Παρόλο που η σημασία της λέξης «αποβλεπτικότητα» (intentionality) στη σύγχρονη φιλοσοφία σχετίζεται με τις σημασίες λέξεων όπως «ένταση» (intension ή intensionality με s) και «πρόθεση» (intention), εντούτοις δεν πρέπει να συγχέεται με καμία από αυτές.

Παρόλο που η σημασία της λέξης «αποβλεπτικότητα» (*intentionality*) στη σύγχρονη φιλοσοφία σχετίζεται με τις σημασίες λέξεων όπως «ένταση» (*intension* ή *intensionality* με *s*) και «πρόθεση» (*intention*), εντούτοις δεν πρέπει να συγχέεται με καμία από αυτές. Από τη μία πλευρά, στα σύγχρονα αγγλικά, οι όροι *intensional* και *intensionality* σημαίνουν «μη εκτασιακός» και «μη εκτασιακότητα», όπου τόσο η εκτασιακότητα όσο και η εντασιακότητα αποτελούν λογικά χαρακτηριστικά λέξεων και προτάσεων. Για παράδειγμα, οι εκφράσεις «ον με καρδιά» (creature with a heart) και «ον με νεφρό» (creature with a kidney) έχουν την ίδια έκταση (*extension*), επειδή αληθεύουν για τα ίδια άτομα: όλα τα όντα που έχουν νεφρό είναι όντα που έχουν καρδιά. Ωστόσο, οι δύο εκφράσεις έχουν διαφορετικές εντάσεις (*intensions*), επειδή η λέξη «καρδιά» δεν έχει την ίδια έκταση, πόσο μάλλον την ίδια σημασία, με τη λέξη «νεφρό».

Από την άλλη πλευρά, η πρόθεση (*intention*) και το προτίθεσθαι (*intending*) είναι ειδικές νοητικές καταστάσεις οι οποίες, σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις, τις κρίσεις, τις ελπίδες, τις επιθυμίες ή τους φόβους, διαδραματίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο στην αιτιολογία των πράξεων. Αντιθέτως, η αποβλεπτικότητα (*intentionality*) είναι ένα διάχυτο χαρακτηριστικό πολλών διαφορετικών νοητικών καταστάσεων: οι πεποιθήσεις, οι ελπίδες, οι κρίσεις, οι προθέσεις, η αγάπη και το μίσος εμφανίζουν όλες αποβλεπτικότητα. Πράγματι, ο Franz Brentano υποστήριζε ότι η αποβλεπτικότητα αποτελεί το διακριτικό γνώρισμα του νοητικού. Μεγάλο μέρος της φιλοσοφίας του νου του εικοστού αιώνα διαμορφώθηκε από αυτό που, στο παρόν λήμμα, θα αναφέρεται ως «η τρίτη θέση του Brentano».

Although the meaning of the word ‘intentionality’ in contemporary
philosophy is related to the meanings of such words as ‘intension’ (or
‘intensionality’ with an /s/) and ‘intention,’ nonetheless it ought not
to be confused with either of them. On the one hand, in contemporary
English, ‘intensional’ and ‘intensionality’ mean ‘non-extensional’ and
‘non-extensionality,’ where both extensionality and intensionality are
logical features of words and sentences. For example, ‘creature with a
heart’ and ‘creature with a kidney’ have the same extension because they
are true of the same individuals: all the creatures with a kidney are
creatures with a heart. But the two expressions have different
intensions because the word ‘heart’ does not have the same extension,
let alone the same meaning, as the word ‘kidney.’ On the other hand,
intention and intending are specific states of mind that, unlike
beliefs, judgments, hopes, desires or fears, play a distinctive role in
the etiology of actions. By contrast, intentionality is a pervasive
feature of many different mental states: beliefs, hopes, judgments,
intentions, love and hatred all exhibit intentionality. In fact,
Brentano held that intentionality is the hallmark of the mental: much of
twentieth century philosophy of mind has been shaped by what, in this
entry, will be referred to as “Brentano’s third thesis.”

[Intentionality (Stanford Encyclopedia of Philosophy)](https://plato.stanford.edu/entries/intentionality/)