Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026
The Liar Paradox
Usually a paradox comes up when the system deductively lets certain cases derive contradictory propositions. One famous paradox (although not a set theory paradox) is called "The Liar Paradox": when a liar says "I’m always lying", is he lying or not? If he is lying then that means that he tells the truth (not always lying), but if he is telling the truth, then he is lying. It is a paradox so common since antiquity, that this appears in the Bible (Titus 1:12).
<a href="http://pmrb.net/blog/2011/04/20/a-journey-to-platonism-with-edmund-husserl-8/">A Journey to Platonism with Edmund Husserl — 8</a>
Husserl’s doctrine of sense (meaning) and referent (objectuality)
So, if we were to summarize Husserl’s doctrine of sense (meaning) and referent (objectuality), we would do it this way.
[https://web.archive.org/web/20160923002434/http://pmrb.net/blog/wp-content/uploads/2011/04/husserl_sense_ref.png]
Table of Husserl's Sense and Referent Doctrine
Finally, notice that Husserl doesn’t bow down to phenomenalism (the doctrine that we are actually given are sense-data: gradations of colors, sounds, tastes, etc.) For him, we are given objects in a specific formal arrangement (states-of-affairs), and all knowledge stems from them. For him, sense-data (he calls them hyletic data) are the result of processes of sensible abstraction. They are never primordially or evidently given first hand.
<a href="http://pmrb.net/blog/2011/04/19/a-journey-to-platonism-with-edmund-husserl-7/">A Journey to Platonism with Edmund Husserl — 7</a>
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026
Τα Βασικά Ζητήματα και Πεδία της Φιλοσοφίας
9. The Basic Issues and Areas of Philosophy
* Metaphysics (the study of the nature of reality): What is the difference between appearance and reality? What is a person? Are human beings really free? Is there a God? Does life have a meaning or purpose?
* Epistemology (the study of knowledge): What does it mean to know something? How is knowledge different from belief or opinion?
* Axiology (the study of values):
* Ethics: Is There a Real Difference between Moral Right and Wrong?
* Social & Political Philosophy: Why Do We Have Social and Political Obligations?
* Aesthetics: What Is Art? What is Beauty?
* Logic (the study of reasoning): How Can One Tell Whether An Argument Is Justified, Believable, or Convincing?
9. Τα Βασικά Ζητήματα και Πεδία της Φιλοσοφίας
* Μεταφυσική (η μελέτη της φύσης της πραγματικότητας): Ποια είναι η διαφορά μεταξύ φαινομένου και πραγματικότητας; Τι είναι το πρόσωπο; Είναι πράγματι οι άνθρωποι ελεύθεροι; Υπάρχει Θεός; Έχει η ζωή νόημα ή σκοπό;
* Γνωσιολογία (η μελέτη της γνώσης): Τι σημαίνει να γνωρίζει κανείς κάτι; Πώς διαφέρει η γνώση από την πίστη ή τη γνώμη;
* Αξιολογία (η μελέτη των αξιών):
* Ηθική: Υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ του ηθικώς ορθού και του ηθικώς εσφαλμένου;
* Κοινωνική & Πολιτική Φιλοσοφία: Γιατί έχουμε κοινωνικές και πολιτικές υποχρεώσεις;
* Αισθητική: Τι είναι η τέχνη; Τι είναι το ωραίο;
* Λογική (η μελέτη του ορθού συλλογισμού): Πώς μπορεί κανείς να διακρίνει αν ένα επιχείρημα είναι δικαιολογημένο, αξιόπιστο ή πειστικό;
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
συλλαμβάνει τις σχέσεις ιδιοκτησίας ως ατομική «εξουσία επί των πραγμάτων» παρά ως συλλογικό τρόπο ικανοποίησης αναγκών
Από τη σκοπιά του Μαρξ, η ιδεαλιστική φιλοσοφία του δικαίου παραποιεί το
στόχο των καπιταλιστικών ιδιοκτησιακών σχέσεων. Λαμβάνοντας την ιδιωτική ιδιοκτησία ως
μοντέλο, συλλαμβάνει τις σχέσεις ιδιοκτησίας ως ατομική «εξουσία επί των πραγμάτων»
παρά ως συλλογικό τρόπο ικανοποίησης αναγκών.
From Marx's standpoint, idealist philosophy of law misrepresents the
goal of capitalist property relations. Taking private property as a
model, it conceives property relations as individual "power over things"
rather than as a collective way of satisfying needs.
