδρυμα για τη Δημοκρατία (National
Endowment for Democracy), από τη CIA, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τις μη
κυβερνητικές οργανώσεις και όλους τους άλλους φιλικούς θεσμούς που
μετακινούν τα άτομα που βρίσκουν οι ανιχνευτές ταλέντων τους, άτομα
είκοσι ετών, ίσως και εφήβους στο σχολείο, που πιστεύουν ότι να ένας
λαμπρός, χαρισματικός άνθρωπος, αλλά και καιροσκόπος, που θέλει απλώς
χρήματα και είναι, ευτυχώς, αρκετά διεφθαρμένος ώστε να έχουμε φακέλους
εκβιασμού εναντίον του, σε περίπτωση που δεν κάνει αυτό που θέλουμε
εμείς με τα χρήματα και την υποστήριξη που του δίνουμε.

*Δ.Κ. Φαίνεται ότι ο λεγόμενος παράγοντας εκβιασμού έχει γίνει πολύ πιο
σημαντικός από ό,τι σε προηγούμενες φάσεις της ιστορίας λόγω της
ανάπτυξης των τεχνολογιών επιτήρησης. Αλλά ταυτόχρονα, ξέρεις, υπάρχει
ίσως ένα άλλο ζήτημα. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο είναι σήμερα πολύ πιο
αποεθνικοποιημένο και ενωμένο από ό,τι στο παρελθόν. Και έτσι αυτή είναι
μια υλική βάση για το φαινόμενο που περιγράφεις.*

Μ.Χ. Αυτό με εκπλήσσει τόσο πολύ. Θα περίμενε κανείς ότι το
χρηματιστήριο, το οποίο, παρεμπιπτόντως, ήταν νωρίτερα σήμερα (2
Απριλίου) πτωτικό, αλλά τώρα έχει έρθει η ομάδα προστασίας από την
κατάρρευση (plunge protection team) και η αγορά αρχίζει να ανακάμπτει
κάπως. Η αγορά συναλλάσσεται σαν αυτό που συμβαίνει στο Ιράν και επίσης
στην Ουκρανία να είναι ένα καθαρά οριακό, προσωρινό γεγονός, αλλά δεν
είναι προσωρινό. Είναι η δομή του παγκόσμιου εμπορίου και των
χρηματοοικονομικών που αλλάζει συστημικά.

<nb/>Ολόκληρο το οικονομικό σύστημα πρέπει να αναδημιουργηθεί από άλλες χώρες
εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, γιατί αυτό που ανακάλυψαν είναι ότι, σε
αντίθεση με όλες τις επιδοτήσεις που λαμβάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες από
το 1945, ισχυριζόμενες ότι προστατεύουν άλλες χώρες από στρατιωτική
επίθεση από τη Ρωσία ή άλλες χώρες, και σταθεροποιώντας την οικονομία,
ότι κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει η μεγαλύτερη οικονομική απειλή,
χρηματοπιστωτική απειλή και στρατιωτική απειλή για όλες τις άλλες χώρες.
Έχουν γίνει η απειλή από την οποία υποσχέθηκαν να προστατεύσουν τις
άλλες χώρες. Τι πρόκειται λοιπόν να κάνουν; Ποιο είναι το αντι-ΝΑΤΟ;
Ποια είναι η εναλλακτική οργάνωση που πρέπει να δημιουργήσουν για να
αποσπαστούν με κάποιο τρόπο; Δεν το κάνουν ακόμα. Είναι σαν να μην
μπορούν καν να σκεφτούν μια εναλλακτική λύση στη νέα διεθνή οικονομική
τάξη, στην τάξη που βασίζεται σε κανόνες με κέντρο τις ΗΠΑ, η οποία
οδηγούν τον κόσμο στην παρακμή εδώ και μισό αιώνα.

