Το χειρόγραφο του 1857-58 περιέχει επίσης σημαντικές ιδέες σχετικά με την αλλαγή του χαρακτήρα της εργασίας στην κομμουνιστική κοινωνία του μέλλοντος.

Το χειρόγραφο του 1857-58 περιέχει επίσης σημαντικές ιδέες σχετικά με την
αλλαγή του χαρακτήρα της εργασίας στην κομμουνιστική κοινωνία του
μέλλοντος. Ο Μαρξ επεσήμανε ότι σε συνθήκες συλλογικής παραγωγής 
η εργασία του ατόμου, από την αρχή, θα εμφανίζεται ως κοινωνικοποιημένη εργασία·
η αντίφαση μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της εργασίας και της ιδιωτικής
μορφής της ιδιοποίησης των προϊόντων της που είναι εγγενής
στον καπιταλισμό θα εξαφανιστεί. Υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι κάθε εργάτης θα
ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει την πιο πρόσφορη, ορθολογική και συστηματική
οργάνωση της παραγωγής, ο Μαρξ διατύπωσε τον νόμο της οικονομίας του χρόνου
στην κομμουνιστική κοινωνία: «Όπως συμβαίνει με ένα μόνο άτομο, η ευρύτητα
της ανάπτυξης της [κοινωνίας] του, οι απολαύσεις και οι δραστηριότητές της
εξαρτάται από την εξοικονόμηση του χρόνου. Τελικά, όλη η οικονομία είναι θέμα οικονομίας
χρόνου. Η κοινωνία πρέπει επίσης να διαθέτει κατάλληλα τον χρόνο της για να επιτύχει μια
παραγωγή που να αντιστοιχεί στις συνολικές ανάγκες της, όπως ακριβώς πρέπει το άτομο
να κατανέμει σωστά τον χρόνο του για να αποκτήσει γνώσεις σε κατάλληλες αναλογίες
είτε για να ικανοποιήσει τις διάφορες απαιτήσεις της δραστηριότητάς του. Οικονομία χρόνου, όπως
καθώς και η προγραμματισμένη κατανομή του χρόνου εργασίας στους διάφορους
κλάδους παραγωγής επομένως παραμένει ο πρώτος οικονομικός νόμος αν
λαμβάνεται ως βάση η κοινοτική παραγωγή. Γίνεται νόμος ακόμη και σε ένα
πολύ ανώτερο βαθμό» (ό.π., σελ. 109).

The Manuscript of 1857-58 also contains significant ideas concerning the
change in the character of labour in the communist society of the
future. Marx pointed out that in conditions of collective production the
individual's labour will, from the outset, appear as socialised labour;
the contradiction between the social character of labour and the private
form of the appropriation of its products which is intrinsic to
capitalism will disappear. Underlining the fact that each worker will be
interested in ensuring the most expedient, rational and systematic
organisation of production, Marx formulated the law of time economy in
communist society: "As with a single individual, the comprehensiveness
of its [society's] development, its pleasures and its activities depends
upon the saving of time. Ultimately, all economy is a matter of economy
of time. Society must also allocate its time appropriately to achieve a
production corresponding to its total needs, just as the individual must
allocate his time correctly to acquire knowledge in suitable proportions
or to satisfy the various demands on his activity. Economy of time, as
well as the planned distribution of labour time over the various
branches of production, therefore, remains the first economic law if
communal production is taken as the basis. It becomes a law even to a
much higher degree" (ibid., p. 109).

[Tatyana Vasilyeva, MECW, Preface to vol. 28, p. xxv ]