[Martha Campbell - Marx's Concept of Economic Relations and the Method of Capital in Marx's Method in /Capital/ - A /Reexamination/, Edited by Fred Moseley, p. 146]
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026
κομμουνισμός: πέραν της ανταλλακτικής αξίας
#κομμουνισμός: πέραν της ανταλλακτικής αξίας:
«Η ανταλλαγή που θα γινόταν αρχικά μέσα στην παραγωγή - που δε θάταν ανταλλαγή ανταλλακτικών αξιών, αλλά δραστηριοτήτων που θα καθορίζονταν από συλλογικές ανάγκες, από συλλογικούς σκοπούς - θα περιείχε εξαρχής τη συμμετοχή του ατόμου στο συλλογικό κόσμο των προϊόντων.» [Karl Marx (Διονύσης Διβάρης), Grundrisse, 120]
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026
Η απόρριψη κάθε εξουσίας που κάποιοι στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο προβλέπουν είναι κάτι που έχουν κοινό με τους αναρχικούς
Ανεξαρτήτως του ηθικού προβλήματος των διαρκών ανισομερών κατανομών, οι σοσιαλιστές έχουν μια αισιόδοξη εικόνα για το τι μπορούμε να γίνουμε —ίσως όχι για το τι είμαι τώρα (εκμεταλλευτής ή καταπιεζόμενος), αλλά για το τι είμαι ικανός να γίνω μόλις η κοινωνία μεταρρυθμιστεί σε σοσιαλιστικές γραμμές. Οι μαρξιστές, για παράδειγμα, υποθέτουν ότι οι ασυνεπείς ή υποκριτικές αστικές αξίες θα εξαφανιστούν· στη θέση τους, οποιαδήποτε ηθική βάσει τάξεων θα εκλείψει (διότι οι ταξικές διακρίσεις θα εκλείψουν), αλλά οι ιδιαιτερότητες όσων θα καθοδηγούν τη δεοντολογική συμπεριφορά δεν εξετάζονται εύκολα —ο Μαρξ απέφυγε το θέμα, εκτός από το να δηλώσει ότι οι άνθρωποι θα θεωρούν ο ένας τον άλλο ως άνθρωπο και όχι ως εργατική τάξη ή αστό. Οι περισσότεροι υποθέτουν ότι ο σοσιαλισμός θα καταργήσει την ανάγκη για οικογένεια, θρησκεία, ιδιωτική περιουσία και εγωισμό —όλα οπιοειδή των ανύπνωτων μαζών που τις κρατούν σε κατάσταση ψευδούς συνείδησης· αναλόγως, η ελεύθερη αγάπη, οι πόροι και η τροφή για όλους, το ανεμπόδιστο ταλέντο και η προσωπική ανάπτυξη, καθώς και ο διαφωτισμένος συλλογισμός θα κυριαρχούν. Η απόρριψη κάθε εξουσίας που κάποιοι στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο προβλέπουν είναι κάτι που έχουν κοινό με τους αναρχικούς.
Regardless of the moral problem of perpetual unequal distributions, socialists have an optimistic vision of what we can be – perhaps not what he now is (exploitative or oppressed), but of what he is capable of once society is reformed along socialist lines. Marxists, for example, assume that inconsistent or hypocritical bourgeois values will disappear; in their stead, any class-based morality will disappear (for class distinctions will disappear) but the particularities of what will guide ethical behavior is not readily explored – Marx avoided the topic, except to say that men will consider each other as men and not as working class or bourgeois. Most assume that socialism will end the need for family, religion, private property and selfishness – all opiates of the unawakened masses that keep them in a state of false consciousness: accordingly, free love, resources, food for all, unhindered talent and personal development, and enlightened collectivism will rule. The rejection of all authority that some in the socialist camp foresee is something they have in common with anarchists.
[http://www.iep.utm.edu/polphil/]
Και οι νεώτεροι και οι κλασικοί φιλελεύθεροι μπορούν να παραπέμπουν στη θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου...
Και οι νεώτεροι και οι κλασικοί φιλελεύθεροι μπορούν να παραπέμπουν στη θεωρία του κοινωνικού συμβολαίου για να δικαιολογήσουν είτε την έμφαση που δίνουν στο ελεύθερο πεδίο του ατόμου είτε την καλλιέργεια εκείνων των συνθηκών που οι φιλελεύθεροι γενικά θεωρούν αναγκαίες για την ανθρώπινη ευημερία. Οι κλασικοί φιλελεύθεροι αντλούν τη θεωρία τους περί κοινωνικού συμβολαίου αρχικά από το υπόδειγμα του Τόμας Χομπς (στο *Λεβιάθαν*), σύμφωνα με το οποίο τα άτομα, σε μια φυσική κατάσταση, θα συνέρχονταν για να συγκροτήσουν μια κοινωνία. Φιλελεύθεροι και των δύο εκδοχών δεν πίστεψαν ποτέ ότι ένα τέτοιο συμβόλαιο έλαβε πράγματι χώρα, αλλά χρησιμοποιούν το υπόδειγμα για να αξιολογούν την παρούσα κατάσταση της κοινωνίας με βάση κριτήρια που θεωρούν ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνει το συμβόλαιο. Ο Χομπς έτεινε προς μια περισσότερο αυταρχική εκδοχή του συμβολαίου, στην οποία τα άτομα εκχωρούν όλα τα πολιτικά τους δικαιώματα (εκτός από εκείνο της αυτοσυντήρησης, το οποίο θεωρεί φυσικό και αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα) στο κυρίαρχο πολιτικό σώμα, του οποίου το πρωταρχικό καθήκον είναι η διασφάλιση της ειρήνης· ο Τζον Λοκ έτεινε προς μια πιο περιορισμένη διακυβέρνηση (η οποία, ωστόσο, θα μπορούσε δικαίως να αφαιρέσει την αλλοτριωτή ζωή ενός επιτιθέμενου)· ο Ρουσσώ επεδίωξε ένα πλήρως δημοκρατικό όραμα του κοινωνικού συμβολαίου· και, πιο πρόσφατα, ο Ρολς εξέτασε ποια δικαιώματα και παροχές θα κατανέμονταν μεταξύ τους από μια επιτροπή κοινωνικού συμβολαίου, εάν τα μέλη της δεν είχαν καμία γνώση —και συνεπώς καμία προκατάληψη— το ένα για το άλλο.