*Δ.Κ. Έχεις δίκιο. Δεν είναι σε θέση να σκεφτούν, και δεν τους συμφέρει
να σκεφτούν. Παρεμπιπτόντως, αυτό που λες για τις αγορές που κατανοούν
την πραγματικότητα, σημαίνει ότι τελικά δεν έχουμε υποτίθεται ελεύθερες
αγορές που κάνουν ό,τι θέλουν. Θυμάμαι ένα άρθρο σου το 2010 όπου είχες
εισαγάγει τον όρο “πόλεμος χρέους”.*

Φαίνεται ότι πίσω από τις λεγόμενες ελεύθερες αγορές, υπάρχουν τεράστιες
δυνάμεις που είναι σε θέση να τις χρησιμοποιούν ως στρατούς εναντίον
μιας, μετά εναντίον μιας δεύτερης ή εναντίον μιας τρίτης χώρας, όπως
συνέβη π.χ. στην ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση χρέους. Δεν είναι, ας
πούμε, οι κάτοχοι κεφαλαίων που κάνουν ό,τι θέλουν κάποια στιγμή. Και
δεν ξέρω τι θα συμβεί με την ψεύτικη (fake) πραγματικότητα. Αλλά προς το
παρόν, οι συνέπειες, αν δεν σταματήσει ο πόλεμος, θα είναι τεράστιες σε
όλο τον Νότο, αλλά και στην Ευρώπη, παντού. Και, εντάξει, μπορείς να
κρύψεις την πραγματικότητα. Τα μέσα ενημέρωσης κρύβουν επίσης την
πραγματικότητα, τόσο την οικονομική όσο και την οικολογική, γιατί έχουμε
τεράστιες οικολογικές καταστροφές στον Κόλπο και κοντά σε αυτόν και
κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό.

*Μ.Χ. Το πρόβλημα είναι ποιες είναι αυτές οι μεγάλες δυνάμεις στις
οποίες αναφέρεσαι και ποιος είναι ο χαρακτήρας τους. Ο χαρακτήρας έχει
αλλάξει. Η συνήθης ιδέα είναι ότι η αγορά υποτίθεται ότι είναι
αντικειμενική και με τρισεκατομμύρια δολάρια σε παιχνίδι, δεν μπορούν να
αντέξουν οικονομικά να ζουν σε έναν ψεύτικο κόσμο προπαγάνδας. Τι κάνουν
λοιπόν οι μεγάλες τράπεζες; Λοιπόν, τις τελευταίες ημέρες στις Ηνωμένες
Πολιτείες, έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στον πρόεδρο της Chase Morgan, της
JPMorgan, όταν η Chase Manhattan Bank συγχωνεύθηκε με την JPMorgan,
λέγοντας: πρέπει να υποστηρίξουμε τις ΗΠΑ και τον αγώνα τους κατά του
Ιράν. Και εδώ έχετε τον κορυφαίο Αμερικανό τραπεζίτη, και η Chase είναι
πάντα το πρότυπο της αμερικανικής τράπεζας, γιατί από μετά τον Ντέιβιντ
Ροκφέλερ, πάντα υποστήριζε το υπουργείο Οικονομικών. Αυτή είναι μια
αλλαγή από αυτό που ήταν πολύ παλιά, στη δεκαετία του ’60, ξέρεις, όταν
ολόκληρη η σχέση μεταξύ χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, τραπεζών και
κράτους έχει αλλάξει.*

Εγώ εντάχθηκα στην Chase Manhattan Bank τον Δεκέμβριο του 1964. Και όταν
μπήκα στην τράπεζα, εξεπλάγην όταν βρήκα στελέχη να μου λένε, ξέρεις, ο
Τζορτζ Τσάμπιον, διευθύνων σύμβουλος της Chase Manhattan, ήταν ενάντια
στον πόλεμο του Βιετνάμ. Γιατί; Γιατί δεν ήταν δημοσιονομικά βιώσιμος.
Προφανώς, οι επόμενοι πόλεμοι δεν ήταν επίσης δημοσιονομικά βιώσιμοι και
η Chase ήταν πολύ επιδραστική. Και εκείνη την εποχή, στο Ρεπουμπλικανικό
Κόμμα, είχες, νομίζω, τον Ρόμπερτ Ταφτ, ο οποίος ήταν απομονωτιστής, και
το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είχε μια σημαντική απομονωτιστική ομάδα. Και τα
πήγαινα πολύ καλά μαζί τους όταν ήμουν στην Ουάσινγκτον και συναντιόμουν
μαζί τους. Ήμουν πιθανότατα πιο κοντά στους Ρεπουμπλικανούς
απομονωτιστές παρά στους άλλους, γιατί ήμουν αντίθετος στον πόλεμο του
Βιετνάμ.

