Η τιμή, η οποία δεν είναι αναγώγιμη στην αξία, είτε άμεσα είτε μέσω μιας σειράς ενδιάμεσων βημάτων, εκφράζει μια καθαρά τυχαία ανταλλαγή κάποιου πράγματος με χρήματα.

(/Price, /which is not reducible to /value/, whether directly or through
a series of intermediate steps, expresses a merely accidental exchange
of something for money. And thus things which are in the nature of the
case not /commodities /and are therefore in this sense /extra commercium
hominum^a /can be converted into commodities by being exchanged for
money. Hence the connection between venality and corruption and the
money relation. Since money is the converted shape of the commodity, it
is not evident from looking at it where it comes from, what has been
converted into it, whether this may be conscience or virginity or potatoes.)

^a Outside the sphere of human commerce.— //Ed.// [Karl Marx, MECW 34, p. 346]

(Η //τιμή//, η οποία δεν είναι αναγώγιμη στην //αξία//, είτε άμεσα είτε μέσω μιας σειράς ενδιάμεσων βημάτων, εκφράζει μια καθαρά τυχαία ανταλλαγή κάποιου πράγματος με χρήματα. Και έτσι, πράγματα που από τη φύση τους δεν είναι //εμπορεύματα// και επομένως υπό αυτή την έννοια βρίσκονται //extra commercium hominum//^a, μπορούν να μετατραπούν σε εμπορεύματα μέσω της ανταλλαγής τους με χρήματα. Από εδώ προκύπτει η σύνδεση ανάμεσα στη διαφθορά και τη χρηματική σχέση. Επειδή τα χρήματα είναι η μετασχηματισμένη μορφή του εμπορεύματος, δεν είναι εμφανές από την εμφάνισή τους από πού προέρχονται, τι έχει μετατραπεί σε αυτά—είτε πρόκειται για τη συνείδηση, την παρθενία ή τις πατάτες.)

^a Εκτός του πεδίου της ανθρώπινης συναλλαγής.— //Επιμ.// [MECW 34, σ. 346]

The price form, however, is not only compatible with the possibility of
a quantitative incongruity between magnitude of value and price, i.e.,
between the former and its expression in money, but it may also conceal
a qualitative inconsistency, so much so, that, although money is nothing
but the value form of commodities, price ceases altogether to express
value. Objects that in themselves are no commodities, such as
conscience, honour, &c, are capable of being offered for sale by their
holders, and of thus acquiring, through their price, the form of
commodities. Hence an object may have a price without having value. The
price in that case is imaginary, like certain quantities in mathematics.
On the other hand, the imaginary price form may sometimes conceal either
a direct or indirect real value relation; for instance, the price of
uncultivated land, which is without value, because no human labour has
been incorporated in it. [vol. 35, pp. 111-12]

Ωστόσο, η μορφή της τιμής δεν είναι μόνο συμβατή με την πιθανότητα μιας ποσοτικής ασυμφωνίας μεταξύ του μεγέθους της αξίας και της τιμής (δηλαδή, μεταξύ της πρώτης και της έκφρασής της σε χρήμα), αλλά μπορεί επίσης να κρύβει μια ποιοτική ασυνέπεια· και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε, παρόλο που τα χρήματα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μορφή αξίας των εμπορευμάτων, η τιμή να παύει πλήρως να εκφράζει αξία.

Αντικείμενα που από μόνα τους δεν είναι εμπορεύματα, όπως η συνείδηση, η τιμή κ.ά., μπορούν να προσφέρονται για πώληση από τους κατόχους τους και έτσι, μέσω της τιμής τους, να αποκτούν τη μορφή εμπορευμάτων. Επομένως, ένα αντικείμενο μπορεί να έχει τιμή χωρίς να έχει αξία. Σε αυτή την περίπτωση, η τιμή είναι φανταστική (όπως ορισμένα μεγέθη στα μαθηματικά).

Από την άλλη πλευρά, η φανταστική μορφή της τιμής μπορεί μερικές φορές να κρύβει είτε μια άμεση είτε έμμεση πραγματική σχέση αξίας· για παράδειγμα, η τιμή μιας αγροτικής γης χωρίς καλλιέργεια (που δεν έχει καμία αξία, αφού καμία ανθρώπινη εργασία δεν έχει ενσωματωθεί σε αυτήν).
[MECW 35, σσ. 111-12]