Both modern and classical liberals may refer to the theory of a social contract to justify either their emphasis on the free realm of the individual or the fostering of those conditions liberals in general deem necessary for human flourishing. Classical liberals derive their theory of the social contract initially from Thomas Hobbes’s model (in Leviathan) in which individuals in a state of nature would come together to form a society. Liberals of both variations have never believed such a contract ever took place, but use the model to assess the present status of society according to criteria they believe the contract should include. Hobbes leaned towards a more authoritarian version of the contract in which individuals give up all political rights (except that of self-preservation which he sees as a natural, inalienable right) to the sovereign political body whose primary duty is to ensure the peace; John Locke leaned towards a more limited government (but one that could justly take the alienable life of an aggressor); Rousseau sought a thoroughly democratic vision of the social contract; and more recently Rawls has entertained what rights and entitlements a social contract committee would allot themselves if they had no knowledge and hence prejudices of each other.
[http://www.iep.utm.edu/polphil/]
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2025
Η απαλλοτρίωση της μάζας των ανθρώπων από τη γη αποτελεί τη βάση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής (Marx)
«Η #απαλλοτρίωση της μάζας των ανθρώπων από τη #γη αποτελεί τη βάση του #καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής». [#Μαρξ, Κεφάλαιο, τόμ. 1, σελ. 934] Διότι υπάρχουν «δύο τρόποι καταπίεσης των ανθρώπων: είτε απευθείας με ωμή βία, με σωματική βία ή έμμεσα στερώντας τους τα μέσα διαβίωσης υποβιβάζοντάς τους σε κατάσταση υποταγής». Στη δεύτερη περίπτωση, η #κυβέρνηση είναι «ένα οργανωμένο όργανο για να διασφαλίσει ότι η κυριαρχία και τα προνόμια θα βρίσκονται στα χέρια εκείνων που . . . μονοπωλούν όλα τα μέσα διαβίωσης, πρωτίστως τη γη, την οποία χρησιμοποιούν για να κρατούν τους ανθρώπους σε δεσμά και να τους κάνουν να εργάζονται προς όφελός τους». [#Μαλατέστα, Αναρχία, σελ. 21]
"The #expropriation of the mass of the people from the #soil forms the basis of the #capitalist mode of production." [#Marx, Capital, vol. 1, p. 934] For there are "two ways of oppressing men: either directly by brute force, by physical violence; or indirectly by denying them the means of life and this reducing them to a state of surrender." In the second case, #government is "an organised instrument to ensure that dominion and privilege will be in the hands of those who . . . have cornered all the means of life, first and foremost the land, which they make use of to keep the people in bondage and to make them work for their benefit." [#Malatesta, Anarchy, p. 21]
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025
Υπάρχει φυλετική ομοιογένεια με τρόπο που να υποστηρίζει διακρίσεις ή ιεραρχίες;
Υπάρχει φυλετική ομοιογένεια με τρόπο που να υποστηρίζει διακρίσεις ή ιεραρχίες;
Η έννοια της φυλής στον άνθρωπο είναι κοινωνική/ιστορική, όχι βιολογική (https://www.academia.edu/27983842/Biological_races_in_humans). Οι «φυλές» που χρησιμοποιούνται σε κοινωνικό ή ιστορικό πλαίσιο βασίζονται σε επιφανειακά χαρακτηριστικά (χρώμα δέρματος, μορφή μαλλιών, γεωγραφική καταγωγή). Τα γονίδια που καθορίζουν αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πολύ λίγα σε σχέση με ολόκληρο το γονιδίωμα.
Γενετικά, οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά ομοιογενείς. Η γενετική διαφορά μεταξύ δύο τυχαίων ανθρώπων από διαφορετικές «φυλές» είναι περίπου 0,1% του DNA (https://volontegenerale.wordpress.com/2025/09/28/%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-aapa-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%bc/). Δηλαδή, οι περισσότερες διαφορές βρίσκονται εντός των ομάδων, όχι μεταξύ τους (https://www.vanderbilt.edu/evolution/wp-content/uploads/sites/295/2022/04/lewontin1972.pdf, https://www.nature.com/articles/nature15393).
Η βιολογική ομοιογένεια στον άνθρωπο είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι σε πολλά άλλα είδη (https://anthrosource.onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1525/aa.1998.100.3.632). Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν κοινή βιολογική συγγένεια και η έννοια της «φυλετικής καθαρότητας» δεν έχει βιολογική βάση. Συμπέρασμα: η «φυλετική ομοιογένεια» ως βιολογική έννοια δεν υπάρχει με τρόπο που να υποστηρίζει διακρίσεις ή ιεραρχίες· υπάρχει μόνο γενετική ομοιογένεια σε όλους τους ανθρώπους.