Λίγο μετά από εκείνη την εποχή, ο Τζορτζ Τσάμπιον αντικαταστάθηκε από
τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ. Και ο Ροκφέλερ περιβαλλόταν από ένα διαφορετικό
είδος ιδεολόγων που του έλεγαν συνεχώς, θέλουμε να κάνεις το σωστό.
Είχαμε ανθρώπους που μας έλεγαν συνεχώς, ξέρεις, ο Ροκφέλερ θέλει να
κάνει το σωστό, και το σωστό, κατά τη γνώμη του, ήταν ό,τι του ζητούσε
το υπουργείο Οικονομικών. Και δεδομένου ότι η δουλειά μου ήταν αναλυτής
ισοζυγίου πληρωμών, παρακολουθούσα τις διεθνείς δραστηριότητες της
Chase. Και η κυβέρνηση, υποθέτω το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ή το υπουργείο
Οικονομικών, ζήτησε από την Chase να δημιουργήσει μια υποκατάστημα
τράπεζας στο Βιετνάμ, επειδή το Βιετνάμ, το Λάος, η Καμπότζη ήταν όλα
μέρος της γαλλικής ζώνης του φράγκου.

Και όταν οι Αμερικανοί του στρατού ξόδευαν δολάρια εκεί, οι ντόπιοι
παραλήπτες έδιναν τα δολάρια στις τράπεζές τους, οι οποίες τα έστελναν
στο Παρίσι, στα κεντρικά τους γραφεία, στον στρατηγό ντε Γκωλ, για να τα
μετατρέψουν σε χρυσό κάθε εβδομάδα ή κάθε μήνα. Η Chase λοιπόν έχτισε
αυτή τη μεγάλη τράπεζα, χωρίς καθόλου παράθυρα. Ήταν πραγματικά δαπανηρό
για την τράπεζα να το κάνει αυτό, αλλά το έκανε επειδή ο Ροκφέλερ ήθελε
να είναι καλός πολίτης.

Υποθέτω ότι θα μπορούσες να πεις ότι είναι σαν το χρηματοπιστωτικό
κεφάλαιο να έχει υποταχθεί στην υπηρεσία του κράτους. Και καθώς έχει
γίνει νεοσυντηρητικό, καθώς έχει γίνει στρατιωτικό κράτος, και τότε κατά
κάποιο τρόπο ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός, που ήταν πάντα διεθνιστής
και αναζητούσε διεθνή έλεγχο από την αρχή, έχει συγχωνευθεί με αυτόν τον
στρατιωτικό έλεγχο και ολόκληρο τον προσανατολισμό του Ψυχρού Πολέμου
που έχει αντιστρέψει την ιδέα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που λέει:
ναι, θέλουμε να ελέγχουμε τον κόσμο, αλλά χωρίς στρατιωτικά έξοδα. Το να
ελέγχεις τον κόσμο οικονομικά είναι πολύ λιγότερο δαπανηρό και στη
συνέχεια πιο αποτελεσματικό από το να ελέγχεις τον κόσμο στρατιωτικά,
ειδικά <nb/>επειδή ο πόλεμος του Βιετνάμ έβαλε τέλος στην ικανότητα της
αμερικανικής κυβέρνησης να στρατολογεί πολίτες. Δεν υπάρχει τρόπος να
στρατολογήσεις Αμερικανούς στρατιώτες σήμερα για να πολεμήσουν κατά του
Ιράν χωρίς να υπάρξει άλλη σφαγή του Κεντ Στέιτ, όπου οι φοιτητές
διαμαρτύρονται και η αστυνομία τους πυροβολεί και τους σκοτώνει.

