εφήμερη φθορά / παροδικότητα (evanescence)

εφήμερη φθορά / παροδικότητα (evanescence)

«Λες ότι μερικοί Έλληνες φιλόσοφοι μπορούσαν να θαμπώνουν το ακροατήριό τους με τα αινίγματά τους; Αυτό δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Φέρε καλύτερα κι άλλο κρασί και παίξε τη λύρα σου· οι μεταβολές των τόνων σου μου θυμίζουν τον άνεμο που ορμά και χάνεται, όπως ακριβώς κι εμείς.»
― Ομάρ Καγιάμ, *Τα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ*

«Α, ας εκμεταλλευτούμε όσο μπορούμε ακόμη να ξοδεύουμε,
πριν κι εμείς κατεβούμε στη Σκόνη·
σκόνη μέσα στη Σκόνη, και κάτω από τη Σκόνη να κειτόμαστε,
χωρίς Κρασί, χωρίς Τραγούδι, χωρίς Τραγουδιστή — και χωρίς Τέλος!»
― Έντουαρντ Φιτζέραλντ, *Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ*

“You say some Greek philosophers could dazzle their audiences
with their riddles? That does not interest me at all. Bring
more wine instead and play your lute; your changes in tones
remind me of the wind that rushes past and disappears,
just like us.”
― Omar Khayyám, The Rubaiyat of Omar Khayyam 

“Ah, make the most of what we yet may spend,
Before we too into Dust descend;
Dust into Dust, and under Dust to lie,
Sans Wine, sans Song, sans Singer, and - sans End!”
― Edward FitzGerald, Rubaiyat of Omar Khayyam