* [φυλή / britannica 20250916 – social and political theory](https://volontegenerale.wordpress.com/%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%ae-britannica-20250916/)
* [Δήλωση της AAPA για τη Φυλή και τον Ρατσισμό – social and political theory](https://volontegenerale.wordpress.com/2025/09/28/%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-aapa-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%83%ce%bc/)
* [Κλινική (κλιναλική) διακύμανση (Fiveable Content Team) – social and political theory](https://volontegenerale.wordpress.com/2026/05/24/%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%ba%ce%bb%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8d%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%b7-fiveable-content-team/)
Το Ισραήλ θα μεταφέρει τους ακτιβιστές του Στολίσκου, συμπεριλαμβανομένης της Γκρέτα Τούνμπεργκ, στη Φυλακή Κετζιότ
Το Ισραήλ θα μεταφέρει τους ακτιβιστές του Στολίσκου, συμπεριλαμβανομένης της Γκρέτα Τούνμπεργκ, στη Φυλακή Κετζιότ. Η φυλακή είναι διαβόητη για την βίαιη μεταχείριση των Παλαιστίνιων κρατουμένων. Τα μέλη του Παγκόσμιου Στολίσκου Σουμούντ, που απήχθησαν από τον ισραηλινό στρατό σε διεθνή ύδατα το βράδυ της Τετάρτης, αναμένεται να μεταφερθούν σε μία από τις πιο διαβόητες φυλακές βασανιστηρίων του Ισραήλ. Η φυλακή Κετζιότ, που βρίσκεται στην έρημο Νεγκέβ, έχει υπάρξει τόπος επανειλημμένων καταχρήσεων εναντίον Παλαιστίνιων κρατουμένων. Το 2021, διέρρευσαν πλάνα που έδειχναν δεκάδες Παλαιστίνιους αλυσοδεμένους και ριγμένους στο έδαφος, ενώ Ισραηλινοί φύλακες τούς κλοτσούσαν και τους γρονθοκοπούσαν διαδοχικά. Κανένας αξιωματικός δεν κατηγορήθηκε ποτέ. Το 2023, ένας 38χρονος Παλαιστίνιος κρατούμενος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από μια ομάδα φυλάκων που φορούσαν κράνη για να κρύψουν τα πρόσωπά τους.
Israel will take Flotilla activists, including Greta Thunberg, to Ketziot Prison. The prison is notorious for its violent treatment of Palestinian inmates. Members of the Global Sumud Flotilla abducted by the Israeli military in international waters on Wednesday night are expected to be transferred to one of Israel’s most notorious torture prisons. The Ketziot prison, located in the Negev Desert, has been the site of repeated abuses against Palestinian prisoners. In 2021, footage emerged of dozens of Palestinians shackled and thrown to the ground, while Israeli guards kicked and punched them in turn. No officers were ever charged. In 2023, a 38-year old Palestinian prisoner was beaten to death by a group of guards who wore helmets to disguise their faces.
@Europe says OXI
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2025
Σκέψου τον τερμίτη: μια σύντομη διάταξη άνθρακα, οξυγόνου και υδρογόνου, η ύπαρξή του μια αναλαμπή στο βάθος του χρόνου
Σκέψου τον τερμίτη: μια σύντομη διάταξη άνθρακα, οξυγόνου και υδρογόνου, η ύπαρξή του μια αναλαμπή στο βάθος του χρόνου. Όταν η ζωή του σβήσει, τα άτομα του ξετυλίγονται—επιστρέφουν στη γη, στον αέρα, στον αργό χορό της αποσύνθεσης. Τώρα σκέψου τον άνθρωπο: ένα τρισεκατομμύριο συνάψεις πυροδοτούν ιστορίες νοήματος, αγάπης και κληρονομιάς. Κι όμως, όταν η καρδιά παύει, τα ίδια εκείνα άτομα—άνθρακας, οξυγόνο, υδρογόνο—διαλύονται στο χώμα, στον αέρα, στον ίδιο αδιάσπαστο χορό. «Τι είναι η ζωή;» έγραψε κάποτε ο Έρβιν Σρέντινγκερ. «Ένας στρόβιλος σε ποτάμι χάους, που προσωρινά αντιστέκεται στο ρεύμα.» Και οι δύο στρόβιλοι καταρρέουν. Το ποτάμι συνεχίζει να ρέει.
Το σύμπαν δεν διακρίνει το περίβλημα ενός τερμίτη από τα οστά ενός ανθρώπου. Το φάντασμα του Αντουάν Λαβουαζιέ ψιθυρίζει από το κενό: «Στη φύση τίποτα δεν χάνεται, τίποτα δεν δημιουργείται—όλα μετασχηματίζονται.» Η ενέργεια που εμψύχωνε και τα δύο όντα—τους γνάθους του τερμίτη, το γέλιο του ανθρώπου—σκορπίζει σαν φως μέσα από πρίσμα, απορροφώμενη από σκουλήκια, χορτάρι, φως αστεριών. Ο Richard Feynman, πάντοτε ποιητής των σωματιδίων, θα μπορούσε να προσθέσει: «Τα άτομα που κάποτε τραγουδούσαν στον εγκέφαλό σου θα τραγουδούν μια μέρα στον άνεμο.»