Έτσι, κατά κάποιο τρόπο, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται συμμάχους για
να κάνουν όλα αυτά. Κοιτάξτε την ειρωνεία: αυτό διαλύει το ΝΑΤΟ. Για
παράδειγμα, ακούσατε χθες το βράδυ τον Ντόναλντ Τραμπ και τι λέει εδώ
και λίγες ημέρες. Είναι θυμωμένος με την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ επειδή δεν
τον υποστηρίζουν. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ενημερωθεί από τον αμερικανικό
στρατό και μόνο ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα Στενά του Χορμούζ
χωρίς οι στρατιώτες μας να καταρριφθούν, να πολυβοληθούν, να σκοτωθούν
από drones και να πεθάνουν.

Έτσι, ο Τραμπ ζήτησε από τη Βρετανία και τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ:
δεν θα πολεμήσετε μέχρι τον τελευταίο Ευρωπαίο σε αυτές τις μάχες; Αν
μπορέσετε να πεθάνουν αρκετοί από τους στρατιώτες σας, θα απορροφήσουν
όλες αυτές τις σφαίρες, όλες αυτές τις βόμβες, αλλά, ξέρεις, κάποια
μέρα, θα πεθάνουν τόσοι πολλοί που θα απορροφήσουν όλες τις σφαίρες που
έχει το Ιράν, και το Ιράν θα μείνει χωρίς πυραύλους, τότε θα μπορέσουμε
να αρπάξουμε τον δίαυλο. Αυτό είναι τρελό. Προφανώς, η Ευρώπη είπε όχι.
Και έτσι, νομίζω, σήμερα, ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο είπε ότι η
Ευρώπη περιμένει εμάς να είμαστε εκεί όταν η Ρωσία εισβάλει, αρχίσει να
βαδίζει μέσω της Πολωνίας και θυσιάσει 15.000 ή 20.000 Ρώσους για να
ανακατακτήσει τη Γερμανία καθ’ οδόν για να εισβάλει στην Αγγλία. Αυτή η
φαντασίωση, προφανώς, δεν αρέσει στους ψηφοφόρους, αν και είναι αυτή η
μυθοπλασία που δικαιολογεί τον Ψυχρό Πόλεμο. Και ο Ρούμπιο λέει ότι αν
δεν είμαστε εκεί για να προστατεύσουμε την Ευρώπη από αυτή τη Ρωσία που
ξαναπολεμά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τότε η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ δεν
είναι εκεί για να μας βοηθήσουν και να πεθάνουν για εμάς καθώς εμείς
προσπαθούμε να ελέγξουμε το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου. <nb/>Φυσικά, η
Αμερική προσπαθεί να επαναφέρει τον έλεγχο του παγκόσμιου εμπορίου
πετρελαίου, ώστε να μπορεί να ελέγχει την Ευρώπη.

Επομένως, αν το Ιράν ελέγχει τα Στενά του Χορμούζ και είναι παραγωγός
πετρελαίου, τι θέλει να κάνει; Θέλει να πουλήσει το πετρέλαιό του. Θα
χαρεί να πουλήσει το πετρέλαιό του στην Ευρώπη, όπως η Ρωσία πουλούσε
πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ευρώπη προτού το μπλοκάρουν οι
νεοσυντηρητικοί. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες
κατάφερναν να αποκτήσουν τον έλεγχο των Στενών του Χορμούζ και της Εγγύς
Ανατολής και να καταστρέψουν το Ιράν και να αρπάξουν το πετρέλαιό του,
όπως ακριβώς ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αρπάξει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας
τους τελευταίους μήνες, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν αυτό που
ακριβώς λέει η πολιτική τους.

