ορισμός (Αριστοτέλης)

ορισμός (Αριστοτέλης)

Ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι τα αντικείμενα της γνώσης είναι επίσης δομημένα ιεραρχικά και συλλαμβάνει τον ορισμό κυρίως ως μια διαδικασία διαίρεσης. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να ορίσουμε τον άνθρωπο. Πρώτα, παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι είναι ζώα, πράγμα που αποτελεί το γένος στο οποίο ανήκουν. Στη συνέχεια, μπορούμε να επισημάνουμε διάφορες ειδοποιούς διαφορές (*differentiae*), οι οποίες διακρίνουν τους ανθρώπους από τα άλλα ζώα. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι βαδίζουν στα δύο πόδια, σε αντίθεση με τις τίγρεις, και δεν έχουν φτερά, σε αντίθεση με τα πτηνά.

Για οποιονδήποτε όρο, εάν μπορούμε να προσδιορίσουμε το γένος του και κατόπιν να εντοπίσουμε τις ειδοποιούς διαφορές που τον διακρίνουν από τα άλλα πράγματα που ανήκουν στο ίδιο γένος, τότε έχουμε δώσει έναν ορισμό αυτού του όρου, ο οποίος ισοδυναμεί με την παροχή μιας περιγραφής της φύσης ή της ουσίας του.

Τελικά, ο Αριστοτέλης διακρίνει πέντε είδη σχέσεων που μπορεί να έχει ένα κατηγόρημα προς το υποκείμενό του:

1. Σχέση γένους («οι άνθρωποι είναι ζώα»).
2. Σχέση ειδοποιού διαφοράς («οι άνθρωποι έχουν δύο πόδια»).
3. Σχέση ιδίου χαρακτηριστικού (*proprium*) («οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που μπορούν να κλάψουν»).
4. Ορισμός, ο οποίος είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που εξηγεί τη φύση ή την ουσία του υποκειμένου.
5. Σχέση συμβεβηκότος (*accident*), όπως στην πρόταση «μερικοί άνθρωποι έχουν γαλανά μάτια», όπου η σχέση δεν ισχύει κατ’ αναγκαιότητα.

definition (Aristotle)

Aristotle believes that the objects of knowledge are also structured hierarchically and conceives of definition as largely a process of division. For example, suppose we want to define human. First, we note that humans are animals, which is the genus to which they belong. We can then take note of various differentia, which distinguish humans from other animals. For example, humans walk on two legs, unlike tigers, and they lack feathers, unlike birds. Given any term, if we can identify its genus and then identify the differentia that distinguish it from other things within its genus, we have given a definition of that term, which amounts to giving an account of its nature, or essence. Ultimately, Aristotle identifies five kinds of relationships a predicate can have with its subject: a genus relationship (“humans are animals”); a differentia relationship (“humans have two legs”); a unique property relationship (“humans are the only animals that can cry”); a definition, which is a unique property that explains the nature or essence of the subject; and an accident relationship, such as “some humans have blue eyes,” where the relationship does not hold necessarily.

Source: http://www.sparknotes.com/philosophy/aristotle/section2.rhtml