Οι αρχές της ηθικής δεν είναι περισσότερο έμφυτες από τις υπόλοιπες, εκτός αν ονομάσουμε έτσι την επιθυμία για ευτυχία και την αποστροφή προς τη δυστυχία, που είναι πράγματι έμφυτες τάσεις, αλλά δεν αποτελούν εκφράσεις κάποιας αλήθειας χαραγμένης στην κατανόηση.^(8) Σ’ αυτό το πεδίο δεν μπορεί να επικληθεί καθολική συγκατάθεση σε καμία περίπτωση· διότι οι ηθικές ιδέες ποικίλλουν από έθνος σε έθνος, από θρησκεία σε θρησκεία. Η τήρηση των συμβάσεων, για παράδειγμα, είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο αδιαμφισβήτητα καθήκοντα στην ηθική. Αλλά, αν ρωτήσετε έναν χριστιανό, που πιστεύει σε ανταμοιβές και τιμωρίες μετά από αυτή τη ζωή, γιατί ένας άνθρωπος πρέπει να κρατά τον λόγο του, θα δώσει ως λόγο: Επειδή ο Θεός, που έχει τη δύναμη της αιώνιας ζωής και του θανάτου, το απαιτεί από εμάς. Αν όμως ρωτηθεί ένας οπαδός του Thomas Hobbes, θα απαντήσει: Επειδή το απαιτεί το δημόσιο συμφέρον και ο Λεβιάθαν θα σε τιμωρήσει αν δεν το κάνεις. Τέλος, ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος θα απαντούσε ότι η παραβίαση μιας υπόσχεσης είναι ανέντιμη, ανάξια της αριστείας του ανθρώπου και αντίθετη προς τον προορισμό του, που είναι η τέλεια αρετή.
8. c. III., 3.
[*History of Philosophy* by *Alfred Weber*]
[John Locke](https://web.archive.org/web/20110206181803/http://www.class.uidaho.edu/mickelsen/texts/Weber%20-%20History/locke.htm)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.