Θα πάνε στην Ευρώπη και θα πουν: όπως ακριβώς έχουμε στραγγαλιστικό
έλεγχο πάνω σας, αν θέλετε πρόσβαση στην αμερικανική αγορά, στείλτε την
κυρία φον ντερ Λάιεν και πείτε: ξέρετε, υποσχόμαστε να επενδύσουμε τόσες
εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες ως χρήματα
προστασίας για εσάς, υποσχόμαστε να αγοράζουμε το φυσικό αέριο και το
πετρέλαιό μας από εσάς στις Ηνωμένες Πολιτείες στην τετραπλάσια τιμή από
ό,τι το παίρναμε από την Ευρώπη.

Λοιπόν, η ίδια Αμερική μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα στην Ευρώπη με τον
έλεγχό της στο πετρέλαιο του ΟΠΕΚ. Τώρα μπορεί να πει: πρέπει να
αγοράσετε πετρέλαιο από τον ΟΠΕΚ, ξέρετε, από εμάς, όχι από τη Ρωσία ή
από οποιονδήποτε άλλο προμηθευτή, τώρα που κατακτήσαμε τη Βενεζουέλα,
τώρα που σας μπλοκάραμε από το να συναλλάσσεστε με τη Ρωσία επειδή οι
ηγέτες σας συμφώνησαν να συμμετάσχουν στον Ψυχρό Πόλεμο των ΗΠΑ, και
προσπαθούμε να σας μπλοκάρουμε από το Ιράν.

Γιατί η Ευρώπη θα συμφωνούσε με αυτό; Γιατί η Ευρώπη θα κατέληγε εκούσια
να ωθείται σε μια ύφεση που μοιάζει ακριβώς με αυτή που μπήκε η Γερμανία
μετά τον Φεβρουάριο του 2022, όταν σταμάτησε να εισάγει φυσικό αέριο και
πετρέλαιο από τη Ρωσία; Βλέπετε, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν αντιτίθενται
περισσότερο; Αυτή τη στιγμή, ενώ μιλάμε, καταλαβαίνω ότι γίνεται μια
συνάντηση στη Βρετανία των χωρών του ΝΑΤΟ που προσπαθούν να αποφασίσουν
τι να κάνουν, αλλά θα δημιουργήσουν μια νέα οργάνωση, ένα νέο ΝΑΤΟ χωρίς
τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτή είναι η συζήτηση εδώ. Και είναι σαν ο
Ντόναλντ Τραμπ να έχει πει: ας πάνε τον δρόμο τους. Δεν μπορούμε να
αντέξουμε οικονομικά να υποστηρίζουμε άλλο το ΝΑΤΟ. Το πιστεύει αυτό
γιατί οι γερμανικές και ευρωπαϊκές βιομηχανίες κατέρρευσαν επειδή δεν
έχουν πρόσβαση στο ρωσικό πετρέλαιο ή στο πετρέλαιο του ΟΠΕΚ προς το παρόν.

Η Ευρώπη δεν έχει άλλη επιλογή από το είτε να αγοράζει τα όπλα της από
τις Ηνωμένες Πολιτείες είτε να αγοράζει αρκετό πετρέλαιο και φυσικό
αέριο από τις Ηνωμένες Πολιτείες για να κατασκευάζει τα δικά της πολύ
ακριβά όπλα εις βάρος της εγχώριας οικονομίας της, εις βάρος της
περικοπής των κοινωνικών της δαπανών και εις βάρος της επαναφοράς του
ταξικού πολέμου.