Η εντροπία, ο μεγάλος εξισωτής, δεν ενδιαφέρεται για ταξινομίες. Ο θάνατος ενός τερμίτη δεν είναι μικρότερος από ενός ανθρώπου· και οι δύο είναι απλώς συναλλαγές στο κοσμικό καθολικό. Όπως διακηρύσσει ψυχρά ο Δεύτερος Νόμος: «Η ενέργεια διασκορπίζεται. Η τάξη καταρρέει.» Ο Καρλ Σαγκάν, στο εγκώμιό του για τη σεμνότητα, μας υπενθύμισε: «Είμαστε ένας τρόπος για το σύμπαν να γνωρίσει τον εαυτό του.» Μα όταν η γνώση παύει, το σύμπαν συνεχίζει—αδιάφορο, απέραντο, ανακυκλώνοντας τις πρώτες ύλες του.
Οι φιλόσοφοι από καιρό πάλευαν με αυτή τη συμμετρία. Ο Λουκρήτιος, στο *De Rerum Natura*, έσκισε το πέπλο του φόβου: «Ο θάνατος δεν είναι τίποτα για μας… διότι κάθε καλό και κακό έγκειται στην αίσθηση, και ο θάνατος είναι η απουσία της αίσθησης.» Ούτε μεταθανάτια ζωή, ούτε κρίση—μόνο άτομα που επιστρέφουν στις πρωταρχικές τους περιπλανήσεις. Ο Αλμπέρ Καμύ, κοιτάζοντας το παράλογο, ίσως θα ανασήκωνε τους ώμους: «Δεν υπάρχει ήλιος χωρίς σκιά, κι είναι ουσιώδες να γνωρίσεις τη νύχτα.» Ο τερμίτης δεν γνωρίζει νύχτα. Ο άνθρωπος φαντάζεται αμέτρητες. Και οι δύο συναντούν το ίδιο άφεγγο τέλος.
Κι έτσι φθάνουμε στην άρρητη ειρωνεία της ύπαρξης, γραμμένη σε αστρόσκονη και χώμα: «Το να υπάρχεις είναι να δανείζεσαι», έγραψε κάποτε η Ούρσουλα Κ. Λε Γκεν. «Το να έχεις υπάρξει είναι να έχεις επιστρέψει.» Ο τερμίτης, ο άνθρωπος—τα χρέη τους προς την εντροπία εξοφλημένα ολοσχερώς. Χωρίς τυμπανοκρουσίες. Χωρίς ισολογισμό. Μόνο το σύμπαν, να ισοσκελίζει τους λογαριασμούς του μες στη σιωπή.
Consider the termite: a brief arrangement of carbon, oxygen, and hydrogen, its existence a flicker in deep time. When its life expires, its atoms unwind—returned to the earth, the air, the slow dance of decay. Now consider the human: a trillion synapses firing stories of meaning, love, and legacy. Yet when the heart stills, those same atoms—carbon, oxygen, hydrogen—dissolve into the soil, the air, the same unbroken dance. “What is life?” Erwin Schrödinger once wrote. “A whirlpool in a river of chaos, temporarily resisting the current.” Both whirlpools collapse. The river flows on.
The universe does not distinguish between a termite’s husk and a human’s bones. Antoine Lavoisier’s ghost whispers from the void: “In nature, nothing is lost, nothing is created—everything is transformed.” The energy that animated both beings—the termite’s mandibles, the human’s laughter—scatters like light through a prism, absorbed by worms, grass, starlight. Richard Feynman, ever the poet of particles, might add: “The atoms that once sang in your brain will one day sing in the wind.”
Entropy, that great equalizer, cares nothing for taxonomy. A termite’s death is not smaller than a human’s; both are merely transactions in the cosmic ledger. As the Second Law coldly declares: “Energy disperses. Order crumbles.” Carl Sagan, in his ode to humility, reminded us: “We are a way for the cosmos to know itself.” But when the knowing ends, the cosmos continues—indifferent, vast, recycling its raw materials.
Philosophers have long wrestled with this symmetry. Lucretius, in De Rerum Natura, sliced through the fear: “Death is nothing to us… for all good and evil lie in sensation, and death is the absence of sensation.” No afterlife, no judgment—only atoms returning to their primordial wanderings. Albert Camus, staring into the absurd, might shrug: “There is no sun without shadow, and it is essential to know the night.” The termite knows no night. The human imagines endless ones. Both meet the same dawnless end.
And so we arrive at the unspoken punchline of existence, written in stardust and soil: “To be * is to borrow, Ursula K. Le Guin once wrote. “To have been is to have given back.” The termite, the human—their debts to entropy settled in full. No fanfare. No spreadsheet. Just the universe, balancing its books in silence.
Guy Nancarrow
Why the U.S. Economy Is Spiraling AGAIN w/ Prof. Wolff
Why the U.S. Economy Is Spiraling AGAIN w/ Prof. Wolff
Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2025
We’re Sailing to Gaza
We’re Sailing to Gaza
NEWS, 1 Sep 2025
Global Sumud Flotilla - TRANSCEND Media Service
31 Aug 2025
When the World Stays Silent, We Set Sail
PARTICIPANTS
Coordinators, organizers, and participants from the Maghreb Sumud Flotilla, the Freedom Flotilla Coalition*, Global Movement to Gaza, and the Sumud Nusantara have united under a common goal: to break the illegal siege on Gaza by sea, open a humanitarian corridor, and end the ongoing genocide of the Palestinian people. This Summer, dozens of boats will set sail from ports around the world, large and small, converging toward Gaza in the largest coordinated civilian flotilla in history.
