Το κέρδος έτσι εμφανίζεται ως απλή ιδιοποίηση της υπερεργασίας των άλλων, που προκύπτει από τη μετατροπή των μέσων παραγωγής σε κεφάλαιο, δηλ, από την αποξένωσή τους έναντι του πραγματικού παραγωγού

Profit thus appears (no longer only
that portion of it, the interest, which derives its justification from
the profit of the borrower) as a mere appropriation of the #surplus
labour of others, arising from the conversion of means of production
into capital, i. e., from their #estrangement vis-à-vis the actual
producer, from their antithesis as another's property to every
individual actually at work in production, from manager down to the last
day labourer. 

Το κέρδος έτσι εμφανίζεται (όχι πλέον μόνο
εκείνο το τμήμα του, ο τόκος, ο οποίος αντλεί τη δικαίωσή του
από το κέρδος του δανειολήπτη) ως απλή ιδιοποίηση της
υπερεργασίας των άλλων, που προκύπτει από τη μετατροπή των μέσων παραγωγής
σε κεφάλαιο, δηλ, από την αποξένωσή τους έναντι του πραγματικού
παραγωγού, από την αντίθεσή τους ως αλλότρια ιδιοκτησία προς το κάθε
άτομο που εργάζεται στην παραγωγή, από τον διευθυντή μέχρι τον τελευταίο
μεροκαματιάρη.

[Karl Marx, Capital Vol. 3]