*Δ.Κ. Μάικλ, πιστεύω ότι αυτές οι απειλές για εγκατάλειψη του ΝΑΤΟ και
παρόμοια, γίνονται απλώς για να πιέσουν τους Ευρωπαίους ηγέτες, οι
οποίοι ούτως ή άλλως, το επίπεδο κατανόησής τους, ίσως είναι λίγο
καλύτερο από το επίπεδο του Τραμπ, αλλά όχι πολύ. Δεν νομίζω ότι υπάρχει
καμία σοβαρότητα σε αυτό, γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι το ΝΑΤΟ υπάρχει από
τη σύλληψή του για να κρατά τους Αμερικανούς μέσα, τους Γερμανούς κάτω
και τους Ρώσους έξω, όπως είπε ο Λόρδος Ίσμεϊ.*

Οπότε δεν με νοιάζει. Οι Αμερικανοί το έκαναν και κατά τη διάρκεια της
σύγκρουσης στη Γιουγκοσλαβία. Έλεγαν: ακούστε, φεύγουμε κ.λπ. Και οι
Ευρωπαίοι φοβήθηκαν με την αποχώρηση της Αμερικής. Μετά, όταν η Αμερική
μπαίνει, είναι τρομερό, πάλι φοβούνται. Φοβούνται με την Αμερική ούτως ή
άλλως, είναι γελοίο. Θέλω να πω, είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την
Ευρώπη να απελευθερωθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά, δυστυχώς, δεν
υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην ήπειρο για να ακολουθήσουν μια τέτοια
ατζέντα, τουλάχιστον προς το παρόν. Ίσως υπάρχουν κάποιες φωνές, για
παράδειγμα, ο Όσκαρ Λαφοντέν στη Γερμανία, ο Μελανσόν, δεν θα το έλεγα
ακριβώς αυτό, αλλά κινείται προς την ίδια κατεύθυνση. Αλλά εκτός από
αυτές τις δύο περιπτώσεις, μόνο πολύ περιθωριακές δυνάμεις βρίσκονται σε
τέτοιες θέσεις. Και επίσης το ζήτημα της Ουκρανίας έχει δημιουργήσει
μεγάλη σύγχυση σχετικά με το τι κάνουμε, τι δεν κάνουμε. Θέλω όμως να σε
ρωτήσω κάτι άλλο. Τι συμβαίνει με τον ίδιο τον πόλεμο; Πιστεύεις ότι η
Αμερική θα είναι σε θέση να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο;

Μ.Χ. Δεν νομίζω ότι κανείς βλέπει έναν τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες
Πολιτείες μπορούν να κερδίσουν τον πόλεμο, γιατί τι σημαίνει νίκη; Το
Ιράν δεν πρόκειται να παραδοθεί. Διότι το να παραδοθεί σημαίνει να
παραδώσει την κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες και να γίνει δικτατορία,
να αφήσει τον Ντόναλντ Τραμπ να προωθήσει έναν Ιρανό Μπόρις Γιέλτσιν για
να αναλάβει την οικονομία και να παραδώσει το πετρέλαιο, τις ηλεκτρικές
επιχειρήσεις και οτιδήποτε άλλο σε Αμερικανούς επενδυτές, για να
επαναλάβει ουσιαστικά ολόκληρο το πρόβλημα που είχατε επί Σάχη.

Και το θέμα είναι ότι θα συνεχίσουν να πολεμούν. Το ερώτημα λοιπόν
είναι, πόσο καιρό μπορεί να διαρκέσει αυτό; Λοιπόν, έχει ήδη διαρκέσει
περίπου τέσσερις εβδομάδες, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, με αυτόν τον
ρυθμό μαχών, θα εξαντλήσουν τις βόμβες, τις σφαίρες και τους πυραύλους
μέσα σε τέσσερις ακόμη εβδομάδες. Τι θα τους συμβεί τότε; Όταν οι
Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα έχουν πλέον βόμβες και πυραύλους, το Ιράν θα
συνεχίσει να βομβαρδίζει τις αμερικανικές βάσεις πετρελαίου και τα
αραβικά σεϊχάτα στις χώρες του ΟΠΕΚ, για να αντικαταστήσει τα σεϊχάτα με
μια πραγματική δημοκρατία που θα εκπροσωπεί τους πληθυσμούς εκεί,
ξεκινώντας από χώρες με σιιτικούς πληθυσμούς, την Ιορδανία και το Ομάν,
και στη συνέχεια επεκτεινόμενο σε…