WHO WE ARE
We are a coalition of everyday people—organizers, humanitarians, doctors, artists, clergy, lawyers, and seafarers—who believe in human dignity and the power of nonviolent action.
In June, we launched a globally coordinated mobilization by land, sea, and air. In Summer, we return with a unified strategy: one goal and global coordination like never before.
Our efforts build on decades of Palestinian resistance and international solidarity. Though we belong to/hold different nations, faiths, and political beliefs, we are united by a single truth: the siege and genocide must end.
We are independent, international, and unaffiliated with any government or political party. Our allegiance is to justice, freedom, and the sanctity of human life.
DELEGATIONS FROM ACROSS THE WORLD
Delegations from 44 countries have already committed to sail to Gaza as part of the largest maritime mission to break Israel’s illegal siege.
Participating Countries
Algeria
Aotearoa/New Zealand
Australia
Austria
Bahrain
Bangladesh
Belgium
Brazil
Colombia
Denmark
Finland
France
Germany
Greece
Indonesia
Ireland
Italy
Jordan
Kuwait
Libya
Luxembourg
Malaysia
Maldives
Mexico
Morocco
Netherlands
Norway
Oman
Pakistan
Philippines
Poland
Qatar
Saudi Arabia
South Africa
Spain
Sri Lanka
Sweden
Switzerland
Thailand
Tags: Freedom Flotilla, Gaza, Genocide, Global Sumud Flotilla, Israel, Palestine, Solidarity
URL: https://www.transcend.org/tms/2025/09/were-sailing-to-gaza/
Hallucinations / Live / Cinema / Festival - documenta 14 (201706)
Hallucinations / Live / Cinema / Festival
Sarah Rara, A Ray Array, 2011, video still
22-24 Ιουνίου 2017, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Αθήνα
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΙ: Leo Abrahams x Sophia Brous x Oliver Coates, Basma Alsharif, Erika Balsom, Jean-Pierre Bekolo, Peter Burr, Λάκης & Άρης Ιωνάς / The Callas, Ximena Cuevas, Alexandre Estrela, Lyra Hill, Ken Jacobs, Shanay Jhaveri, Kapwani Kiwanga, Karrabing Film Collective, Lucky Dragons, MSHR, Ulrike Ottinger, και Makino Takashi
Ένα πρότζεκτ του Ben Russell για την documenta 14
Κάθε πρωί ξυπνάμε απότομα, με τις κόρες ακόμη διασταλμένες από το
φωτεινό χάος των ονείρων, το κορμί μούσκεμα στον ιδρώτα από την
ασυνήθιστη αλλά ολοένα πιο οικεία ζέστη. Στη βοή ενός ακόμη ανήσυχου
πρωινού ένα ποπ τραγούδι της δεκαετίας του 1980 περνάει μέσα από τους
τοίχους, διασκευασμένο για την Ανθρωπόκαινο θαρρείς: “we are the world”. Τρίβουμε
τα μάτια να φύγει ο ύπνος και τσεκάρουμε τα τελευταία νέα στον κύκλο
του εικοσιτετραώρου, σοκαρισμένοι που μας κατακλύζει άλλη μια ακολουθία
από εθνοτικές γενοκτονίες, τρομοκρατικές επιθέσεις, ρατσιστική και
αντιμεταναστευτική βία, καθεστώτα απαρτχάιντ, κινήματα υπεροχής των
λευκών, μέτρα λιτότητας, οικονομικά συστήματα εκμετάλλευσης και
φαινομενικά ανεξάντλητη ποικιλία πολλών άλλων ακόμα. Η πολιτική παράνοια
του Τώρα αδιάκοπα αποπροσανατολίζει και δημιουργεί σύγχυση: παράλλαξη
του αναπόδραστου παρόντος.
Καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη φρίκη αυτού του παγκόσμιου φασματικού ειδώλου, μια φωνή στους δρόμους από κάτω ουρλιάζει σαν να βρίσκεται εν μέσω παραίσθησης. Αναγνωρίζουμε την κραυγή και απαντούμε στο κάλεσμα: Ας παραισθανθούμε κι εμείς λοιπόν! Ας αντιμετωπίσουμε το πραγματικό για να το ανατρέψουμε τελείως, για να δούμε όλες τις όψεις του μαζί ταυτόχρονα! Ας χάσουμε τον εαυτό μας για να τον ξαναβρούμε εκ νέου! ΑΣ ΠΑΡΑΙΣΘΑΝΘΟΥΜΕ! Κι έτσι ξεκινάμε, συγκεντρωμένοι στο σκοτάδι, για να παραισθανθούμε το φως. Από το ψυχεδελικό όραμα έως το οδοιπορικό του χρόνου και τη μεταποικιακή κριτική (και όλα όσα βρίσκονται ανάμεσα), ας κοιτάξουμε το σινεμά με όλες του τις μεταμορφωτικές, υπερβατικές και ουτοπικές δυνατότητες και ας απαιτήσουμε να μας οδηγήσει μπροστά – όχι ως άκατος απόδρασης αλλά ως όχημα εισόδου, ως ένα εργαλείο για ενεργή συμμετοχή στο ντελίριο του παρόντος.
