δημοκρατική οργάνωση της κοινωνικά αναγκαίας εργασίας από τους ίδιους τους συνεταιρισμένους παραγωγούς
Ο Holloway, ωστόσο, αποδέχεται το επιχείρημα των Negri και Hardt ότι η επανάσταση δεν μπορεί πλέον να νοηθεί με όρους κατάληψης της κρατικής εξουσίας. Η Εξουσία που πρέπει να αναιρεθεί βρίσκεται «στον κατακερματισμό των κοινωνικών σχέσεων» και όχι σε κάποιο «συγκεκριμένο πρόσωπο ή θεσμό». (167–75)
"#Holloway does however, accept #Negri and #Hardt”s argument that #revolution can no longer be conceived of in terms of seizing #state #power. The Power that needs to be negated lies “in the fragmentation of social relations” rather than any “particular person of institution.” (167-75)"
[Fetishism and Its Negations: On John Holloway and Theodor Adorno](https://www.thehobgoblin.co.uk/journal/h4holloway.html)
Η αντίθεση στην παγκοσμιοποίηση πρέπει, επομένως, να σημαίνει πλήρη εκδημοκρατισμό, ώστε όλες οι κοινωνικές δυνάμεις να λογοδοτούν στις ανθρώπινες ανάγκες. Εν ολίγοις, το αίτημα για μια νέα, δημοκρατικά συγκροτημένη ρύθμιση του κεφαλαίου πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Ωστόσο, θα πρέπει να εμβαθυνθεί και όχι να περιοριστεί στο να νομιμοποιεί την κοινωνική μηχανική της πειθαρχίας. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα στην παράδοση της σκέψης του Διαφωτισμού: *Αμφέβαλλε για τα πάντα!* Δεύτερον, πρέπει να οδηγηθεί στη λογική του κατάληξη: τη **δημοκρατική οργάνωση της κοινωνικά αναγκαίας εργασίας από τους ίδιους τους συνεταιρισμένους παραγωγούς**, δηλαδή την ουτοπία της κοινωνίας των ελεύθερων και ίσων, την οποία ο Marx συνόψισε με μία λέξη: κομμουνισμός.
Anti-globalisation has, thus, to mean complete #democratisation so as to make all social forces accountable to human #needs. In sum, the demand for a new #democratically constituted #regulation of #capital should be taken seriously. Though, it should be deepened and not restricted to legitimate the social engineering of discipline. It should first of all be taken on in the tradition of Enlightenment thought: Doubt everything! Second, it should be taken to its logical conclusion: the democratic organisation of socially necessary labour by the associated producers themselves, that is, the utopia of the society of the free and equal that #Marx summed up with one word: #communism. [Werner Bonefeld on Globalisation]
[GLOBALISATION: CRISIS OF REGULATION OR CRISIS OF CAPITAL?](https://www.thehobgoblin.co.uk/journal/h52003_Bonefeld.htm)
M
T
G
Η λειτουργία ομιλίας περιορίζεται σε 200 χαρακτήρες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.