*Δ.Κ. Και το Μπαχρέιν…*

Μ.Χ. Και στα Ηνωμένα Αραβικά Σεϊχάτα, με απώτερο στόχο την ίδια τη
Σαουδική Αραβία. Αυτό είναι το ιρανικό πρόβλημα. Και το Ιράν λέει: αν
εσείς οι άλλες χώρες, Ευρώπη, Ιαπωνία, Ανατολική Ασία, Παγκόσμιος Νότος,
δεν κάνετε κάτι για να σταματήσετε τις Ηνωμένες Πολιτείες, τότε εμείς θα
πολεμήσουμε κατά των αραβικών χωρών του ΟΠΕΚ. Και αν δεν μπορούμε να
εκμεταλλευτούμε το πετρέλαιο επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν
ανατινάξει το πετρέλαιο και τις ηλεκτρικές μας επιχειρήσεις, τότε οι
άλλες χώρες δεν θα έχουν ούτε πετρέλαιο, ούτε ηλεκτρισμό, ούτε φυσικό
αέριο, ούτε αφαλάτωση.

Και αν δεν το κάνουν και εμείς δεν το κάνουμε, τότε θα έχουμε παγκόσμιο
κραχ. Το τίμημα της αδράνειας για εσάς τις άλλες χώρες, του να μην
σταθείτε μαζί και να μπλοκάρετε αυτή την επίθεση εναντίον μας από τις
Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και ειδικά τις σουνιτικές αραβικές χώρες,
είναι το εξής: αν δεν το σταματήσετε, τότε το τίμημα που θα πληρώσετε θα
είναι να υποστείτε ένα Κραχ (depression) τουλάχιστο τόσο άσχημο όσο αυτό
της δεκαετίας του ’30, και πιθανότατα θα σημαίνει την πτώση των
κυβερνήσεών σας.

Αυτό είναι το τίμημα. Τι σκοπεύετε να κάνετε γι’ αυτό;

*Δ.Κ. Είσαι ικανοποιημένος από τη θέση της ρωσικής και της κινεζικής
κυβέρνησης; Πώς αξιολογείς τη θέση της Ρωσίας και της Κίνας;*

Μ.Χ. Αναμένουν ότι η μελλοντική παγκόσμια τάξη θα κυριαρχείται από τη
συμμαχία Κίνας, Ρωσίας και Ιράν. Και άλλες χώρες, οι BRICS και ο
Παγκόσμιος Νότος, πιθανότατα θα ακολουθήσουν την οργάνωση αυτής της νέας
διεθνούς οικονομικής τάξης που δημιουργείται θεσμικά από την Κίνα, τη
Ρωσία και το Ιράν που συνεργάζονται.

Ως εναλλακτική λύση στο εμπόριο σε δολάρια, ως εναλλακτική λύση στο
εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως ένα εναλλακτικό, ουσιαστικά,
σύστημα, να είναι αυτάρκεις στη δική τους οικονομική σφαίρα. Και τώρα
υπάρχει μια κρίσιμη μάζα. Αυτές οι χώρες μαζί είναι αρκετά μεγάλες, μαζί
με τους γείτονές τους, την Κεντρική Ασία, την Ανατολική Ασία, την
Αφρική, μέρος της Λατινικής Αμερικής. Αυτές οι χώρες επαρκούν για να
έχουν αρκετή αυτάρκεια, ώστε να μπορούν να εμπορεύονται, να
χρηματοδοτούνται και να έχουν αυξανόμενο εισόδημα και πλούτο χωρίς
σύνδεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.

*Δ.Κ. Σε ευχαριστώ πολύ, Μάικλ. Ελπίζω να συνεχίσουμε σύντομα τη
συζήτησή μας.*

Μ.Χ. Σε ευχαριστώ, Δημήτρη