Το HALLUCINATIONS [ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ], που περιλαμβάνει περισσότερες από σαράντα προβολές, περφόρμανς και εγκαταστάσεις από είκοσι και πλέον διεθνείς καλλιτέχνες, μουσικούς και επιμελητές, είναι μια ζωτική πρόταση για μεταμόρφωση σε πραγματικό χρόνο. Κατά τη διάρκεια τριών ημερών στην Ταινιοθήκη το πρόγραμμα HALLUCINATIONS είναι μια δήλωση του κινηματογράφου ως χώρου ενεργής αντίστασης, αναζωογόνησης και διεύρυνσης. Με μια σειρά από δεκαέξι θεματικά προγράμματα, που το καθένα τους έχει πάρει το όνομά του από μια διαφορετική μορφή αντιληπτικού φαινομένου, το HALLUCINATIONS προσφέρει μια άγρυπνη πρόσκληση για να βυθιστείτε με κριτικό τρόπο και να συγκλονιστείτε από τα σπλάχνα, να διατρέξετε έναν κατάλογο με ρηξικέλευθες αντιληπτικές εμπειρίες ξανά και ξανά – που τελειώνει μόνο όταν έχουμε ξε-μάθει να βλέπουμε και να ακούμε τον κόσμο που είμαστε, όπως είμαστε.
Ben Russell
22/6: HALLUCINATIONS #1-5
ΕΝΑ ΔΙΑΡΚΕΣ ΠΑΡΟΝ
- 5-7 μ.μ. Φουαγέ
Εργαστήριο χειροποίητου 3D Οργανικού Θορύβου με τον Makino Takashi
- 5-12 μ.μ. Φουαγέ
MOS από τους Lucky Dragons (ηχητική εγκατάσταση, σε εξέλιξη, 2017)
Simulated Mortar Array από τους MSHR (βίντεο, σε εξέλιξη, 2017)
- 5-12 μ.μ. Εκθεσιακός χώρος
Pattern Language του Peter Burr (εγκατάσταση με τετρακάναλο βίντεο, 2016)
ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
- 5-8 μ.μ. Αίθουσα 1
Tropical Malady του Apichatpong Weerasethakul (118’, 35 mm, 2005)
Doppelgängig της Basma Alsharif (45’, περφόρμανς, 2014)
ΜΙΚΡΟΨΙΑ
- 5-8.30 μ.μ. Αίθουσα 2
Chamisso’s Shadow, Chapter One: Alaska and Aleutian Islands της Ulrike Ottinger (193’, BluRay, 2016)
- 9-12 μ.μ. Αίθουσα 1
Chamisso’s Shadow, Chapter Two/ Part One: Chukotka της Ulrike Ottinger (192’, DCP, 2016)
ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΑ / ΠΑΡΑΚΟΥΣΙΑ
- 9-11 μ.μ. Θερινός
Breathe With Cube της Lyra Hill (15’, περφόρμανς, 2017)
“No Escape”, πρόγραμμα έργων της Ximena Cuevas: Devil in the Flesh (1998), Parrot’s Saliva (1999), The Door (2000), Staying Alive (2001) και Kansas Avenue (1999) (TRT 18’, βίντεο)
When the Dogs Talked του Karrabing Film Collective (34’, DCP, 2014)
visionreport από τους Lucky Dragons (30’, περφόρμανς, 2017)
ΥΠΝΑΓΩΓΙΑ
- 11 μ.μ.-1 π.μ. Θερινός
Aristotle's Plot του Jean-Pierre Bekolo (68’, 35 mm, 1996)*
*Η προβολή πραγματοποιείται χάρη στη συμμετοχή των La Cinémathèque Afrique / Institut Français
On Generation and Corruption του Makino Takashi (26’, DCP, 2017)
ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
- 5-12 μ.μ. Εκθεσιακός χώρος
Integrated Space Transducer από τους MSHR (εγκατάσταση εικονικής πραγματικότητας, σε εξέλιξη, 2017)
- 5-12 μ.μ. Φουαγέ
MOS από τους Lucky Dragons (ηχητική εγκατάσταση, σε εξέλιξη, 2017)
Eternalisms του Ken Jacobs (βίντεο, σε εξέλιξη, 2015-2017)
ΑΥΤΟΣΚΟΠΙΑ
- 5-8 μ.μ. Αίθουσα 1
Cinepolis, the Film Capital της Ximena Cuevas (22’, 34’, βίντεο, 2003)
“In Post Colonial India: Perceiving Transition”, πρόγραμμα σε επιμέλεια του Shanay Jhaveri, όπου παρουσιάζονται τα Nostalgia for the Future των Rohan Shivkumar και Avijit Mukul Kishore (2016) & TBA (150’, προβολή και συζήτηση, διάφορα φορμά)
ΜΑΚΡΟΨΙΑ
- 5-7.45 μ.μ. Αίθουσα 2
Chamisso’s Shadow, Chapter Two/ Part Two: Chukotka and Wrangel Island της Ulrike Ottinger (155’, BluRay, 2016)
- 9-12 μ.μ. Αίθουσα 1
Chamisso’s Shadow, Chapter Three: Kamtschatka and Bering-Island της Ulrike Ottinger (174’, DCP, 2016)
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΨΑΡΟ
