*Η αδυνατότητα της μεταβολής: ένα επιχείρημα*
> (1) Κατά τη διάρκεια του διαστήματος *I* ο Σωκράτης μεταβλήθηκε από ωχρός σε ηλιοκαμένος. (*υπόθεση για απαγωγή σε άτοπο*)
> (2) Αν το (1) είναι αληθές, τότε πριν από το *I*, ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν είτε (α) κάτι είτε (β) τίποτα. (*προφανώς αληθής διαζευκτική πρόταση*)
> (3) Αν (α), τότε δεν υπήρξε καμία μεταβολή κατά το *I*. (Αρχή συμπερασμού: *Αυτό που ήδη είναι δεν μπορεί να προκύψει.*)
> (4) Άρα δεν ισχύει ότι πριν από το *I* ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν κάτι. (*από 1 και 3*)
> (5) Αν (β), τότε ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν τίποτα πριν από το *I* και κάτι μετά το *I* — πράγμα που είναι άτοπο. (Αρχή συμπερασμού: *Κάτι δεν μπορεί να προκύψει από το τίποτα*)
> (6) Άρα δεν ισχύει ότι πριν από το *I* ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν τίποτα. (*Ό,τι συνεπάγεται άτοπο είναι και το ίδιο άτοπο*)
> (7) Άρα δεν ισχύει ότι πριν από το *I* ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν κάτι, και δεν ισχύει ότι πριν από το *I* ο ηλιοκαμένος Σωκράτης ήταν τίποτα (*από 3 και 6*)
> Επομένως, ο Σωκράτης δεν μεταβλήθηκε κατά το *I*. (*1, 2, 7, διαζευκτικός modus tollens*)
> Όμως αυτό είναι ένα απολύτως γενικό επιχείρημα που μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε υποτιθέμενη μεταβολή. Επομένως, δεν υπάρχει καμία γνήσια μεταβολή στον κόσμο. Κάθε φαινομενική μεταβολή είναι ψευδαίσθηση, μια απλή εμφάνιση.
[The Presocratic Philosophers](https://www3.nd.edu/~afreddos/courses/301/presocs.htm)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.