- 9-11 μ.μ. Θερινός
Holding Ground των Leo Abrahams x Sophia Brous x Oliver Coates (40’, περφόρμανς, 2017)
Marsa Abu Galawa του Gerard Holthuis (13’, 35 mm, 2004)
Wutharr, Saltwater Dreams του Karrabing Film Collective (30’, DCP, 2016)
It All Depends (On You) της Lyra Hill (10’, περφόρμανς, 2017)
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΨΑΡΟ (συνεχίζεται)
- 11 μ.μ.-1 π.μ. Θερινός
The Great Eastern των Λάκη & Άρη Ιωνά / The Callas (120’, DCP και ζωντανή περφόρμανς, 2016)
ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΜΕΛΟΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑ
- 5-12 μ.μ. Εκθεσιακός χώρος
Rabbid Tuck του Alexandre Estrela (μονοκάναλη εγκατάσταση, 2017)
- 5-12 μ.μ. Φουαγέ
MOS από τους Lucky Dragons (ηχητική εγκατάσταση, σε εξέλιξη, 2017)
Phantom Orbits του Peter Burr (βίντεο, σε εξέλιξη, 2017)
Η ΣΥΓΧΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
- 5-8 μ.μ. Αίθουσα 1
Time / Travel: Ulrike Ottinger και Erika Balsom (50’, ομιλία)
Naked Reality του Jean-Pierre Bekolo (65’, DCP, 2016)
Endless Cinema του Makino Takashi (45’, περφόρμανς με πολλούς προτζέκτορες, 2017)
ΦΑΝΤΟΣΜΙΑ
- 5-8 μ.μ. Αίθουσα 2
Two Wrenching Departures του Ken Jacobs (90’, βίντεο, 2006)
“In Calcutta: Modernity and its Contradictions” πρόγραμμα σε επιμέλεια του Shanay Jhaveri, όπου παρουσιάζονται τα Calcutta: A Doomed City του Films Division (1970), Calcutta Unedited του M.F. Husain (1972), Kolkata του Mark Lapore (2005) και La Noche Bengali της Narcisa Hirsch (1980) (90’, προβολή και συζήτηση, 16 mm και βίντεο)
ΣΥΝΔΡΟΜΟ CHARLES BONNET
- 9-11 μ.μ. Αίθουσα 1
Tom, Tom the Piper’s Son του Ken Jacobs (111’, 16 mm, 1969)
ΑΝΩΜΑΛΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
- 9-11 μ.μ. Θερινός
Breathe With Cube της Lyra Hill (15’, περφόρμανς, 2017)
Alone With the Moon του Peter Burr (14’, βίντεο, 2012)
Afrogalactica της Kapwani Kiwanga (45’, διάλεξη / περφόρμανς, 2017)
MSHR από τους MSHR (30’, περφόρμανς, 2017)
It All Depends (On You) της Lyra Hill (10’, περφόρμανς, 2017)
ΨΕΥΔΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗ
- 11 μ.μ.-1 π.μ. Θερινός
Freak Orlando της Ulrike Ottinger (120’, 35 mm, 1981)
Peter Burr, Mark Fingerhut, και Forma, Descent (Κάθοδος, 2017), εφαρμογή ηλεκτρονικού υπολογιστή
Ένας viral στοχασμός για μια από τις πιο μαύρες στιγμές της
ανθρωπότητας. Με τη μορφή εφαρμογής για επιτραπέζιο ηλεκτρονικό
υπολογιστή, το πρόγραμμα descent.exe δίνει στον χρήστη μια σύντομη
οπτική ενός κόσμου που καταβαραθρώνεται στο σκότος – μια ανελέητη
μάστιγα πλήρως αδιάφορη για τους αγώνες του χρήστη.
DOWNLOAD DESCENT.EXE (μόνο για PC)
HALLUCINATIONS / LIVE / CINEMA / FESTIVAL
Ένα πρόγραμμα του Ben Russell για την documenta 14
Επιμελήτρια της documenta 14: Hila Peleg / Συντονίστρια Προγράμματος
Δημόσιων Δράσεων: Carlota Gómez
/ Βοηθός Επιμέλειας: Κέλυ Τσιπνή- Κολαζά
/ Διευθυντής του Τμήματος Εκθέσεων: Christoph Platz / Τεχνική
Διεύθυνση: Benjamin Koziol / Βοηθός Τεχνικής Διεύθυνσης: Νικόλας Αρνής
Συντονισμός Έργων/Δράσεων με Ψηφιακά Μέσα: Ben Brix, Νικόλας
Κωνσταντίνου, Vincent Schwarzinger / Συντονίστρια Έργων: Delphine Leccas
/ Συντονισμός Εκθεσιακού Χώρου: Αναστασία Μανωλά / Διευθύντρια
Επικοινωνίας: Henriette Gallus / Ελληνικός, Γερμανικός και Διεθνής Τύπος
και Media: Φωτεινή Μπάρκα, Maxie Fischer, Annie-Claire Geisinger
Αναρτήθηκε στην κατηγορία Σημειώσεις στις 16.06.2017
Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)